Cop กับ KM ในมุมมองของผม

                  หลังจากที่ผมได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมกลุ่มผู้เลี้ยงผึ้ง โดยวันนี้ผมได้ทำหน้าที่เป็นวิทยากรมาบอกเล่าเรื่องการจัดการความรู้ และเรื่องของ Cop พลังของ Cop ในการร่วมกัน ลปรร ระหว่างกลุ่มด้วยกัน ผมไปเป็นวิทยากร ด้วยความรู้สึกที่เชื่อว่าเราจะมาเป็นผู้จุดประกายความรู้ให้กับกลุ่มได้รู้จักกับเรื่องของการจัดการความรู้ แต่สิ่งที่ผมพบกับเป็นสิ่งที่ทำลายความเชื่อมั่น ของการมาเป็นวิทยากรในครั้งนี้ และสร้างความท้าทายให้กับผมว่าผมจะทำอย่างไรให้กลุ่มผู้เลี้ยงผึ้งเข้าใจ ถึงสิ่งที่ผมพูด เพราะกลุ่มผู้เลี้ยงผึ้งนั้นมีความแตกต่างกันมากทั้ง วัยวุฒิ ความรู้ และประสบการณ์ การศึกษา ซึ่งมีตั้งแต่ ประถมยันปริญญาโท การพูด หรือเป็นวิทยากรทุกๆ ครั้ง ผมจะพูดให้กับกลุ่มครู กลุ่มนักการศึกษา หรือนิสิตที่มีความรู้และประสบการณ์ไม่แตกต่างกันนัก แต่ครั้งนี้แตกต่างกันมาก แต่ อ.สมลักษณ์ ซึ่งก็เป็นผู้ให้กำลังใจกับผมมากในการทำการบ้านครั้งนี้

   

                ผมเริ่มด้วยการตั้งคำถาม ที่เป็นการบอกเล่าให้กับกลุ่มผู้เลี้ยงผึ้งฟังว่า วันนี้ที่เค้ามาประชุมกันนั้น เค้ามีการรวมตัวกันด้วยคุณลักษณะของกลุ่มดังนี้หรือไม่

  • ประสบปัญหาลักษณะเดียวกัน
  • มีความสนใจในเรื่องเดียวกัน ต้องการแลกเปลี่ยนประสบการณ์จากกันและกัน
  • มีเป้าหมายร่วมกัน มีความมุ่งมั่นร่วมกัน ที่จะพัฒนาวิธีการทำงานได้ดีขึ้น o วิธีปฏิบัติคล้ายกัน ใช้เครื่องมือ และภาษาเดียวกัน
  • มีความเชื่อ และยึดถือคุณค่าเดียวกัน
  • มีบทบาทในการสร้าง และใช้ความรู้
  • มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากกันและกัน อาจจะพบกันด้วยตัวจริง หรือผ่านเทคโนโลยี
  • มีช่องทางเพื่อการไหลเวียนของความรู้ ทำให้คกวามรู้เข้าไปถึงผู้ที่ต้องการใช้ได้ง่าย
  • มีความร่วมมือช่วยเหลือ เพื่อพีฒนาและเรียนรู้จากสมาชิกด้วยกันเอง

         กลุ่มส่วนหนึ่ง ดู ฟัง สนใจ กลุ่มส่วนน้อย เดิน วน สนทนา ปรึกษา พูดคุยในวงเล็กๆ โดยไม่สนใจในสิ่งที่ผมพูด อ.สมลักษณ์ รีบเข้ามากระซิบที่ด้านหลังว่า "Deep Listening" ผมต้องรีบปรับยุทธวิธีการพูดเพื่อให้เข้ากับสิ่งที่ อ.สมลักษณ์มากระซิบ ในขณะที่ในใจนึกโทษเครื่องเสียงกระป๋องกระแป๋งคงเป็นเหตุที่ทำให้ไม่สามารถสะกดผู้ฟังได้  ผมโทษเครื่องเสียงอยู่ในใจ

                 แต่เหมือนรู้ความคิดของผม อ.สมลักษณ์ ส่งไมค์ตัวใหม่ที่เครื่องเสียง ดีและดังกว่าเดิมมาให้ คราวนี้ เสียงพูดของผมดูมีพลังขึ้น แต่ผู้ฟังก็ยังเหมือนเดิม

   
   

            ผมเลยฉายสไลด์ภาพนี้ให้กลุ่มผู้เลี้ยงผึ้งชมและถามเค้าว่า "วันนี้เราคุยกันมากขึ้น ตั้งใจฟังกันมากขึ้นหรือเปล่า " แหมเหมือนสโลแกน โทรศัพท์ยี่ห้อดังเลยนะ ได้ผลไปแว๊บหนึ่ง ผมนึกในใจ วันนี้เราคงเป็นวิทยากรที่ไม่ดี และรู้สึกชื่นชม อ.สมลักษณ์ ที่สามารถ ประสานงานกับกลุ่มคนที่มีความแตกต่างระหว่างกัน และเข้าใจธรรมชาติของกลุ่มนี้ได้อย่างดี ซึ่งจริงๆ แล้ว อ.สมลักษณ์ ก็ได้กล่าวเตือนผมแล้วล่ะ แต่ผมไม่เชื่อ ทำให้รู้เลยว่าการที่จะสร้าง Cop สัก Cop หนึ่งให้มีความเข้มแข็งและร่วมมือกันในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน นี่เป็นเรื่องยากมากๆ