พ่อจ๋าหนูอยากเป็นนักร้อง

ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 10 ปีที่เเล้วขณะที่ฉันกำลังอยู่ในสถานะนักเรียนพยาบาล ฉันมีโอกาสไปเยี่ยมสถานีวิทยุกระจายเสียง 103 เมกกะเฮิร์ท ซึ่งเป็นสถานีวิทยุของคนมหาลัย ขอนแก่นฉันไปช่วยรุ่นน้องที่เรียนพยาบาลด้วยกันอัดเสียงให้ความรู้ในการทำสื่อการสอนให้กับผู้ป่วย หลังอัดเสียงเสร็จ ฉันเองก็นึกสนุกขึ้นมา บังเอิญว่าตอนนั้นมี sound เพลงน้ำตาเมียซาอุอยู่ในมือ จึงขอร้องใส่ sound เพื่อจะเก็บไว้ฟังเอง แต่หลังจากที่ฉันร้องจบเพลง นักจัดรายการวิทยุท่านหนึ่งเรียกฉันไปคุย และถามว่า"อยากเป็นนักร้องมั๊ย"...คำถามนี้ทำให้ฉันเกิดความลังเล ว่าชีวิตนี้เรียนพยาบาลก็จวนเจียนจะจบอยู่แล้ว ชีวิตฉันจะต้องหักเหไปเป็นนักร้องหรืออย่างไร ด้วยความที่อยากอยู่แล้วฉันจึงขอเขาไปนอนคิด.เป็นการบ้าน..ค่ายเพลงที่มาติดต่อเรียกได้ว่าเป็นค่ายที่สร้างนักร้องให้โด่งดังมาแล้วหลายคน ไม่ว่าจะเป็น มนต์สิทธิ์ คำสร้อย ฝน ธนสุนทร  สุนารี ราชสีมา หากเอ่ยชื่อหลายคนคงร้องอ๋อ....เส้นทางที่จะเป็นนักร้องของฉันดูเหมือนจะโรยด้วยกลีบกุหลาบ ฉันเคยเห็นหลายคนที่กว่าจะได้เป็นนักร้องดังที่ฝันก็ต้องฟันฝ่าอุปสรรค และตระเวนประกวดร้องเพลงไม่รู้กี่เวที วันนั้นฉันนอนวาดฝันวิมานสวยหรู คราวนี้เเหละจะได้เป็นนักร้องสมใจซะที

แต่แล้ว...ฉันต้องหยุดความฝันทุกสิ่งทุกอย่างในการที่จะก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง...เพียงเพราะผู้ชายคนนี้

คนที่ชื่อว่าพ่อ....พ่อห้ามฉันเด็ดขาด ยื่นคำขาด ทุกอย่างกับฉัน "พ่อส่งให้มาเรียนพยาบาลจบแล้วจะได้ออกไปช่วยเหลือผู้คนที่ทุกข์ยาก เจ็บป่วย เป็นที่พึ่งของคนในครอบครัว ลูกคิดยังไงอยากไปเป็นนักร้องถ้างั้นก็ไม่ต้องคุยกัน " พ่อวางโทรศัพท์แล้วก็ไม่คุยกับฉันอีก นี่คือคำประกาศของพ่อ ด้วยความที่ตัวเองเป็นลูกที่ไม่เคยทำให้พ่อเเม่เสียใจ จะอยู่ในกรอบมาตลอด และจะท่องอยู่ในใจเสมอว่าพ่อเเม่ลำบากส่งเสียให้เรียนกว่าจะมาถึงวันนี้   ในที่สุดฉันก็ยอมเเพ้เหตุผลของพ่อและเลือกที่จะเดินตามฝันของพ่อเเละเเม่คือกลับไปสวมหมวกขาว ชุดขาว

แต่เชื่อมั๊ยว่าฉันไม่เคยละทิ้งความฝันที่จะเป็นนักร้องของฉันเลย ก้อ..เวลาที่มีกิจกรรม งานรื่นเริง สนุกสนาน ม่วนซื่น ฉันก็อาศัยโอกาสนี้เวลานี้แหละในการเป็นนักร้องขับกล่อมตัวเองและเเฟนเพลงชาวโรงพยาบาลศรีนครินทร์

และวันนี้ฉันได้ทำหน้าที่ผู้หญิงสีขาวได้อย่างเต็มภาคภูมิสมดังเจตนาของพ่อและเเม่เเล้ว การันตีจากรางวัลพยาบาลปฏิบัติการดีเด่น จากงานบริการพยาบาลเมื่อปี 2550 และปีนี้ฉันได้รับรางวัลบุคลากรดีเด่นโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ด้านผู้ให้บริการ ฉันจึงอยากบอกพ่อว่า"  หนูขอขอบคุณพ่อ ถึงเเม้วันนี้หนูจะไม่ได้เป็นนักร้องอัดเเผ่นที่โด่งดัง เเต่หนูก็ไม่เคยเสียใจ เพราะหนูเป็นลูกของพ่อหนูจึงได้มาเป็นพยาบาล"

ถ่ายภาพวันรับรางวัลพยาบาลปฏิบัติการดีเด่นปี 2550

กับท่านผู้ตรวจการพี่นิด แม่ พ่อ ลูกเเคน และพี่เขียวหัวหน้าหอผู้ป่วย 3ง

คนที่จะทำฝันของเเม่ให้เป็นจริง..เเคน The star

 

ถ่ายภาพกับท่านผอ.วินัย และอาจารย์หมอสุกรี

ในวันที่รับโล่ห์บุคลากรดีเด่นโรงพยาบาลศรีนครินทร์

 ด้านบริการ 23 ก.พ.52 ที่สวิสเซอร์แลนด์รีสอร์ท

บันทึก 6 เม.ย.52