Happy birthday to me

โอ่ย...โอ๊ย....ขอบคุณจังเธอ....

วันนี้ 29 พฤษภาคม ครบรอบวันเกิดอีกขวบปีของพอลล่า ได้รับคำอวยพรที่ประทับใจจากพี่ๆ น้อง เพื่อนๆ มากมายค่ะ ทั้งพี่สาวที่สวยน่ารักทั้งสี่ห้าสาวที่อยู่รพ.ศรีนครินทร์ขอนแก่น ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว แว่วๆ ตามสายโทรศัพท์มาตอนเที่ยง ว่ากำลังทานส้มตำพร้อมคำอวยพรและแสดงความห่วงใย...

ยังมีพี่สาว พี่ชายที่อยู่หนองคาย แต่แวะมาทานส้มตำที่ขอนแก่นซะงั้น พี่ชายน้องสาวแก๊งค์หน้าตาดีสุดที่รัก พี่แดงสามง.ก็มาโพสต์คำอวยพรให้ และที่มาเป็นกลอนก็มีค่ะ ซึ้งจัง...คุณก้ามกุ้ง แต่งให้พอลล่าโดยเฉพาะเลยค่ะ นอกจากนี้ยังมีพี่สาว น้องสาว พี่ชาย น้องชาย เพื่อนๆ อีกมากมายที่ยังไม่ได้เอ่ยชื่อ มา ณ ที่นี้ค่ะ(ทั้งเหนือ กลาง ใต้ อีสานเลยค่ะ) โอ๊ะ!! โอ๋ อย่าเพิ่งงอนนะคะ รักนะหอยขม.. ถึงแม้ไม่ได้เอ่ยชื่อทุกท่าน แต่ในใจระลึกถึงเสมอค่ะ ...

         .....คำอวยพรที่ดีงามทั้งหลายที่ทุกท่านได้เอื้ออาทร อวยพรให่พอลล่ามา...ขอให้สะท้อนกลับไปยังทุกท่านด้วยนะคะ สาธุ...บุญกุศลที่พอลล่าได้ทำมา ทั้งหมดขออุทิศให้ทุกท่านค่ะ

และนอกจากนี้ยังมีความประทับใจที่ขอนำมาเล่าเพื่อทบทวนและรำลึกเพื่อสร้างความอิ่มเอิบให้หัวใจตัวเองอีกครั้ง ก็คือ บรรยากาศการอวยพรวันเกิดท่ามกลางการอบรม Outcome mapping ที่รร.บางกอก กอล์ฟ สปา ในวันนี้ ผู้เข้าร่วมอบรมทุกท่าน รวมวิทยากรด้วยค่ะ...ร้องเพลง Happy birthday และอวยพรให้พอลล่ามีความสุขกับการทำงานและสมหวังทุกประการ พอลล่าขอจำภาพนาทีที่ยิ่งใหญ่นี้ตลอดไปค่ะ

โอ่ย....โอ๊ย...ขอบคุณทุกท่านมากๆๆๆค่ะ   

 

 

^_^ วันนี้.....วันที่ต้อง...คิดถึง..... ระลึกถึง... คนนี้

มีชีวิตมาได้ทุกวันนี้คนสำคัญที่สุด ที่ไม่อาจจะลืมได้ชั่วชีวิต บุญคุณมากมายล้นฟ้า ...แม่จ๋า...วันที่หนูเกิด แม่คงเจ็บปวดทรมาน เพราะหนูตัวใหญ่มากๆ คลอดออกมาด้วยน้ำหนัก 4000 กรัม ในสภาพที่ปกติดีทุกอย่างแข็งแรงมากด้วย แม่คลอดเองไม่ได้ผ่าท้องคลอดอีกต่างหาก..แม่มักจะเล่าให้ฟังเสมอว่า ก่อนที่แม่จะตั้งท้องหนู แม่ฝันว่าเห็นดาวบนท้องฟ้าที่ สุกสว่าง สวยงาม และเด่นกว่าดาวดวงไหนบนฟากฟ้า.....แม่คะ หนูจะเป็นดวงดาวให้สมดั่งที่แม่ฝันไว้... หนูเป็นดาวในดวงใจแม่เสมอใช่ไหมคะ หนูรู้น่า...

 

เมื่อแม่ก็คลอดหนูออกมา แม่เลี้ยงดูหนูมาอย่างมากค่ะ แม่หวังว่าอยากมีลูกเป็นพยาบาล หนูเข้าใจค่ะแม่  และหนูทำให้แม่ชื่นใจแล้ว...แต่ตอนนี้หนูขอทำงานอีกอย่างที่อาจจะไม่ได้ช่วยคนไข้โดยตรงนะคะแม่ ...หนูช่วยให้พยาบาล แพทย์ และวิชาชีพอื่นๆ ให้ดูแลคนไข้ด้วยหัวใจนะคะ ซึ่งหนูคิดว่าอาจจะดีกว่าที่หนูทำเองก็ได้ค่ะ แม่ว่าไหมคะ!!

แม่จ๋า....วันนี้หนูคิดถึงวันที่แม่คลอดหนูออกมา วินาทีแรก...ชื่อดญ.วราภรณ์ ตัวอวบอ้วนขาว ได้ลืมตาดูโลก ..จนวันนี้ วันที่หนูมีลมหายใจเข้าออก ทุกลมหายใจสร้างความมีชิวตของหนู เป็นเพราะแม่ค่ะ แม่คะนอกจากจะเป็นพยาบาลของแม่แล้ว หนูจะเป็นคนดี หนูจะทำแต่สิ่งดีๆค่ะแม่... วันนี้หนูขอกราบขอบคุณแม่...กราบแทบตักแม่...ขอบพระคุณแม่จากใจลูกคนนี้ค่ะ

 

รักพอลล่า ติดตามอ่านได้อีกบล็อกค่ะ  อีกงานหนึ่งที่ภาคภูมิใจค่ะ

ที่นี่ http://gotoknow.org/blog/sha-paula 

ขอบคุณทุกท่านค่ะ