เรื่องเล่าต่อจากบันทึกที่แล้ว  เพื่อเป็นการขอบพระคุณแม่ต้อย คุณพอลลา คุณลูกหมี คุณหมอสุรเดชและทุกท่านที่เกี่ยวข้อง  ที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมในวันที่ ๒ เมษายน ๒๕๕๒ ที่โรงพยาบาลพิจิตร 

         ระหว่างอาหารกลางวัน  นอกจากอิ่มท้องแล้ว ฉันรู้สึกอิ่มใจเป็นอย่างมากที่  ได้พบคนดี  คนมีคุณค่าอีก  ๒ ท่านคือคุณสุรเดช  สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพิจิตร และคุณสุนทร โรงพยาบาลพิจิตร

       การสนทนาระหว่างอาหารและหลังอาหารอีกเล็กน้อย  ตามประสาคนที่มีเจตนาใกล้เคียงกัน  คุณสุรเดชได้แนะนำเกี่ยวกับการทำงานของคนดี ๆ เพื่อสังคม  และสนทนาเกี่ยวกับคุณค่าความดีของชาวบล็อกที่สร้างสรรค์ 

      ที่สำคัญคุณสุรเดช ได้เล่าอย่างภาคภูมิใจว่า..ท่านเป็นลูกศิษย์ของ ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช  การสนทนาครั้งนี้ทำให้เกิดแรงใจ  มีพลังใจยิ่งใหญ่  เพราะพวกเรามีแบบอย่าง...ความดีของคนดี และส่งเสริมให้คนทำความดีและดูแลสังคมอย่างมีจิตวิญญาณ

      กิจกรรมของแม่ต้อย คุณลูกหมีและน้องพอลลา นับว่าเป็นกิจกรรมสร้างสรรค์สังคม  แบ่งปันความรัก ความสุข  ที่สำคัญ..ทำให้ฉันมองเห็นบางอย่างในตัวตนของฉัน 

      ขอให้สังคมมีคนดี  ทำความดี  ช่วยเหลือเอื้ออาทร  มีความรักความเมตตา รักใคร่กัน  แบ่งปันความสุข...และช่วยกันให้กำลังใจคนดี