ขอบคุณเวลา ขอบคุณที่ยังมีลมหายใจเข้าออก และทุกลมหายใจเข้าออกของเรามีคุณค่ามหาศาลในการฝึกความอุตสาหะในสิ่งที่ต้องเรียนรู้อีกหลายเรื่อง.... กลับแล้วค่ะ กำลังจะกลับแล้วค่ะ แต่ต้องช้าๆหน่อยนะ เพราะจะได้ไม่ล้ม ไม่หลงทาง ไม่เสียเวลา ไม่เสียกำลังใจ

     บันทึกถึงคุณแม่...แทนการพูดคุย  เพราะตอนนี้ไม่มีคุณแม่แล้ว  แต่คุณแม่เคยบอกว่า ทุกย่างก้าวของชีวิตต้องมีความระมัดระวัง... แต่ด้วยความเป็นคนชอบมองโลกในแง่ดีและคิดว่าทุกคนก็คงเป็นเช่นนั้น...กลับทำให้เราหลงทางแบบชนิดพลิกตำราหายาแก้ไม่ทัน...บัวบกแก้ช้ำใน...กระเจี๊ยบแก้ช้ำนอก  หรือซื้อยาหม่องประเภททาปึ้บหายปั๊บ  ทาหมับหายปวด  ถ้าซื้อทั้งขวดแถมหนึ่ง...คำโฆษณาที่พ่อค้าแม่ค้าเอามาพูดจนคนบางคนหลงเชื่อ แล้วซื้อหนึ่งขวดเพื่อจะได้อีกขวด  ขวดที่แถมมามีปริมาณยาหม่องแค่ไม่ถึงครึ่ง....มาทำให้เราต้องนั่งคิด  ต้องมานั่งทำใจ ว่า บนโลกนี้ไม่มีอะไรน่ากลัวเหมือนคน  จะว่ากลัวผีหรือก็กลัวนะ....แต่ดูแล้ว มันคงจะมาหลอกเฉพาะคนดวงตก  คิดเรื่องของคนที่เรารู้จัก  คนที่เรารัก  คนที่เรานับถือ  คนที่เราเคยแอบชื่นชม  คนที่เคยร่วมชะตากรรมยามทุกข์ยาก  โอ้โฮ!!!  เครียดตั้งหลายวันต้อง ขอบคุณเวลาเมื่อแว้บนี้... ที่ทำใจได้...ไม่เครียดแล้ว ลมหายใจเข้าออกของเรามีคุณค่ามหาศาลในการฝึกความอุตสาหะในสิ่งที่ต้องเรียนรู้อีกหลายเรื่อง....กลับตัว  กลับใจ  กลับมุมมองใหม่ ให้กว้างกว่าเดิม  สิ่งนี้ไม่ตอบสนองความรู้สึกดีดีที่มีให้  สิ่งนี้ไม่เคยรู้จักเป็นผู้ให้แต่จะเป็นผู้รับอย่างเดียว  สิ่งนี้คนอื่นเขาชมว่าดีแต่เอ๊ะมันไม่ใช่  สิ่งนี้ไม่ใช่เราแต่เขายัดเยียดให้ และที่มาให้ก็ล้วนแต่สิ่งที่ไม่ดี เราไม่คิดแก้ตัวหรอกนะ  ปล่อยเวลาเป็นสิ่งตัดสินดีกว่า   แต่ตอนนี้เรามีความคิดว่า  ที่ผ่านมาหลงทางไปแล้วค่ะ  และตอนนี้  กำลังจะกลับแล้วค่ะ  แต่ต้องช้าๆหน่อยนะ   เพราะจะได้ไม่ล้ม  ไม่หลงทาง  ไม่เสียเวลา ไม่เสียกำลังใจ แต่เราก็มีคุณแม่เป็นกำลังใจให้เสมอ....แล้วเพื่อนๆล่ะเคยหลงทางบ้างหรือเปล่า? ถ้าหลงทางเราจะเป็นกำลังใจให้กับทุกคนนะคะ