เรื่องหมูไม่ใช่เรื่องหมูๆ

     เคยอ่านบทความเกี่ยวกับอำเภอปาย ว่ามีนักท่องเที่ยวเดินทางเข้าไปมากในช่วงฤดูหนาว ทั้งนักท่องเที่ยวเทศและไทย  เคยไปเดินที่ถนนคนเดินตอนกลางคืน แล้วก็ใช่เลย จริงอย่างเขาว่า

     คราวนี้เราเดินทางไปเดือนพฤษภาคม ที่สุดร้อน และเมื่อมองจากเครื่องบินก็เห็นว่าปายอยู่ในหุบเขาเหมือนกะทะ  ตอนร้อนคงน่าดู  จริงอย่างเราว่า... แต่อย่างไรก็ตามภูมิประเทศก็ยังสวย

 

                         ถ่ายจากรถกำลังวิ่ง ไม่ค่อยชัด  มือใหม่ แถมมือแก่

     ที่เดินทางมานี่ก็มาติดตามงานที่ทำให้ สสส. เกี่ยวกับการสร้างกระบวนการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมที่ท้องถิ่นต้องการ   โครงการของเราอยู่ในตำบลเมืองแปง  อยู่ห่างจากตัวอำเภอออกไปประมาณ 30 กม.

     กลุ่มอาชีพเลี้ยงหมู เสนอกิจกรรมการเลี้ยงหมูไป เรียนรู้ไป มาคอยอยู่ที่ที่ทำการอบต. มองไปแล้วเห็นแต่แม่ญิง   (ออกเสียงตัว ญ ให้ขึ้นจมูกมากๆ) ก็เลยบอกว่าต้องตั้งชื่อว่ากลุ่มสตรีเลี้ยงหมู


   เลี้ยงหมู ก็ได้ยะการยะงานได้ความรู้ ดีกว่านั่งบ่ดาย

     ทีมสตรีเริ่มการเลี้ยงหมูด้วยการออกไปศึกษาหาความรู้นอกชุมชน  เมื่อได้ความรู้มาแล้วก็เริ่มต้นเลี้ยง มีการมาประชุม แลกเปลี่ยนเรียนรู้สิ่งที่ดีและสิ่งที่เป็นอุปสรรค หรือ AAR กันตลอดเวลา ทำให้ได้ความรู้ที่เพิ่มเติมขึ้นมา และเหมาะกับบริบทของตนเอง เช่น

    1. ลูกหมูบนดอยราคาถูก  ลูกหมูศูนย์เกษตรแพงกว่าประมาณ 200-300 บาท แต่จำนวนรอดชีวิตน้อยกว่า  ซ.ต.พ.ได้ว่า จ่ายแพงในระยะแรก กำไรในระยะหลัง

     2. การให้ยาและวัคซีนตามกำหนด จำเป็นสำหรับความเจริญเติบโต และอัตราการรอดชีวิตจนกลายเป็นหมูทอดกระเทียมพริกไทย

 

   และบทเรียนสั้นๆที่สำคัญคือ   "เรื่องหมู ไม่ใช่เรื่องหมูๆ"