ผมเดินช้าครับ คุณ ดิเรก ... ชีวิตที่ผ่านมาแต่ละก้าว ผมเลือกก้าวเดินอย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่ได้เร่งรีบ ... ผมเลือกใช้ลมหายใจทีละน้อย ๆ ไปเรื่อย ๆ เหนื่อยก็นั่งพัก มีแรงก็ไปต่อ

"... แม้ชีวิตได้ผ่านเลยวัยแห่งความฝัน วันที่ผ่านมาไร้จุดหมาย ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่เพียงตัวและจิตใจ เป็นมิตรแท้ที่ดีต่อกัน ... คืนนั้นคืนไหนใจแพ้ตัว คืนและวันอันน่ากลัว กลัวแพ้ใจ ท่ามกลางแสงสีศิวิไลซ์ อาจหลงทางไปไม่ยากเย็น..."

คลื่นแห่ง "ทะเลใจ"

ขอบคุณครับ ;)