ทุุกครอบครัวลองเปิดใจ สร้างห้องเรียนที่ยิ่งใหญ่ ในวันปิดเทอมเช่นนี้ ดีไหมครับ

          การปิดภาคเรียนในช่วงเดือนเมษายน  2552    นับว่าบ้านเมืองเรามีอะไรดีๆให้เรียนรู้มากมาย  ซึ่งสิ่งเหล่านี้อยู่ที่ทักษะการเรียนรู้ของแต่ละคน อย่างไรก็ตามข้อควรตระหนักสำหรับครอบครัวที่มีลูกหลานวัยเรียนก็คือช่วงปิดเทอมเช่นนี้  เราจะอยู่กับลูกหลานเราอย่างไร

 

         หลากหลายแนวคิดและวิธีปฏิบัติหากจะตอบคำถามดังกล่าวข้างต้น ในมุมมองหนึ่งผมเห็นว่าช่วงเมษายนถือว่าโรงเรียนปิดภาคเรียน  เด็กๆลูกหลานเราได้พักผ่อน ดังนั้นผมถือว่าโรงเรียนที่สำคัญที่สุดของเด็กๆคือครอบครัว ต้องเปิดเรียน   ครูที่สำคัญที่สุดคือพ่อแม่ผู้ปกครองต้องทำหน้าที่ครูอย่างเต็มที่  ซึ่งช่วงนี้ผมเห็นว่า ถ้าไม่จำเป็นจริงๆเราอย่าผลักไสไล่ส่งลูกหลานเราไปเรียนพิเศษและหรือกิจกรรมใดๆที่คล้ายคลึงกัน 

 

        ทุกครอบครัวน่าจะออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ร่วมกันให้  สร้างความรักความผูกพันด้วยวิถีที่เป็นจริงของครอบครัวตัวเอง  ผมเสนอแนวคิดนี้ด้วยเหตุว่า การจัดการศึกษาในระบบโรงเรียน พูดกันมาตลอดว่าต้องจัดการเรียนรู้เพื่อให้ผู้เรียนนำไปประยุกต์ใช้ให้เหมาะกับวิถีชีวิตประจำวัน   หากแต่ความจริงเป็นเช่นไรคงไม่ต้องอธิบาย การศึกษาในระบบโรงเรียนยังคงเป็นกบในกะลา  ยังเป็นเต่าที่ไม่ยอมเอาหัวออกนอกกระดอง  แล้วจะเดินถูกทางได้อย่างไร 

 

      ดังนั้นทุกครอบครัวลองเปิดใจ สร้างห้องเรียนที่ยิ่งใหญ่  ในวันปิดเทอมเช่นนี้  ดีไหมครับ