เมื่อหนึ่งชีวิตที่ดูยิ่งใหญ่ ใครจะคิดว่ายังมีวันที่อาจจะต้องล้มลง... และอำลาจากเราไป
ผู้เขียนหมายถึงต้นจันผาต้นหนึ่งในหลายต้นที่บ้าน ซึ่งสามีนำมาปลูกไว้ตั้งแต่เรายังไม่มีลูก จนลูกสาวคนโตอายุยี่สิบกว่าแล้ว
จันผาที่เป็นต้นไม้ป่า หายาก ตันใหญ่ ลำต้นและรากสวยงามมาก น่าจะอายุยืนยาว...
แล้ววันหนึ่งจันผาก็ค่อยๆซึมเศร้า ไม่มีชีวิตชีวาเหมือนก่อน เพราะถูกหนอนเจาะ ผู้ปลูกต้องตัดใจฟันบางกิ่งที่เห็นชัดว่าถูกหนอนชอนไชทิ้ง เสมือนตัดเนื้อเน่าออกไปกันการลุกลาม เพื่อให้กิ่งที่เหลืออยู่รอด....
เธอมีชีวิตอยู่มาได้อีกเป็นปีกับกิ่งที่เหลือ
แต่มาไม่นานนี้ ผู้เขียนสังเกตเห็นเธอโทรมลงอย่างรวดเร็ว เมื่อได้เข้าไปดูใกล้ๆจริงๆกลับพบว่าเธอถูกหนอนชอนไชจนเป็นรูเล็กๆทั่วทั้งต้น
ภายในเดือนนี้เธอทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ชัด ผู้ปลูกบอกว่า...เธอคงไม่รอด...น่าเสียดาย...
ผู้เขียนยังรดน้ำใต้ต้นบริเวณโคนต้นของเธออยู่เสมอ ตลอดมา...จนทุกวันนี้ แม้รู้ทั้งรู้ว่า ไม่นานนี้เธอคงต้องจากไป อย่างแท้จริง
ส่วนที่เป็นหนอนชอนไชกัดกินนั้น กว่าจะปรากฏให้เราได้เห็นก็เรียกว่า...น่าจะสายเกินไป... มันน่าจะหลายตัว หลายร้อยตัว ที่ฉลาดพอที่จะช่วยกันชอนไช กัดเซาะภายในเพื่อล้มไม้ใหญ่ อาศัยว่ามีตัวเล็กจึงไม่ปรากฏให้เห็นชัดเจนได้จากภายนอก มันช่วยกันเจาะกินจนลุกลามใหญ่โตทั่วต้น
...จนยากที่จันผาจะทานทน...
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;">เปรียบกับกายของคนที่ย่ำเดินไปมา ดูท่าภายนอกว่าสง่า งดงาม… แต่ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรบ้างที่เกาะกินภายในใจอยู่ อะไรบ้างที่ชอนไชให้ได้ทุกข์ และหากไม่บรรเทาเบาบางหรือขจัดให้สิ้นด้วยการปล่อยวาง หากปล่อยให้ทุกข์เล็กๆเกาะกินใจเรื้อรังไปเรื่อยๆ จุดจบคงไม่ต่างจากจันผา จะต่างบ้างก็ตรงที่ร่างกายคนอาจไม่โทรมและตายให้เห็นแต่ก็คงไม่ต่างกับตายทั้งเป็นนั่นแหละ </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;">โปรดดูแลจิตใจและอารมณ์ของตนและคนใกล้เคียง อย่าให้สุกงอมและเปราะบาง และเป็นดั่งเช่นจันผา ที่ต้องลาตายในไม่ช้านี้…</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"> </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;">แต่สิ่งที่เห็นจนน่าแปลกใจคือ ความงามของต้นเงินไหลมาที่อยู่ใกล้ๆต้นจันผาที่ใกล้ตายนั้นงดงามจนผิดตา</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"></p>
...เธอกลับงดงามคู่กับลำต้นที่เริ่มผุพังของจันผา
ขอบคุณจันผาที่แม้กำลังจะลาโลกแต่ยังคงเหลือซากที่ให้ได้ข้อคิดชีวิตที่เป็นประโยชน์แก่ผู้คน และยังดูท่าว่าจะทิ้งตอไว้ให้เกิดประโยชน์แก่ผู้อื่นอีกด้วย
....มิได้ทิ้งไปอย่างไม่มีเยื่อใย
ขอบคุณ คุณติ๋ว ผู้น่ารัก
ต้นนี้ หนอนไชไม่ได้ แต่ล้มได้ หากผู้ก่อตั้ง ขี้เกียจค่ะ
คิดถึงเสมอค่ะ
สบายดีนะคะ น้องติ๋ว
มาเยี่ยมค่ะ ที่บ้านพี่ก็มีต้นจันผา มีอายุนานหลายปี แต่เคราะห์ดี ยังอยู่ ถ้าเกิดเป็นอะไรไป คงเสียดายมากๆเหมือนกันค่ะ เชิญมานั่งเล่นเย็นๆในสวนด้วยค่ะ
ท่านพี่ติ๋ว ท่านมะปรางไม่เปรี้ยว ต้องการติดต่อ Blogger สุดคณึง หมอสมบูรณ์ อะท่าน
มาเยี่ยม คิดถึงนะคะ
สวัสดีค่ะ ครูอ้อย
สวัสดีค่ะ พี่แก้วขา แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช
จันผาลาตาย เหลือไว้คือธรรมครับ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป อะไรที่เป็นความพอดี ลงตัว ไม่ฝืนธรรมชาติ ไม่เบี่ยงเบนจากวิถีแห่งธรรม จะเป็นก็ง่าย จะตายก็สงบครับ เคยเห็นจันผาต้นขนาดใหญ่ สวย ที่เขื่อนอุบลรัตน์เมื่อหลายปีมาแล้วครับ ขอบคุณมากครับ
สวัสดีค่ะ คุณพี่ Sasinand
เรียน ท่านอ.JJ ค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณจิณห์นิภา
เรียน อ. บวร ค่ะ
...ขอบคุณอาจารย์ที่ให้ข้อคิดจาก จันผา ลาตาย ..ได้อย่างซาบซึ้งและเข้าใจง่าย นำมาใช้เป็นข้อคิดเตือนตนได้เป็นอย่างดีค่ะ
เพิ่งซื้อต้นจันผามาได้อาทิตย์หนี่ง ฟอร์มสวยมากสูงประมาณ 2 เมตร แต่ที่ดินบ้านมีน้อยจึงเอาใส่กระถางไว้และวางโชว์ในที่ร่ม กะว่าจะทำล้อเลื่อนเพื่อเข็นกระถางซึ่งหนักและใหญ่ออกไว้กลางแจ้งเพื่อรับแดด
อยากขอคำแนะนำว่าควรจะรดน้ำกี่วัน/ครั้ง และควรจะทำอย่างไรเพื่อให้มีอายุยืนยาว ตอนนี้กำลังออกดอกค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณ เกศนี
สวัสดีค่ะ คุณนินี่ [IP: 118.172.24.204]
เป็นเหมือนกันเลยค่ะ สงสัยว่าจันผาเป็นอะไรงดงามมามากกว่า20ปี เธอแข็งแรงมากถ้าไม่มีใครไปยุ่งพี่จันผาจะใบดกมากๆ เลี้ยงดูไม่ได้ดีนะคะรถน้ำดินก็ไม่ค่อยใส่จนออกดอกปีละ1-2ครั้งหลายปีอยู่ค่ะจำไม่ได้ พอแข็งแรงมากขึ้นก็ตัดแต่งกิ่งรถน้ำเสมอพี่จันผาของเราก็สวยงามจนมาถึงปีที่แล้ว2566หลังจากพี่จันผาออกดอกทุกกิ่งก้านมีทั้งหมด5ก้าน ดอกจะแทงยอดดอกออกมาจากปลายต้นแล้วห้อยระย้าลงมา ดอกเริ่มอวบอิ่มเป็นเวลาเกือบเดือนดอกเริ่มบานจะบานตอนกลางคืนเท่านั้นหลังจากนั้นไม่นานเกสรก็เริ่มร่วงกลายเป็นเหมือนผลคล้ายร่วงข้าวที่แก่แล้วและกลิ่นก็เหมือนเปลือกข้าวสารอารมณ์เหมือนช่วงหน้าเกี่ยวข้าวค่ะ หลังจากนั้นก็ร่วงโรยลงดินเหมือนเปลือกข้าวสารที่โรงสีข้าวเลยค่ะหลีงจากนั้นก็เป็นผลสีเขียวและกลายเป็นสีส้มและส้มเข้มจะเริ่มมีนกมากินร่วมล้นที่พื้น หลังจากนั้นอีกซักพัก ก้านดอกก็จะเริ่มเหี่ยวแห้งต้นนั้นก็เริ่มรกเพราะก้านดอกพี่เค้าจะแห้งแข็งคาต้นนั้นแหละค้ะ เริ่มมีนกทำรังเริ่มไม่สวยงาม ครั้งนึงเมื่อน้องสาวมาบ้านได้ตัดต้นจันผาเรมใบและก้านออกเยอะมาก เราก็รุ้สึกไม่ดีเท่าไหร่ทิ้งไว้ซักสองอาทิตย์เลยไปดึงบางใบที่เป็นแห้งออก และหลังจากนั้นเกือบเดือนก็รู้สึกว่าแดดร้อนจัดทิ้งเวลาไม่อยุ่บ้าน2-3วัน คิดว่าไม่มีใครอยุ่บ้านไม่ได้รถน้ำต้นไม้หลังจากกลับมา ใบของต้นไม้ก็เริ่มแห้งเหลืองจนใจหดหู่ เราก็รดน้ำให้พี่เพราะคิดว่าต้องฟื้นให้ได้ พยามยามรถทุกวัน แต่แดดเจ้ากรรมแรงขึ้นทุกวันจนต้นไม้บางต้นที่เคยเขียวเช่นต้นนางกวักใต้ต้นใบก็เริ่มซีดขาวและต้นวาสนาต้นใหญ่ข้างๆใบมีสีเหลืองไหม้จากแสงแดดเหมือนเราเอาไฟไปรนต้นไม้เลย เศร้าใจเพราะจันผาไม่ได้บังแสงให้แล้วตั้งแต่นั้นมาก็รู้สึกว่าพี่ไม่ดีเลนคิดว่าเป็นเพราะดินน้อยเกินไปหรือไม่จนสันนี้มีเวลานำดินมากลบให้พี่แต่คิดว่าจะสายไปมั้ยยังเหลืออีกก้านที่ใบยังเขียวชะอุ่มและอีกลำต้นนึงที่กำลังจะกลิ่นเหม็นเน่าและลำต้นนิ่มกดลงไปที่ลำต้นมีน้ำไหลๆสีขาวๆดำๆนวลๆและมีกลิ่นมีฟองที่แข็งตัวแล้วเหมือนโฟมติดที่ลำต้นที่มีกลิ่นนั้น เรานำดินมากลบและยำEMมาใส่รถน้ำโดยรอบทั้งหมดไม่ให้ชุ่มเกินไปพอจะซะล้างEMให้ซึมลงดินไม่รู้ว่าพี่จะอยุ่หรือจะไป พี่เป็นอะไร