ลองนึกดูแล้วนะคะว่า่ไม่ได้อ่านหนังสือประเภทนวนิยายรักมานานมาก ครั้งสุดท้ายคงจะประมาณ 20 ปีผ่านมาแล้วกระมัง แล้วไม่กี่วันที่ผ่านมา์น้าได้นำผลงานนวนิยายของลูกสาวที่เพิ่งจบ ป.โท ด้านวรรณกรรม คณะอักษรศาสตร์จาก ม.ชื่อดังแห่งหนึ่ง ได้อ่านแล้วประทับใจไม่รู้ลืม สมกับที่ได้ร่ำเรียนมาอย่างสมเกียรติสมศักดิ์ศรี
ดิฉันจึงตั้งหัวข้อว่านวนิยายรักเชิงสร้างสรรค์ที่จริงชื่อเรื่องว่า อุ่นรัก ณ ปาย ดำเนินเรื่องโดย
นางเอกผิดหวังในเรื่องความรักและโกรธแค้นเพราะคิดแต่เพียงว่า่แฟนหนุ่มกับเพื่อนรุ่นน้องรักกัน ซึ่งเป็นการหักหลังตนเอง จึงหนีไปหลบเลียแผลใจ ณ อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน จึงไปพบรักใหม่ ณ ที่แห่งนี้และได้ค้นพบสัจจะหรือข้อเท็จจริงเกี่ยวกับความรัก
ดิฉันประทับใจการดำเนินเรื่องซึ่งบรรยายทัศนียาภาพของแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดแม่ฮ่องสอนรวมทั้งเล่าถึงประวัติความเป็นมาของสถานที่สำคัญๆหลายแห่ง ซึ่งในชีวิตจริงข้าพเจ้าเคยไปเี่ที่ยวก็ไม่เชิง คือไปส่งเจ้านายของสามีครั้งเดียวที่ อ.แม่ลาน้อย อยากไปเที่ยวมากที่สุดเลยตอนนี้ ยิ่งพระเอกของเรื่องมีอาชีพเป็นช่างภาพเสียด้วยซิ ยิ่งอินเข้าไปใหญ่ประจวบเหมาะกับวิทยากรโกทูโนเห่อกล้องถ่ายรูปด้วย
สวัสดีค่ะ ครูรส
เจ้าบทเจ้ากลอนอย่างคุณนายสายลม อักษรสุนทรีย์ อ่านนวนิยายเรื่องนี้แล้วคงไม่ผิดหวังแน่นอนค่ะ
ติดตามอ่านบันทึกของคุณpa_daeng น่าอิจฉามากที่มีโอกาสได้ท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวหลายๆแห่ง น่าจะแต่งเป็นนวนิยายได้อีกหลายเรื่องนะค่ะ
ดีใจค่ะที่คุณเมียวดีชอบอ่านนวนิยายแนวนี้ แล้วถ้ามีเรื่องใหม่อีก จะรีบนำมาแจ้งให้ทราบอีกนะคะ
สวัสดีค่ะ
มาขอบคุณที่แวะไปทักทายกันค่ะ
ชอบอ่านนวนิยายมาตั้งแต่เด็ก ๆ แต่อ่านไม่มากนัก เพราะรุ่นพี่ที่เคารพรัก สอนให้อ่านหนังสืออื่น ๆ ซึ่งก็สนุกและได้เรียนรู้มากมายเช่นกันค่ะ
....นิยายดี ๆ ให้กำลังใจอย่างมาก นิยายที่ติดใจและสร้างพลังมากมายของคนไม่มีรากคือ เรื่อง แวววัน ของโบตั๋น ค่ะ
(^___^)
จะหาอ่านจากที่ไหนได้บ้างค่ะ
ขอบคุณค่ะ
แวววัน เคยอ่านแล้วค่ะ คุณคนไม่มีราก แต่ว่านานแล้ว
คุณครูเอคะ อุ่นรัก ณ ปาย เป็นนวนิยายที่ตีพิมพ์ ในปี พ.ศ.2552 เดือนเมษายนนี่เองค่ะ วางแผงตามร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป ที่ได้อ่านเพราะอาศัยความสนิทส่วนตัว(เส้น)ด้วยความเกรงใจจึงรีบส่งคืนเจ้าของไปแล้ว ถ้ามีโอกาสจะนำภาพหน้าปกมาอวดโฉมนะคะ
เมื่อคุณลีลาวดีเอ่ยอนุญาต ก็ไม่เกรงแล้วนะคะ อยากให้คุณลีลาวดีได้แนะนำเรื่องดังต่อไปนี้
ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ค่ะ
อูยยย ผมมาเยี่ยมช้าไปหน่อยนะครับ
เห็นด้วยครับ วิทยากร G2K เห่อกล้องขนาดหนัก 555
เดี๋ยวผมจะไปเชิญมาเยี่ยมบันทึกของคุณ ครูรส นะครับ ;)
...มาช้ายังดีกว่าไม่มา...
ขอบคุณค่ะอ.วสวัต