วันนี้ฉันรู้สึกตัวเองเริ่มมีความทุกข์ใจนัก
และสับสนกับสภาพสิ่งแวดล้อมรอบๆตัว
เมื่อฉันไปโรงเรียน และฉันถึงกับป่วยทางความคิด......
น้องคนนี้
มอบสิ่ง
ที่เห็นข้างล่างนี้ให้
ฉันจึงตัดสินใจไปวิ่งท่ามกลางละอองฝนที่เย็นชุ่มฉ่ำ
แม้คุณหมอได้เตือนว่ามันไม่เป็นการดีนักที่จะทำเช่นนั้น
เพราะการระบายความร้อนในร่างกายจะไม่ดี
ไม่สัมพันธ์ กับความชื้นสัมผัสในอากาศ
แต่เพื่อปรับสภาพจิตใจให้มีสภาวะปกติ
ก่อนที่มันจะลุกลามไปมากกว่านี้
เพราะปัญหาที่ทำท่าจะแก้ไขได้
ต้องถูกเปลี่ยนแผนทันทีเพราะขาดงบประมาณในการซ่อมแซม
ฉันได้รับคำตอบเพียงว่า
ทางโรงเรียนไม่อาจยกพื้นห้องเรียนทั้งหลังได้เพราะงบเยอะไป
ให้ได้เพียงขอบปูนกันน้ำเข้าห้องเรียน
สงสารฝ่ายอาคารสถานที่ ที่ไม่สามารถแก้ปัญหาตามที่ตั้งใจได้
ที่สำคัญ ฉันสงสารเจ้าเด็กน้อยทั้งหลายที่ในแต่ละวัน ต่างมอมแมมๆๆๆๆ
และมอมแมมมาก ดูเสื้อตัวใหม่ ซิ กลายเป็นขาวหม่นไปแล้ว
ฉันจึงรู้สึกเหนื่อยล้าจริงๆ ............วัยรุ่นเซ็งเลย
เพราะยังเหนื่อยกับการขนย้ายอุปกรณ์
วัสดุการเรียน การสอน ทั้งหนัก และเบาอยู่
ยังไม่หายเหนื่อยเลย
ยังต้องระหกระเหิน ร่อนเร่เรียนกันไป หนีน้ำ หนีฝน หนียุงที่มากแม้เวลาเดิน
จึงอยู่กับ การแก้ปัญหาการจัดบรรยากาศการเรียนรู้ในแต่ละวันจนเพลีย
เสียงแรกที่ทำให้หายเหนื่อยและหายเพลียคือเสียงตามสาย
"พี่เป็นยังไงบ้าง" ในขณะที่ฉันกลับจากวิ่ง
และแวะไปหาของฝากน้องสุนัขที่บ้านในงานOTOP
เสียงน้องแว่วมาตามสาย "เมื่อวานกำลังสอนนิสิตอยู่พอพี่โทรมา เลยงง เลย"
นึกขำเหมือนกัน และอยากถามว่า"ตอนนี้หาย งง ยัง "
ก็เกรงใจว่าจะงงไปกับอาการไฮเปอร์ของฉันจึงได้แต่ร้องตอบไปว่า
"อ้อ ! เมื่อวานพี่มีวงสนทนาเรื่องการวิจัยทั่วไป
เรากำลังหาข้อยุติกันเรื่องการสร้างนวัตกรรม"
คือพี่กับเพื่อนถกประเด็นกันว่า
"นวัตกรรมที่พี่ทำขึ้นเรื่องการพัฒนาทักษะการสือสารภาษาอังกฤษ
โดยใช้กิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษ ได้ทดลองใช้มาแล้ว 2 ครั้ง
ก่อนจะประเมินผลนวัตกรรม ขณะนี้กำลังจะแก้ไขอีกครั้ง
หลังจากที่ผู้เชี่ยวชาญ ตรวจแก้ไข และให้คำแนะนำเพิ่มเติมแล้วให้เรียบร้อย
(ก็น้องขจิตเป็นผู้เชี่ยวชาญให้พี่ครูต้อย)
และจะทดลองอีกที่หนึ่ง ก่อนสรุปผลการพัฒนา"
เพื่อนของพี่อีก 2 คน ก็แย้งว่า ไม่ถูกต้อง
เมื่อสร้างนวัตกรรมแล้ว ต้องประเมินผลนวัตกรรมเลย แล้วจึงจะเอาไปทดลองใช้ แล้วสรุปผลรายงานการใช้ "
ขณะกำลังสับสน หาข้อยุติไม่ได้
และน้องดร.ขจิตให้ข้อสังเกต
และแนะว่าปัญหาการขัดแย้งทางความคิดเราสามารถหาข้อยุติได้
โดยการหาเอกสารทางวิชาการมาอ้างอิง
เพื่อหาข้อยุติ
และจะได้ข้อยุติความสับสน และมีแนวทางการทำงานที่ถูกต้อง
โดยจะส่งเอกสารดังกล่าวให้ในเร็วนี้
เพื่อประโยชน์ในการนำไปใช้พัฒนา และต่อยอดความรู้
และเมื่อกลับเข้าบ้านจึงเปิดคอมฯขึ้นมาก็ได้รับmailจากกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง
คือน้อง wanlapa lekwattananon ได้ส่ง
วีดีโอที่กำลังHot ทางอินเทอร์เน็ตมาให้ชม ทำให้นึกถึงชาวบล็อกว่า
หากขณะนี้ใครมี
อาการอ่อนเพลีย เหนื่อยล้าหัวใจ และว้าวุ่นใจ
เหมือนฉัน ฉันกลับได้รับสิ่งดีงามจากน้องทั้งสองในวันเดียวกัน
โดยน้องคนหนึ่งโทรเข้ามา อีกคนหนึ่งส่งเมล์มาให้
หัวใจดวงนี้จึงกลับกระปรี่ กระเปร่าขึ้นมาทันที
ขอบคุณน้องทั้งสองท่าน ณ ที่นี้
และข้างล่างนีคือสิ่งที่น้อง wanlapa lekwattananon ส่งมาให้ชม
ฉันคิดว่ามันเป็นสิ่งสวยงามที่สุดในเวลานี้ ทีทำให้ฉันมีหัวใจที่คึกคัก
พร้อมกับเกิดความคิด
ผนวกเรื่องการวิจัยในชั้นเรียนของน้องดร.ขจิต
กับความ
งดงามของสิ่งที่ได้รับเข้าด้วยกันได้ อย่างน่าตื่นเต้นอีกครั้ง
ลองเข้าไปชมดูนะคะ
น้องwanlapa lekwattananon ยังให้ข้อเสนอแนะว่าน่าจะนำมาใช้ที่หัวลำโพงบ้านเรา
พี่จึงอยากบอกต่อว่า"เป็นมุมคิดที่สุขใจมาก นั่งยิ้มคนเดียวได้เลยค่ะ"
ขอบคุณทั้งสองท่านที่มาในวันที่มีความสับสน
Dancers performed "Do Re Mi"
from The Sound Of Music at Antwerp's
Central Station ...
Click on the link
Speakers ON
คลิ๊กข้างล่างค่ะ แล้วไปเจอกันที่บันทึกวันวานกับประโยชน์ที่ผู้หญิงควรได้รับค่ะ ![]()


สวัสดีครับครูต้อย
สู้ๆ ครับ
เป็นกำลังใจให้ครับ
ท่านมหาสมปอง ตาลปุตฺโต พระนักเทศน์ขวัญใจวัยรุ่นแห่งวัดสร้อยทอง ท่านเคยสอนแบบติดตลกไว้ว่า
ท่าน : แค้นอะไรก็ได้แต่อย่าแค้น
ฆราวาส : ใจ
ท่าน : เพลียอะไรก็ได้แต่อย่าเพลีย
ฆราวาส : ใจ
ท่าน : ท้ออะไรก็ได้แต่อย่าท้อ
ฆราวาส : ใจ
ท่าน : หายอไรก็ได้แต่อย่าหาย
ฆราวาส : ใจ
ท่านและฆราวาส : เฮ่ย....
ท่านสอนให้มีกำลังใจเข้มแข็งครับ
ท่านเทศนาเรื่อง ใจกับใจ อิอิ
หรือเรื่อง "คน 4 ใจ" 555+
สวัสดีค่ะ สู่ต่อนะคะ เป็นกำลังใจให้จริงจริง กับอาการที่เกิดอยู่นี่คือความสำเร็จที่มีในตัวพี่สาวค่ะ
มาให้กำลังใจพี่ครูต้อยด้วยนะคะ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้โทรมาหาค่ะ มือถือที่เมมเบอร์ไว้ส่งไปซ่อมที่เชียงใหม่ ตอนนี้ยังอยู่ใน กทม ค่ะ กลับวันที่ 1 มิย.
วิดีโอที่ตามไปดูน่ารักมากค่ะ คลายความเครียดที่มีอยู่ได้เยอะ คิดถึงวรรณคดีไทย พระอภัยมณี สุนทรภู่ "อันดนตรีมีคุณทุกอย่างไป ย่อมใช้ได้ดังจินดาค่าบุรินทร์" ค่ะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูต้อย
มาให้กำลังใจค่ะ
น้องKRUPOM
พี่ได้รับกำลังใจแล้วคะ
พี่ทำบางอย่างสำเร็จแล้วด้วยดี
และพี่จะวิ่ง 20 รอบสนามฟุตบอลในสัปดาห์หน้า
ตอนนี้ยังไม่ได้กำหนดวัน
เพราะต้องดูว่าตารางการใช้สนามในวันเสาร์ -อาทิตย์นี้ว่างหรือไม่
อิอิ วิ่งแก้บน 555+
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ
น้องครูจิ๋วที่ฝากดาวมาบอก
อิอิ น้องดาว ลูกไก่ชื่นชมยินดี
ก็มาพร้อมกับดาวระยิบระยับของน้องจิ๋ว
พี่มีกำลังใจและยิงไปได้ 1 ประตูแล้วหละค่ะ
(ขอยืมน้องKRUPOM มาโชว์หน่อยค่ะ)
ขอบคุณมากค่ะ
มาให้กำลังใจครับ เยี่ยมเสมอ
สวัสดีค่ะ
I'm here with you.
ข้อความสั้นๆ แต่กินใจมากค่ะ
อ่านแล้วอบอุ่นใจ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะท่านผอ.ประสิทธิ์
ขอบคุณค่ะ
น้องครูคิม
ตามไปอ่านบันทึกมาแล้วค่ะ
สดชื่นๆๆ
มาชม
ขอให้มีความสุขในทุก ๆ วันนะครับ...
ขอรับไว้หมดเลยนะคะ
และขออนุญาตชวนพวกเราทุกคน
ร่วมรับดวงดาว ที่สุกสกาว
ดวงจันทร์ที่แจ่มจรัส
และมอบหัวใจสีเขียวที่สดใส
ให้กับความดีงามของทุกๆท่านค่ะ
ขอบคุณค่ะ
เรียนท่านยูมิ
ทริปหน้าไปไหนคะ
ครูต้อยติดตามอ่าน
แต่ละบันทึกมีมุมมองที่น่าสนใจมากแม้ไม่ได้ฝากรอยไว้
ขอบคุณมากค่ะ
เรียน ครูต้อย ยามสับสน ต้อง ตั้งสติ ให่มั่นครับ