เราทุกคนต่างมีเพื่อนที่สนิท แต่อาจจะมีจำนวนไม่มากนักที่เป็นเพื่อนแท้

คำว่า "เพื่อนแท้" คือ ไม่ว่าเพื่อนจะสุข จะทุกข์เพียงใด เพื่อนแท้ก็ยืนอยู่ข้าง ๆ เราเสมอ

บ่อยครั้งที่เพื่อนทุกข์ใจ กลุ้มใจ เราในฐานะเพื่อนก็จะเข้ารับฟังความทุกข์ที่เกิดขึ้นกับเพื่อน คอยปลอบประโลมใจให้เพื่อนได้คลายทุกข์

แม้กระทั่ง การให้คำแนะนำเพื่อนว่า นายควรต้องทำแบบนี้ นายต้องทำแบบนั้น

ถามว่า แล้วคุณรู้ได้อย่างไรล่ะว่า เพื่อนของเราควรต้องทำแบบนี้ ต้องทำแบบนั้น ตามที่คุณให้คำปรึกษา

คำตอบคือ ก็ไม่ทราบเหมือนกัน เพียงแต่เรามักจะตั้งคำถามให้กับตัวเองก่อนเสมอว่า ถ้าเป็นเรา เราจะ ......

รู้ได้ยังไงกัน

เหมือนตอนที่เราฟังเพลง เมื่อเราพบเพลงโปรด เราก็ร้องตามไปด้วยอารมณ์ที่ดี เพราะเราชอบมัน

แต่พอเราเห็นเพื่อนเราเดินเข้ามา เราจึงบอกเพื่อนเราว่า "นายฟังเพลงนี้ดูสิ เพราะมากเลยนะ"

เพื่อนอาจจะยิ้ม แล้วตอบเราว่า "อืมม เพราะดีนะ" แต่นั่นเป็นคำตอบจากใจหรือเปล่า เพื่อนอาจจะต้องเราด้วยความเกรงใจก็ได้ แต่จริง ๆ แล้วอาจจะไม่ชอบเลยสักนิด เพราะคนทุกคนชอบมีความแตกต่างระหว่างบุคคลทั้งสิ้น ใครจะไปชอบอะไร ทำอะไร เหมือนกับคนอื่นเปี๊ยบ

ทุกคนย่อมแตกต่างกันเสมอ

ความชอบ ค่านิยม พฤติกรรม ไม่มีใครเหมือนใคร

แล้วเวลาเราอยากให้เพื่อนทำตามที่เราบอก เราเคยถามเพื่อนหรือเปล่าว่า เขาชอบ หรือไม่ชอบ เขาเป็นอย่างนั้น หรือยังไม่ได้เป็น

อย่าไปคิดแทนใคร เพราะใจใครก็ย่อมไม่เหมือนกัน แม้กระทั่ง การฟังเพลง ...

 

 

ป.ล. เขียนจากความรู้สึกนึกคิด ไม่ได้ผ่านการเรียบเรียงให้น่าอ่านและคำสวยงาม ... เป็นแค่ข้อมูลดิบ ๆ เท่านั้น

 

 

เชียงใหม่

๒๔ พ.ค.๒๕๕๒