GotoKnow Forum ครั้งที่1

ได้อะไรจากการเข้าร่วมกิจกรรม GotoKnow Forum ครั้งที่1

โดยหมอจันทร์

 

กิจกรรมเสวนาทางวิชาการครั้งนี้จัดโดย UsableLabs มหาวิทยาลัยสงขลานครินร์ร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ ระหว่างวันที่ 24 – 25 พฤษภาคม 2552 ณ โรงแรมหาดใหญ่พาราไดส์แอนด์รีสอร์ท อ.หาดใหญ่ จ. สงขลาโดยมี Theme ในการเสวนาครั้งนี้คือ Bridging the Digital Devide through Communities of Practice

 

เดินทางจากกรุงเทพฯโดยสายการบินไทยแอร์เอเชีย ไม่แปลกใจเลยที่สายการบินแห่งนี้ขยายเส้นทางบินออกไปเรื่อยๆและได้รางวัล Best Low Costs จาก Skytrak awards เพราะมีผู้โดยสารเกือบเต็มลำ ออกตามเวลาแถมเที่ยวนี้ถึงก่อนเวลา ซึ่งในเที่ยวบินขากลับก็ออกตามเวลาเช่นเดียวกัน การบินไทยคงต้องรีบพิจารณาได้แล้วว่าทำไมถึงขาดทุน ควรหามาตราการปรับปรุงแก้ไขอย่างเร่งด่วน ไม่ใช่มัวแต่ทะเลาะกันภายในองค์กร ที่สนามบินหาดใหญ่มีทีมงานจาก UsableLabs มารอรับอยู่แล้ว โดยเฉพาะอาจารย์ธวัชชัยซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าศูนย์มารอรับผู้เข้าร่วมเสวนาด้วยตนเอง เป็นความประทับใจอันดับแรกจากการกลับมาเยือนหาดใหญ่อีกครั้ง

 

ระหว่างรอกันที่สนามบินได้รู้จักพี่นุชหรือคุณนายดอกเตอร์ ( นามแฝงใน GotoKnow ) ซึ่งจะมาทำหน้าที่สัมภาษณ์ อ. วิจารณ์ พานิช ยังรู้จักคุณชิดพงษ์ กิตตินราดร คนหนุ่มไฟแรงเป็นผู้ประสานงานจากครีเอทีฟคอมมอนส์ประเทศไทย เป็นองค์กรที่ออกลิขสิทธิ์สื่อที่เราเขียนกันในบล็อก จะเริ่มสังเกตเห็นที่ปกในของหนังสือที่ GotoKnow พิมพ์ออกมาว่า “ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา ไม่ใช่เพื่อการค้า อนุญาตแบบเดียวกัน ( by-nc-sa ) เมื่อนำเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ไปใช้ ควรอ้างอิงแหล่งที่มา โดยไม่นำไปใช้เพื่อการค้า และยินยอมให้ผู้อื่นนำเนื้อหาไปใช้ต่อได้ด้วยสัญญาอนุญาตแบบเดียวกันนี้ นอกจากนี้ที่สนามบินยังได้รู้จักกับคุณไก่ เป็นพยาบาลจากโรงพยาบาลศรีนครินทร์ จ. ขอนแก่นที่มีใจเอื้อเฟื้อแจกเมล็ดพันธ์บวบที่บอกว่ามีขนาดยาวราว 2 ฟุต

 

หลังจากเข้าที่พักที่โรงแรมเรียบร้อยแล้วก็เริ่มเข้ากลุ่มเพื่อแนะนำตนเองให้เพื่อนๆได้รู้จัก จากนั้นทางทีมงานพาไปเรียนรู้ธนาคารชีวิตที่วัดดอน ต.คูเต่า อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา โดยมีพระครูพิพัฒนโชติ ( ทอง เตชปุญโญ ) เจ้าอาวาสวัดดอน และ ผศ.สวัสดิ์ กาญจนสุวรรณ เป็นแกนนำในการดึงบ้าน วัด โรงเรียน ( บวร ) มาทำกิจกรรมร่วมกันนำหลักคุณธรรม จริยธรรม และเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ โดยใช้เงินเป็นเครื่องมือ ให้แต่ละคนตั้งสัจจะ ละ ลด เลิกอบายมุข เก็บเงินสะสมไว้วันละบาท เมื่อครบเดือน สมาชิกนำเงินมารวมกันไว้ที่กลุ่มเพื่อใช้ทำกิจกรรมของหมู่บ้านเช่น สวัสดิการค่ารักษาพยาบาล ส่งเสริมการผลิตสินค้า OTOP หรือการกู้ยืมเพื่อใช้ในการพัฒนาคุณภาพชีวิต เป็นต้น โดยอาศัยวัดเป็นศูนย์กลาง รายละเอียดคงจะไม่เล่าในที่นี้ แต่ได้แนวคิดว่าการมีผู้นำชุมชนที่ดีมีคุณธรรมร่วมกับการให้บทบาทของชาวบ้านได้แสดงออกร่วมกันทำกิจกรรม จะช่วยสร้างชุมชนให้เข้มแข็งและสนิทสนมกลมเกลียวช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในรอบนี้ได้รู้จักเพื่อนบล็อกเกอร์อีก 6 คนคือ น้องแป้น น้องปุ๋ย Nobita Doraemon น้องนิดหน่อย คุณโชติ ถาวร และคุณวิบุล วงศ์ภูวลักษณ์ เพราะอยู่ในกลุ่ม AAR

( after action review )

 

กลับมาหาดใหญ่รอบนี้ได้เจออาจารย์จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลับสงขลานครินทร์เช่น อาจารย์ปารมี อาจารย์เต็มศักดิ์ อาจารย์สกล มาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาและวิทยากรของงานนี้ด้วย วันรุ่งขึ้นเริ่มกิจกรรมตั้งแต่แปดโมงครึ่งโดยมีรศ.ดร.บุญสม ศิริบำรุงสุข อธิการบดีมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นประธานกล่าวเปิดงานและบรรยายพิเศษในหัวข้อ “ เรื่องเล่าจากอธิการบดี : Corporate Blogging from CEO@PSU “ ทำให้ได้ทราบว่าท่านสื่อสารกับคนในองค์กรผ่านบล็อกภายในมหาวิทยาลัย แต่ก็ได้ผลแค่บางส่วนเพราะคนที่ไม่เปิดอ่านก็จะไม่ได้รับข่าวสารผ่านช่องทางนี้ อย่างไรก็ตามท่านแนะนำว่าข้อมูลที่ใส่เข้าไปต้องไม่ยัดเยียดหรือถูกยัดเยียดให้อ่าน หลายคนอาจเข้าใจผิดว่าท่านประชาสัมพันธ์ตัวเองผ่านอินตราเน็ทบล็อกหรือ

ปล่าว แต่ท่านยืนยันว่าท่านมีเจตนาให้คนในองค์กรได้เข้าถึงข้อมูลข่าวสารจากท่านโดยตรงอย่างเท่าเทียมกัน เลยทำให้นึกย้อนกลับมาประเด็นเรื่อง Digital devide ว่าหลายๆแห่งไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้เพราะขาดสื่อทาง IT แต่อีกหลายแห่งมีสื่ออย่างครบครันแต่ก็ยังใช้ได้ไม่คุ้มค่าเท่าที่ควร ข้อมูลเข้ามาถึงตัวแล้วแต่ไม่เปิดรับ นานาจิตตังค่ะ

 

มาถึงตอนสัมภาษณ์ อ.วิจารณ์ ได้มุขสั้นๆแต่ได้ใจความคือทำให้ดีที่สุด และเผยแพร่คุณค่าในสิ่งที่ทำ ซึ่ง GotoKnow เป็นหนึ่งใน social network ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เป็นสังคมที่เป็นกัลยาณมิตร มีแต่ให้ ไม่ได้หวังผลทางการค้า อาจมีคนที่ทำอะไรเพี้ยนๆบ้างแต่ก็อยู่ได้ไม่นาน

 

ช่วงสัมภาษณ์ผู้ได้รับรางวัลสุดคะนึงจาก GotoKnow ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ทำให้ได้เรียนรู้ว่าเวทีนี้ได้สร้างให้คนกล้าคิดกล้าทำ เผยแพร่งานที่ตนเองได้ทำ เล่าประสบการตนเองจริงๆผ่านสื่อตรงนี้โดยไม่ต้องอายใคร อีกทั้งหลายๆท่านมีแรงจูงใจให้มีมุมานะในการทำงานแล้วนำมาถ่ายทอดเป็นบทเรียนให้คนอื่นได้เรียนรู้ แต่ที่สำคัญคือบล็อกเกอร์เหล่านี้ย้ำว่าต้องเขียนจากใจจริง คิดอะไรก็เขียนไปอย่างนั้น แสดงตัวตนของเราออกไป ไม่ต้องเขียนแบบเสแสร้ง รู้สึกประทับใจบล็อกเกอร์ทุกท่านและสมควรแล้วที่ได้รางวัลสุดคะนึง หลายท่านที่ไม่รู้จัก GotoKnow คงอยากรู้จักบ้างแล้วลองเข้าไปดูที่ www.gotoknow.org ท่านจะได้พบกับสังคมแห่งการเรียนรู้และกัลยาณมิตรมากมาย

 

ช่วงบ่ายเป็นกิจกรรมละลายพฤติกรรมนำโดย อ.ขจิต ฝอยทอง ผู้มีพลังแห่งการเคลื่อนไหวตลอดเวลา จากนั้นเข้าสู่กระบวนการ World Café นำโดย อ.สกล โดยแบ่งกลุ่มเสวนากลุ่มย่อยกลุ่มละ 4-5 คน ในกลุ่มย่อยนี้จะมี host อยู่หนึ่งคนที่ทำหน้าที่รวบรวมประเด็นจากการพูดคุยของสมาชิกในกลุ่ม เล่าให้กลุ่มต่อไปที่จะวนเข้ามาเสวนา โดยมีกติกาให้สมาชิกเล่าเรื่องจากหัวข้อที่กำหนดไว้ และสมาชิกในกลุ่มฝึก deep listening แล้ววนกันเล่าจนครบ เมื่อหมดเวลาแต่ละคนกระจายไปอยู่ host อื่นและสมาชิกที่จะเข้ากลุ่มใหม่จะต้องไม่ซ้ำกับกลุ่มที่แล้ว ทำให้เรารู้จักคนมากขึ้น จะมีการวนกลุ่ม 3 รอบแต่ละรอบจะมีหัวข้อในการสนทนาไม่ซ้ำกัน ที่ชอบคือรอบสุดท้ายเป็นการสร้างสัญญาใจกับตัวเองว่าเมื่อกลับจากนี้ไปจะทำอะไรบ้างเมื่อได้มาเรียนรู้ในครั้งนี้ รอบ World Café นี้ได้รู้จักบล็อกเกอร์เพิ่มขึ้นอีก แต่จำไม่ได้หมดเพราะหลายท่านไม่ได้จดชื่อเอาไว้ ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้

 

ระหว่างรอรถกลับสนามบินได้นั่งคุยกับ รศ.มาลินี ธนารุณ ท่านเป็นคณบดีคณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จ.พิษณุโลก ท่านเป็นบล็อกเกอร์อีกคนหนึ่งที่รู้จัก GotoKnow ผ่านกิจกรรม KM ( Knowledge Management ) ท่านบอกว่าระยะหลังจะเขียนเรื่องลงบล็อกน้อยลงเพราะมีความรู้สึกว่า ในวงนี้เติบโตเร็วมากจนทำให้มีความสนิทสนมน้อยลงไปและไม่สบายใจที่จะเขียนอะไรบางอย่างลงไป เพราะเริ่มไม่รู้ว่าใครเป็นใครไปเสียแล้ว นี่ก็เป็นอีกมุมมองหนึ่งที่เขียนน้อยลง นอกจากเรื่องที่ไม่มีเวลา

 

ประทับใจกับกิจกรรมอันทรงคุณค่าในครั้งนี้มาก ดีใจที่ได้กลับมาพบเพื่อนเก่าและรู้จักเพื่อนใหม่ในวงการนี้ คำถามว่าได้อะไรมันคงแทรกซึมอยู่ในเรื่องเล่าข้างบนนี้แล้ว พบกันใหม่คราวหน้าถ้ามีโอกาสและเหตุปัจจัย