ถ้าเก่งจริงต้องทำให้น้ำท่วมอีสานเดือนเมษายน

เมื่อหลายปีก่อนผมเคยใช้คำท้าทายสนุกๆ ว่า

“ถ้าเก่งจริงต้องทำให้น้ำท่วมอีสานเดือนเมษายน และมีน้ำพอดีๆเดือนสิงหาคม”

แต่เมื่อผมเริ่มทำนา

ปีแรก ฝนหนักต้นฤดู น้ำท่วมนาผม วันที่ ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๔๙

ปีที่สอง ฝนหลังสงกรานต์ น้ำท่วมนา วันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๐      

ีที่สาม น้ำฝนหลังสงกรานต์ ท่วมนา วันที่ ๒๗ เมษายน๒๕๕๑

ปีที่สี่ ปีนี้ฝนสงกรานต์ ตก ๑๔ เมษายน ท่วมนาผม เมื่อวาน วันที่ ๑๕ เมษายน๒๕๕๒

ำให้คำท้าของผมเริ่มจะหมดความหมายลง

ก่อนหน้านี้ ผมเคยคิดว่า อีสานแล้ง ไม่ค่อยมีน้ำทำนา

แต่ผมมาทำนาเอง แม้จะเป็นเขตชลประทาน ผมก็ไม่ใช้น้ำชลประทาน เพราะน้ำชลประทานมาไม่ค่อยถึง

ผมจึงทำคันดักน้ำฝน ดักปลาแทน

ผมทำคันนาใหญ่ ปั้นแต่งทุกปี แบบที่ปู่ผมทำที่โคราช แต่ผมทำเล็กกว่า

ปู่ผมทำคันดักน้ำฝนสูงกว่า ๒ เมตร ยาวหลายร้อยเมตร ขวางร่องน้ำ บริเวณที่นา ปลูกต้นตาลตลอดแนว จนได้รับคำขนานนามว่า ่าตาลราว”

ครอยากพิสูจน์ว่าผมพูดจริงหรือเปล่า ให้ไปดูที่บ้านย่าของผม ที่บ้านกุดปลาเข็ง ตำบลโนนค่า อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา

ผมก็กำลังทำคันแบบเดียวกัน และกำลังปลูกตาลอยู่ทุกปี แต่ก็ยังไม่ค่อยโต คงอีกนาน จึงจะได้เท่ากัน

แต่ผมก็ได้น้ำฝนมาทำนา แบบไม่ต้องรอ และไม่ต้องง้อน้ำชลประทาน

และทำให้ผมมีน้ำทำนา และคุมหญ้าได้เร็ว ลดต้นทุนการจัดการน้ำ และวัชพืชได้มากมาย

และยังได้ปลามากมายทุกปีอีกด้วย

ผมต้องรีบไปจับปลาแล้วครับ ผมดักไว้หลายจุด ทั้งกันปลาหนี(าทรยศ คิดหนีจาก) และดักปลาธรรมชาติ (ปลาถึงที่ตาย)

สวัสดีครับ