แม้บทเพลงของแต่ละชีวิตจะ "สั้น" "ยาว" ไม่เท่ากัน แต่ทุกบทเพลงของชีวิตก็สร้างความไพเราะและงดงามให้กับโลกใบนี้ได้ไม่ต่างกันนะครับ...

              ได้รับ E-Mail จากกัลยาณมิตรชาวโกทูโนว์ท่านหนึ่งครับ เป็นบทกวีของวัยรุ่นคนหนึ่งที่ต้องเผชิญกับโรคมะเร็งที่เป็นอยู่ อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงมุมมองของชีวิตอีกแง่มุมที่น่าสนใจครับ บทกวีชื่อ "Slow Dance" ครับ...

               ผมอ่านแล้วทำให้ได้คิดว่าหากเปรียบ "ชีวิต" ของคนเราเหมือน "เพลง" ๆ คนแต่ละคนคงเลือกเพลงสำหรับชีวิตของตัวเองต่างกันนะครับ หลายคนเลือกเพลงจังหวะเร็ว ๆ มันส์ ๆ เพราะสีสันและรสชาติของชีวิตที่จะเกิดขึ้นนะครับ...

               และก็มีอีกหลายคนที่เลือกเพลงช้า เลือกที่จะดำเนินชีวิตให้ช้าลงเพื่อเก็บเกี่ยวทุกรายละเอียดของชีวิตตลอดเส้นทางของการดำเนินชีวิตนะครับ...

 

    

               อ่านแล้วทำให้นึกถึงคำกล่าวของอาจารย์ท่านหนึ่งครับ ที่กล่าวเอาไว้ว่า คนเราแม้มีเป้าหมายเหมือนกัน แต่ก็เลือกวิธีการหรือแนวทางในการไปถึงเป้าหมายนั้นต่างกันนะครับ บางคนเลือกที่จะรีบเดินเพื่อให้ถึงเป้าหมายนั้นโดยเร็ว แล้วค่อยไปพักและเก็บเกี่ยวความสุขที่ปลายทางแห่งเป้าหมายนั้น...

               แต่ก็มีหลายคนที่เลือกเดิบแบบช้า ๆ เพื่อเก็บเกี่ยวรายละเอียดและความสุขสองข้างทาง แวะชมนกชมไม้ตลอดการเดินทางไปสู่เป้าหมายนั้น แม้ต้องไปถึงเป้าหมายนั้นช้าก็ตาม...

               สำหรับผมแล้วผมคงขอเลือกเดินแบบช้าบ้าง เร็วบ้าง หรือเป็นไปได้ของเลือกเดินแบบจังหวะคงที่ สม่ำเสมอครับ เดินไปตามจังหวะของชีวิตในแต่ละขณะในแต่ละก้าวอย่าง "รู้" ตัว และเข้า "ใจ" นะครับ เรียนรู้กับความเป็น "ปัจจุบัน" ของชีวิตให้มากที่สุดครับ...

                ...แม้บทเพลงของแต่ละชีวิตจะ "สั้น" "ยาว" ไม่เท่ากัน แต่ทุกบทเพลงของชีวิตก็สร้างความไพเราะและงดงามให้กับโลกใบนี้ได้ไม่ต่างกันนะครับ...

ชื่อ: Natcha
หัวเรื่อง: Slow Dance

ข้อความ:
สวัสดีค่ะคุณดิเรก
ส่ง Forward มาให้อ่านค่ะ เผื่อจะมีไอเดีย ดี ดี เขียนบันทึกค่ะ
เพื่อนส่งมาให้จากเดนมาร์กค่ะ