ระยะนี้  ทำงานกับน้องเอเซอร์ทุกวัน  ไปไหนไปกัน  น้องเอเซอร์ก็อีดอดทนอดกลั้นมากๆๆ 

ที่ว่าอดทนก็คือ  ไม่เคยน็อคเอ๊าท์สักที 

อดกลั้นก็คือ  มีโรคภัยมาเบียดเบียน เธอก็ทนสู้สู้สู้  เพื่อแม่ของเธอ  .....คือ ครูอ้อย นั่นเอง

*****

เราจะอยู่ร่วมกันโดยสันติวิธี  ไม่ใช่เรื่องอื่นไกล  มันคือ  .....ไวรัส

พี่ชายใหญ่ของครูอ้อย  คือ ครูบาสุทธินันท์  เคยบอกครูอ้อยไว้ และครูอ้อยก็จำคำของพี่ชายใหญ่ไว้.....ไม่เคยลืมเลือน 

นั่นคือ......เรื่องโรคร้าย  ที่มีอยู่ในตัว  หากหลีกหนีมันไม่ได้  ก็ขอให้มันอยู่กับเรา  รักมัน  และอยู่ร่วมกันโดยสันติวิธี

*****

เมื่อคืนนี้  ก็ได้รับอาหารทางหู  นั่นคือ  ฟังสิ่งที่ดี มีประโยชน์  ท่านพูดว่า.....ทหารเหล่าหนึ่ง  ถือคบเพลิงที่ร้อนระอุ  วิ่งไปมา  พร้อมกับตะโกนว่า.....ร้อน ร้อนร้อนๆๆๆๆๆๆๆ 

ท่านก็แนะนำให้โยนทิ้งคบเพลิงร้อนๆๆที่ถือไว้เสีย   ทหารเหล่าที่โยนคบเพลิงทิ้ง  ก็หายร้อน และมีความสุข 

ส่วนทหารที่ยังวิ่งวนเวียน ถือคบเพลิงเหล่านั้นอยู่  ก็ยังคงวิ่งวนเวียนและตะโกนร้อง......ร้อนร้อนร้อนๆๆๆๆๆๆต่อไปอย่างน่าเวทนา

*****

วกเข้ามาหาตัวเอง  เมื่อเช้านี้  ก็ยังคงคุยกับศัตรูคู่ชื่น  รู้สึกว่า  ครูอ้อยจะคุยกับมันมากกว่าคุยกับพ่อบ้านสุดที่รักเสียอีก......เอิ๊กเอิ๊ก  

แต่เพื่อความสุขในการทำงานที่ยั่งยืน  ครูอ้อยจึงมีความจำเป็นที่ต้องคุยกับมัน  ทำความรู้จักกับมัน  จดชื่อมันทุกๆๆวัน  และทำลายมันเสียให้ราบคาบ.....เป็นหน้ากลอง

*****

จาก internet option.....

Virus111

*****

จากโปรแกรมที่ติดตั้งไว้ในเครื่อง

Wisuss1

*****

แต่แล้ว  มันไม่ยอม  จะอยู่ร่วมกันโดยสันติวิธี 

มันมาคุกคามครูอ้อยทุกวัน  และตลอดเวลา 

ไอ้ไวรัสตัวร้ายมันชื่อ.........

*****

Wirussss

*****

มันใหญ่โตเสียด้วย

มันแข็งแรง  มันมีอำนาจ

แต่ครูอ้อย ก็รู้เหมือนกับทุกท่านรู้ว่า.....

ต้นไม้ใหญ่ยามจะล้มมันดังสุดสุด และน่าสมเพชมากแค่ไหน