เออ อันนี่ อวสานสุดท้ายขยายกลอนซ่อนลายเอ่ย เสียงเเคนเลยบาดตอนท้ายบรรยายเรื่องจากเเต่ใจ

หมอลำเป็นเอกลักษณ์ของชาวอิสาน เมื่อพูดถึงหมอลำในอดีตทุกคนจะนึกถึงหมอลำกลอน เเต่ยุคสมัยเปลี่ยนไป หมอลำกลอนเปลี่ยนมาเป็นหมอลำซิ่ง แต่ถึงอย่างไรก็ยังมีผู้ที่อนุรักษ์ไว้ หมอลำกลอนเก่าๆที่ฉันรู้จักนั้นก็มีคุณเเม่หมอลำบุญเพ็ง หมอลำฉวีวรรณ หมอลำเคน ดาเหลาฉันเคยไปเจอท่านเหล่านี้ในงานหนาวดอกจานบนลานดอกคูณที่เทศบาลขอนเเก่นจัดขึ้นที่ริมบึงแก่นนครจัดขึ้นเมื่อปีที่เเล้ว และได้ฟังท่านเหล่านี้พูดถึงหมอลำในอดีตได้อย่างประทับใจ เมื่อพูดถึงหมอลำ สิ่งที่มาคู่กับหมอลำก็คือ เครื่องดนตรีอิสาน ไม่ว่าจะเป็น พิณ แคน ซอ ฉันเคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่พูดถึงลีลาการเเสดงคอนเสิร์ต มหัศจรรย์เเคนเเดนอิสานไว้อย่างน่าฟังว่า "เเม้ผูชมไม่มากนักเเต่ทุกคนยอมรับกันทั่วหน้าว่า ทุกจังหวะทำนองที่เนรมิตขึ้น ดูมหัศจรรย์เหลือเเสน เสียงขับลำ เสียงพิณ เสียงโหวต เสียงโปงลาง เสียงกลองคละเคล้ากันอย่างมีความสุข"

           การร้องหมอลำจะเเตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น เช่น ลำล่องมหาสารคาม ลำล่องขอนเเก่น ...........เเละที่จะนำมาเล่าในวันนี้คือลำล่องทำนองขอนเเก่น ขอเชิญรับฟังได้เเล้วค่ะ

              อวสานสุดท้ายขยายกลอนซ่อนลายเอ่ย เสียงเเคนเลยบาดตอนท้ายบรรยายเรื่องจากเเต่ใจ ซู้ฮักแก่นแฟนเว้าไว้ ตอนสิจากเเดนอิสาน มาทำงานในกรุงให้อยู่ครองคอยน้อง ด้วยหัวใจยังข้องเอาเสียงลำฮ้องเข้าใส่เเทนดวงใจคึดฮอดเจ้าอิสานเค้าน้องบ่ลืม..นั่งซึม นอนซึมคิดถึงพี่ อยู่ทุกวี่ทุกวันนั้นใฝ่หา หงษ์เป็นหงษ์เเต่อย่างน้องนั้นเป็นกา ไม่เห็นหน้าขอเอาเสียงนี้เเทนใจ บรรยายความหมองไหม้แทนดวงใจเจ้าอ่อมๆ เกิดมาบุญบ่พร้อม โหลดจนให้ ห่างอิสานแสนซมซาน ....เออ

           ละบาดยามฝนสั่งฟ้า ลงหยาดเข้าเป็นฝอย จากฝนลมวอยๆ พัดจากจีนลงใต้ มาถึงไทยหนาวแน่น นกเเจนเเวนฮ้องเเจ๊ด ๆ เเดดแอมแซมยามมื้อเซ้า ข้าวดอเม่าจนว่าฮาง ยามฝนจางเห็นเเต่ลมตีฟ้า อดสาทนค้นความเก่า นกเจ่ากอก กอก ฮ้อง หนองน้ำส่องเบิ่งปลา ปีใหม่มาถึงเเล้วอยากถามใจซู้คนเก่า หรือปีใหม่เปลี่ยเข้า ใจเจ้าโหลดเปลี่ยนนำ เสียงลำของหญิงจริงใจเเน่ ฝากเเต่เเฟนลอยล่องตามลมหา แฟนจ๋ายามกลุ้มในอุรา ฝากใจมากล่อมเเฟนอยู่แสนใกล...เดี่ยวมาเล่าต่อนะคะ