สวัสดีเจ้าค่ะทุกๆท่าน....สบายกันดีหรือเปล่าเจ้าค่ะ....หายหน้าหายตาหายหูหายตัว..แต่ก็ยังหายใจอยู่เจ้าค่ะ.....

                       

.......สงกรานต์ปีนี้ได้ความรู้อะไรใหม่ๆมากมายเลยทีเดียว...ทำงานเชิงเที่ยวไปในตัว...ความรู้ที่ได้มาหาได้ไม่ยากถ้ามีโอกาสได้สัมผัสอะไรที่อยู่รอบๆตัวเรา...วัฒนธรรม ภาษา จิตใจของคนในสังคมในการอยู่ร่วมกัน

........ช่วงนี้หลายพื้นที่ในประเทศไทย..กำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบาก..ซึ่งสิ่งต่างๆก็เกิดขึ้นเพราะมนุษย์ซึ่งมีความขัดแย้งกันทั้งนั้น...เด็กอย่างน้องจิก็อยากจะรู้อยู่เหมือนกันว่า...สยามยังคงจะยิ้มได้ต่อไปหรือไม่...ถ้าคนไทยไม่รักกัน

.........คนที่อยู่ในขั้นรากหญ้า...จะถูกเหยียบย่ำ หรือจะถูกทำนุบำรุงในงอกงามมาเป็นต้นหญ้าที่แข็งแรงเพื่อช่วยอุ้มน้ำในดิน คงจะเป็นคำถามที่ยังคงไม่มีคำตอบแต่ก็พอจะเห็นแสงที่ส่องอยู่ไกลๆแล้วว่า...ทางออกของเรื่องต่างๆ จะออกหัวหรือก้อย

..........วันนี้น้องจิก็มีโอกาสมาใช้คอมฯ ก็เลยแวะมาบันทึกสักหน่อย เดี๋ยว ลุง ป้า น้า อา จะลืมว่า เด็กเสียงเหน่อคนนี้ยังมีตัวตนอยู่ในโลกแห่งมิตรภาพนี้อยู่หรือเปล่า....ขอบอกว่า ยังไม่หายไปไหนค่ะ  รักและคิดถึงทุกท่านอยู่เสมอนะเจ้าคะ

..........รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านเจ้าค่ะ....หนูจิ