ถ้าไม่ลืมอดีตที่ดีงาม ให้นำสิ่งที่ดีงามเหล่านั้นมาเป็นแนวทางในปัจจุบันเพื่อดำเนินชีวิต

เรื่องเล่าจากประวัติศาสตร์ของตนเอง     เมื่อครั้งหนึ่งได้เป็นประธานนักเรียน เมื่อตอนอยู่ประถมศึกษาปีที่ 6 เป็นเหตุการณ์ที่ประทับใจไม่ลืมเลือนก่อนที่จะมีการเลือกตั้ง คุณครูในโรงเรียนบ้านสันยูงคัดเลือกนักเรียนทั้งหมด 9 คนมีสามหมายเลข คือ เบอร์ 1(3คน)   เบอร์ 2(3คน)  เบอร์ 3(3คน) เมื่อพวกเราและเพื่อนๆได้หมายเลขและเบอร์แล้วเราและเพื่อนๆอีก 2 คนได้เบอร์สามประกอบด้วย(ด.ญ.บุญธรรม ชื่อเดิมของภัทรานิษฐ์  เจริญธรรม  ด.ช.วีรศักดิ์  ปัจฉิมเพชรและด.ญ.สายสุนีย์  ฉัตรมาศนึกไม่ถึงเลยว่าทั้งสามคนจะได้บริหารนักเรียนทั้งโรงเรียนแทนคุณครูทั้งโรงเรียน

                ก่อนที่จะมีการเลือกตั้งประธานและกรรมการนักเรียนนั้นจะมีการหาเสียงซึ่งสนุกมากๆถ้าย้อนอดีตไปแล้วทั้งสามเบอร์หาเสียงกันจ้าละหวั่นก่อนที่มีการเลือกตั้งคุณครูให้พวกเราทั้ง 9 คน(3เบอร์)หาเสียงหน้าเสาธงเหตุการณ์การหาเสียงทำให้ตื่นเต้นมากๆไม่นึกเลยว่าการยืนพูดหน้าเสาธงเมื่อวันนั้นทำให้มีการฝึกพูด  พูดเป็น  คิดเป็น  ทำเป็น  แก้ปัญหาเป็นสมัยนั้นมีอาจารย์ จำเริญ  คงไกร (ขออภัยที่เอ่ยนาม)ได้เป็นครูใหญ่สมัยนั้น คุณครูทุกท่านให้การสนับสนุนเต็มที่  ฝึกการพูด  ฝึกให้เราทุกอย่างเพราะเรายังอ่อนเดียงสากับการหาเสียงและการพูด หลังจากนั้นการพูดหาเสียงหน้าเสาธงเป็นไปด้วยความราบรื่นดี อ๋อ ลืมไปว่ายังมีการติดป้ายหาเสียงเป็นโปสเตอร์อีกด้วยนะ  การติดป้ายหาเสียง ใช้ถ้อยคำสำนวน  เชิญชวนให้น้องๆเข้ามาลงคะแนนเสียง โปสเตอร์ติดตามฝาผนังอาคารเรียน  โรงอาหารฯ  เหตุการณ์ในครั้งนั้นสนุกมากๆ มีคุณครูทุกท่านคอยให้คำปรึกษาเมื่อมีการหาเสียงเสร็จ  มีการตั้งคูหา กาเบอร์เดียวสำหรับน้องๆและเพื่อนๆ อนิจจาพอทุกคนลงคะแนนเสียงให้เสร็จ  ในขณะนั้นตื่นเต้นจริงๆ ปรากฏว่าเมื่อนับคะแนนเสร็จ ได้หมายเลข 3 คือดิฉันและเพื่อนอีกสองคนได้รับชัยชนะการเลือกตั้ง  อีกเบอร์ 1 และเบอร์ 2 ได้เป็นคณะกรรมการไปในสมัยนั้น

                เมื่อได้เป็นประธานนักเรียนแล้วความเสียสละของตนเองย่อมมีมาก  ตื่นเช้าขึ้นมาต้องมาโรงเรียนตั้งแต่ 07.00 -07.30 น.เพื่อทำความสะอาดโรงเรียนเพราะต้องทำให้น้องๆนักเรียนได้เห็นไม่เพียงแต่กวาดขยะเท่านั้น  ล้างห้องน้ำ  ทำทุกอย่างที่คุณครูมอบหมายให้ทำ ถ้าคุณครูไม่พอใจเราและเพื่อนๆก็มีการติเตียนบ้างบางครั้งบางคราว

                เมื่อจบการศึกษาชั้น ป.6 จากโรงเรียนบ้านสันยูงได้ยินมาว่า คุณครูชมเชยว่าประธานและกรรมการรุ่นเรายอดเยี่ยมจริงๆทำงานดี  เก่ง โชคดีที่ทางบ้านให้ความอบอุ่นดีที่มีพี่สาวสุดที่รักและคุณพ่อคุณแม่คอยอำนวยสุขทุกอย่างให้

                ปัจจุบันได้นำหลักการการเป็นประธานนักเรียนเมื่ออดีต มาดำเนินโครงการประชาธิปไตยในสถานศึกษาให้นักเรียนได้ฝึกฝนตนเองเพื่ออนาคตที่ดีงามของนักเรียนต่อไป

                คมคำ  คมฅน " ถ้าไม่ลืมอดีตที่ดีงาม   ให้นำสิ่งที่ดีงามเหล่านั้นมาเป็นแนวทางในปัจจุบันเพื่อดำเนินชีวิต"

อิ  อิ  อิ  ความสุข