หลังจากออกจากที่ทำงานตอนค่ำ ๆ ก็ได้แวะทานข้าวที่ Lotus แถว ๆ บ้าน ... แล้วไปเดินดูหนังสือใหม่ ๆ ที่ซีเอ็ดฯ ต่อ ... โหย โหย ... ตาเหลือบไปเห็นหนังสือเล่มหนึ่งสไตล์คุ้น ๆ หนังสือชื่อ "อย่านำดวงใจไปให้ใครเหยียบเล่น" ของ ท่านชุติปัญโญ ... พระนักเขียนที่ผมชื่นชมงานเขียนเป็นพิเศษ

 

 

"เมื่อต้องการความสุขที่ยั่งยืนเป็นรางวัลตอบแทนการเกิดมาของชีวิต

เราไม่ควรที่จะปล่อยจิตใจไหลลู่ตามแรงโน้มถ่วงของอารมณ์

ไม่ควรให้ความรู้สึกที่ติดลบมาเหยียบย่ำชีวิตจิตใจ

แล้วต้องทำให้เราเป็นได้แค่ผู้ยอมจำนน

แต่เราควรรู้จักเรียนรู้และทนฝืนความรู้สึกที่เป็นการตามใจ

ให้เปลี่ยนมาเป็นความต้องการที่จะฝึกฝืน

เพื่อให้ผ่านความรู้สึกที่เคยชื่นชอบ

ให้มาเป็นความเข้าใจตามความเป็นจริง

โดยมีสติปัญญาเป็นผู้คอยกลั่นกรองให้เห็นความสงบนิ่งของใจแทน"

 

 

ซึ่งแน่นอนว่า ผมจะได้ทนได้ไง ... ก็เสียทรัพย์ซื้อตามระเบียบครับ แต่มีความสุข เพราะหนังสือเล่มนี้มีคุณค่ามากสำหรับผม ... หากมีเวลาว่าง ๆ ผมจะนำเสนอตัวอย่างข้อเขียนในเล่มนี้บ้างตามอัตภาพครับ

แต่บันทึกนี้ ฝากอ่านคำโปรยปกหลังของเล่มไปก่อนนะครับ ... มีความหมายโดยนัยที่แฝงความเป็นจริงและแง่คิดอันทรงคุณค่าและท่วงทำนองธรรม

บุญรักษา ทุกท่านครับ :)

 

 

 

หนังสือดี ๆ

ชุติปัญโญ.  อย่านำดวงใจไปให้ใครเหยียบเล่น.  กรุงเทพฯ: ใยไหม, 2552.