สรรพสิ่งทุกเส้นทาง.. เป็นมรรค..

หมู่นี้แม่ต้อยค่อนข้างวุ่นวายกับงานในที่ทำงานพอสมควร ตั้งแต่ได้ปักหลักหยุดต่อเนื่องอย่างยาวนานมาในช่วงสงกรานต์ งานหลายๆอย่างได้หยุดชะงักไปในช่วงนั้น ทำให้ต้องใช้เวลาเป็นสองเท่าในการทำงานเพื่อให้ผลการทำงานเป็นไปตามกำหนดการและเป้าหมายเดิม

       ในปีนี้แม่ต้อยได้รับผิดชอบโครงการใหม่สำหรับพัฒนาและเรียนรู้จากประสบการณ์ในด้านดี ปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อความสำเร็จในการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล รวมทั้งต่อยอดการทำงานในลักษณะของความรักความเข้าใจ ความโอบอ้อมอารี อันเป็นพื้นฐานที่ดีของคนในบ้านเมืองเราตั้งแต่อดีตกาลที่เราไม่ควรละทิ้งสิ่งที่ดีงามนี้ไป ที่สำคัญและเป็นหัวใจของโครงการนี้คือ” การสามารถทำงานร่วมกับประชาชนในด้านสุขภาพ” ได้เป็นอย่างดี

       มีเงื่อนไขเล็กน้อยสำหรับโรงพยาบาลที่จะเข้าร่วมในโครงการนี้คือ ต้องเป็นโรงพยาบาลที่ผ่านการรับรองคุณภาพโรงพยาบาลทั้งด้านการรักษาพยาบาล และด้านการสร้างเสริมสุขภาพจำนวน ๕๐ แห่งเท่านั้น ทั้งนี้เพื่อให้ระบบคุณที่มีในระบบ สามารถเอื้อต่อการพัฒนาต่อยอดนั่นเอง แต่อย่างไรก็ตามทางสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ( สสส.) ได้ขอให้เพิ่มรพ.ที่อยู่ในระหว่างการพัฒนามาอีก๑๐ แห่ง

 

       น่ายินดีเหลือเกินที่มีโรงพยาบาลที่มีคุณสมบัติตามเกณท์นี้สมัครเข้ามามากมาย จนต้องมีระบบการคัดเลือกโดยกรรมการ เพื่อให้กระจายครอบคลุมมากที่สุด  ในโอกาสนี้แม่ต้อยต้องขอขอบคุณโรงพยาบาลทุกแห่งที่สนใจเข้าร่วมโครงการนี้ด้วยคะ

       ผู้อำนวยการโรงพยาบาลในโครงการนี้จะเข้ามาร่วมประชุมเพื่อสร้างวิสัยท้ศน์ร่วมกัน แลกเปลี่ยนทัศนคติร่วมกันฉันท์ พี่น้อง ที่ทำงานในหน้าที่เดียวกัน มีเป้าหมายเดียวกัน คือการเป็นโรงพยาบาลที่มีมาตรฐานด้านความปลอดภัย เน้นการพัฒนาด้านจิตใจ สร้างความรัก ความเอื้ออาทร เป้นแบบอย่างที่ดีด้านสิ่งแวดล้อม และการสร้างเสริมสุขภาพให้กับประชาชนได้ สร้างความกลมกลืนระหว่างผู้ให้บริการ สังคม วิถีชีวิต ธรรมชาติ และ ผู้คนในพื้นที่แห่งนั้น

 

       จุดเด่นของโครงการนี้อีกด้านหนึ่งคือ ทีมงานของโรงพยาบาลจะมีโอกาสเข้าร่วมเรียนรู้เรื่อง แผนที่ผลลัพธิ์ หรือ Out come Mapping จากดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด และทีมงานของท่าน และยังมีโอกาสได้เข้าเรียนรู้วิธีการเขียนเรื่องเล่า เพื่อสื่อสารความสำเร็จ หรือเส้นทางไปสู่ความยั่งยืน อย่างที่เรียกกันในทางวิชาการว่า “ Narrative medicine “ โดยดร.โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์ อีกด้วย  นับว่าเป็นอีกขั้นตอนหนึ่งของการพัฒนาและเรียนรู้ที่สำคัญของโรงพยาบาล ที่ไม่น่าพลาด

      ในระยะแรกเมื่อนำแนวคิดนี้มาหารือกัน มีหลายๆท่านคิดว่า จะเป็นไปได้หรือไม่ ดูว่าเส้นทางเดินยังไม่ชัดเจน จะมีแนวทางการทำงานอย่างไร จะสำเร็จหรือไม่ อะไรเป็นเครื่องชี้วัด ทำนองนี้ 

      นึกถึงหนังสือเล่มหนึ่งที่น้องหนีบมาฝาก ชื่อ” ลมหายใจแห่ง เต๋า-เซ็น” มีหลายๆตอนที่กระตุกความคิดได้ดี แม่ต้อยเลยจะขอคัดมาฝากสัก  ตอนหนึ่งนะคะ

       หนทาง...

สรรพสิ่งทุกเส้นทาง.. เป็นมรรค..

เป็นหนทาง..การมีอวิชชาอยู๋

ก็เป็นหนทางที่จะมีวิชา..

การไม่รู้..ก็จะเป็นหนทาง..

ที่จะรู้ได้.. ปราชญ์รู้แจ้ง..

ด้วยหนทาง..มรรคเช่นนี้เอง

 

ในช่วงสิบวันข้างหน้า แม่ต้อยมีภาระกิจไปประชุมเรื่อง Health promotion ที่ประเทศกรีก นะคะ

คงคิดถึงทุกๆคนมากเลยคะ

สวัสดีคะ