อะไรทำให้ผม เชื่อมั่น และ ศรัทธา ในการก้าวเดินไปบนวิถีทางโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต ?



เมื่อเดือนธันวาคม 2551 ผมเคยเขียนเรื่องที่ได้ไปร่วมพูดคุยกับ รศ.ดร.เสรี พงศ์พิศ ที่โรงพยาบาลหลังสวน และถือว่าเป็นโอกาสที่ดีมากครั้งหนึ่งในชีวิตที่ได้รับฟังสิ่งที่ “อ.เสรี” นำมาถ่ายทอดและแสดงเจตจำนงให้เกิดการสานต่อขึ้นใน จ.ชุมพร บ้านของเรา

นั่นคือ โครงการมหาวิทยาลัยชีวิต ครับ

หลังจากนั้น กระบวนการสรรค์สร้างก็เริ่มขึ้นโดยผมได้รับการเสนอชื่อและแต่งตั้งให้เป็นผู้ประสานงานจังหวัดชุมพร เข้าร่วมประชุมเชิงปฏิบัติการที่ ไร่กุสุมา อ.มวกเหล็ก จ.สระบุรี เมื่อวันที่ 8 - 9 มกราคม 2552 และเข้าร่วมสัมมนาเพื่อประเมินผลการเตรียมโครงการฯ อีกครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 11 – 13 มีนาคม 2552 ผมรับเป้าหมายโครงการฯ ที่จะเปิด ศูนย์เรียนรู้มหาวิทยาลัยชีวิต ให้เกิดขึ้นในปีการศึกษา 2552 ที่ จ.ชุมพร อย่างน้อย 2 ศูนย์ และเปิดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีให้ได้อย่างน้อย 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น และหลักสูตรสุขภาพชุมชน ใช้เป็นฐานกำลังสำคัญก่อนที่จะขยายไปเปิดหลักสูตรในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกในปีต่อ ๆ ไป

อะไรทำให้ผม เชื่อมั่น และ ศรัทธา ในการก้าวเดินไปบนวิถีทางโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต ?

คำตอบที่ผมมีให้กับตัวเองมีอยู่มากมายหลายประการ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ ผมเชื่อมั่นกับแนวทางการจัดการเรียนรู้เพื่อให้ “อยู่อย่างมีศักดิ์ศรีและมีกินในท้องถิ่นของตนเอง” เรียนแล้ว “ช่วยตัวเองได้ ช่วยคนอื่นได้”

ทุกวันนี้เมื่อต้องทำหน้าที่เป็นวิทยากรและอาจารย์พิเศษในที่ต่าง ๆ ได้พบ ได้เห็น ได้พูดคุย กับพ่อแม่ ครูบาอาจารย์ และน้อง ๆ นักศึกษา เยาวชนคนรุ่นใหม่ ทั้งที่เป็นบัณฑิตเรียนหนังสือจบมาแล้วต้องเอาปริญญาไปวิ่งหางานทำ แต่ก็ยังได้ชื่อว่าเป็นคนตกงาน เห็นแล้วรู้สึกเศร้าใจครับ

พอได้มาดู VCD แนะนำโครงการมหาวิทยาลัยชีวิตเขาไปสัมภาษณ์ มาร์ติน วีเลอร์ ฝรั่งเมืองผู้ดี จบปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากมหาวิทยาลัยลอนดอน ที่หันมาดำเนินชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียงที่ขอนแก่น แกพูดเอาไว้น่าฟังว่า “จะปลูกอะไรส่งออกให้คนอื่นเขาได้กิน ทั้ง ๆ ที่คนไทยเราก็ยังกินไม่อิ่ม อันนี้คือปัญหา เรื่องวิสัยทัศน์ เรื่องความคิด” ยิ่งเป็นการย้ำเตือนถึงสภาวะหลงทิศหลงทางของการจัดการศึกษาในบ้านเรา

ผมได้ออกเดินสายประสานงานไปยังกลุ่มและองค์กรต่าง ๆ โดยเฉพาะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งเทศบาลและอบต. เพื่อสร้างความรู้ ความเข้าใจ และสนับสนุนให้เกิดการรวมตัวเป็นคณะกรรมการ เพื่อดำเนินการจัดตั้ง ศูนย์เรียนรู้มหาวิทยาลัยชีวิต ได้รับการตอบรับอย่างดีมาก และมีกิจกรรมต่อเนื่องต้องออก Road Show สัปดาห์ละ 2-3 แห่ง

ความเคลื่อนไหวเหล่านี้ ผมเขียนไว้ในเว็บไซต์ ชุมพรเวที www.chumphonstage.com ซึ่งผมสร้างขึ้นมาโดยมุ่งหวังให้เป็นเวทีสาธารณะเพื่อเปิดพื้นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ในสังคมชุมพร จำชื่อเว็บไซต์เป็นภาษาอังกฤษไม่ได้ ก็เข้าไปในกูเกิล แล้วค้นหาคำว่า ชุมพรเวที แค่นี้ก็สำเร็จครับ.