รูปร่างเงินพดด้วงนั้นกลมทำด้วยโลหะ

ระบบเศรษฐกิจสมัยอาณาจักรสุโขทัย

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าถึงอาชีพของชาวเมืองในอาณาจักรสุโขทัยมีดังนี้

1 . อาชีพกสิกรรม  เนื่องจากทำเลของเมืองอยู่ในที่ราบลุ่มแม่น้ำยมและแม่น้ำน่าน  คนส่วนใหญ่จึงมีอาชีพทำนาเป็นสำคัญ และทำสวนหมาก  พลู  มะพร้าว  มะขาม  ขนุน ฯลฯ โดยอาศัยธรรมชาติเอื้ออำนวยในการปลูกพืชหลายชนิด  และมีร่องรอยการสร้างระบบชลประทานเพื่อเก็บกักน้ำเป็นสระใหญ่น้อยเรียกว่า  ตระพังและทำนบพระร่วง  ส่วนใหญ่เน้นผลผลิตต่อการยังชีพ

2 . อาชีพค้าขาย  ทางภาครัฐมีการส่งเสริมด้านการค้าขายเพื่อนำผลประโยชน์มายังอาณาจักรโดยไม่เก็บค่าภาษีผ่านด่าน (จังกอบ ) ทำให้เมืองสุโขทัยเป็นศูนย์กลางทางผ่านของพ่อค้าไปหลวงพระบาง  เชียงใหม่  เมาะตะมะ  ทำให้การค้าขายเฟื้องฟูมีการอ้างอิงในจารึกที่ว่า ...เพื่อจูงวัวไปค้า  จูงม้าไปขาย  ...ใครใคร่ค้าช้างค้า  ใครใคร่

  ค้าม้าค้า...ฯลฯ  พวกสินค้าพื้นเมืองของป่าเช่น  กำยาน  ครั่ง  การบูร  มีการส่งออกไปยังจีน  อินเดีย  เปอร์เซีย ( อิหร่าน ) เป็นต้น

3 . อาชีพอุตสาหกรรม  ชาวเมืองส่วนใหญ่ได้สร้างงานด้านศิลาแลง  อิฐ  ปูนสอ  ถลุงแร่  และเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ เป็นการทอผ้าแพร  ผ้าไหม  เครื่องนุ่งห่มต่าง ๆ สิ่งที่มีชื่อเสียงมากคือเครื่องเคลือบดินเผา  เรียกว่าเครื่องสังคโลกมีถ้วย  ชาม  ไห  กระปุก  แจกัน  กระเบื้อง  ตุ๊กตา  มีการส่งออกขายทั้งภายในและภายนอกอาณาจักรด้วย

สำหรับเงินตราที่ค้นพบเป็นเงินพดด้วงมีตราประทับเป็นตราช้าง  ตราสิงโต  รูปร่างเงินพดด้วงนั้นกลมทำด้วยโลหะ  มีราคา  1 ตำลึง  2 สลึง  1 บาท ยังมีเงินเบี้ย  เป็นเปลือกหอยอีกด้วยละ