การฝึกอบรมนักเรียนอย่างแรกได้แก่  การไหว้และกล่าวสวัสดี ฝึกทุกวันบอกทุกวัน เวลาผ่านไปเป็นปีได้รู้สึกว่าเด็ก ๆ ไหว้อ่อนน้อมสวยงามบ้างแล้ว  และอย่างอื่น ๆ ยังต้องเติมเต็มอีกมาก

       เริ่มที่ชั่วโมงแนะแนวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑-๓ ให้นักเรียนช่วยกันเสนอปัญหาที่เกิดขึ้นในชุมชนของนักเรียน และปัญหาในโรงเรียน  นักเรียนสามารถบอกปัญหาได้ประมาณ ๑๖๐ ปัญหา  และให้พิจารณาปัญหาที่นักเรียนสามารถแก้ไขได้ เรียงตามลำดับความสำคัญ  ลดเหลือเพียง ๖๒ ปัญหา 

      ให้นักเรียนช่วยกันหาวิธีการแก้ปัญหาอย่างผู้มีจิตสาธารณะ  นักเรียนแบ่งกิจกรรมออกเป็น ๓ กิจกรรมคือกิจกรรมหัวใจสีขาว  หัวใจสีเขียว และหัวใจสีชมพู 

       กิจกรรมหัวใจสีขาวหมายถึงการไม่ทิ้งขยะ ไม่ทำลายสาธารณะสมบัติ ไม่ขีดเขียนโต๊ะ ม้านั่ง ไม่ใช้สารเสพติด แต่งกายให้เป็นระเบียบ ไม่ออกโรงเรียนกลางคัน  รักนวลสงวนตัวและไม่มีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน

      กิจกรรมหัวใจสีเขียวหมายถึงการรักษาสิ่งแวดล้อม ไม่ทำลายธรรมชาติ การรับผิดชอบต่อสังคมและการนำสิ่งของเหลือใช้มาใช้ประโยชน์  ไม่เปิดน้ำเปิดไฟทิ้งไว้โดยไม่จำเป็น และไม่ขีดเขียนในที่สาธารณะ

      กิจกรรมหัวใจสีชมพูหมายถึงการให้ความรักความสามัคคี ความเอื้ออาทรรู้จักแบ่งปัน  การเห็นอกเห็นใจคนอื่น การช่วยเหลือเกื้อกูลกันในสังคม การบำเพ็ญประโยชน์  การมีจิตอาสา และการไหว้ที่แสดงความอ่อนน้อม

         นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑-๓ จะไปชักชวนน้อง ๆ ให้มาร่วมกิจกรรมจิตสาธารณะ และมีการแลกเปลี่ยนประสบการณ์สัปดาห์ละ ๑ ครั้ง  ช่วยกันเสนอวิธีการแก้ปัญหา

         เมื่อมีผู้ปกครองหรือแขกมาเยี่ยมโรงเรียน นักเรียนจะไหว้โดยที่ครูไม่ต้องบอก  ไหว้พ่อแม่เมื่อมาและกลับจากโรงเรียน พบใคร ๆ ในหมู่บ้านจะไหว้ทุกครั้ง  รู้จักช่วยเหลืองานของเพื่อนบ้าน และงานของครูโดยไม่ต้องขอร้องหรือบอกกล่าว 

       ผู้ปกครองจะกล่าวชื่นชมและมีความภาคภูมิใจในกิริยามารยาทและการแสดงออกของนักเรียน ที่ได้พบเห็น..ทำให้ผู้ปกครองหันมาสนใจกับโรงเรียนและไว้วางใจครูเพิ่มขึ้นถือว่า..นักเรียนเป็น "ตัวช่วย" ที่สำคัญ

ที่บ้านพ่อครูบาสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

ผู้ใหญ่มาเยี่ยมโรงเรีบน

เด็กรุ่นน้องจะไหว้รุ่นพี่ตอนเช้าพบกันและเย็นเลิกเรียน

ช่วยกันทำงานโดยไม่ต้องบอก

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

กิจกรรมหัวใจสีเขียว

      <p style="text-align: center;"> </p><table style="width: 200px;" border="1" cellspacing="1" cellpadding="1"><tbody><tr>

</tr></tbody></table><p style="text-align: center;">   คงอีกไกล หากจะไปให้ถึงฝัน      ผ่านคืนวันต้องหวั่นไหวอีกหลายหน
ต้องเพียรถามเพียรตอบตรงตัวตน    จะอดทนดั้นด้นเดินอยู่เพื่อใด
ก้าวต่อก้าวที่เท้าย่างบนทางนี้    หนูคนดีตระหนักแน่อยู่แค่ไหน
เตรียมให้พร้อมความแกร่งแห่งดวงใจ   คอยก้าวไปชมดอกไม้ที่ปลายทาง</p> <p style="text-align: center;"> <table style="width: 200px;" border="1" cellspacing="1" cellpadding="1"><tbody>

</tbody></table></span></span></p> <p style="text-align: center;"> </p><table style="width: 200px;" border="1" cellspacing="1" cellpadding="1"><tbody>

  

</tbody></table>   

      ขอขอบพระคุณ..ท่านผู้อ่านท่านหนึ่ง..ที่จุดประกายให้เล่าเรื่องการสอน "จิตสาธารณะ" ในโรงเรียนและเป็นปัจจัยที่ช่วยให้ชุมชนหันมาสนใจโรงเรียน