มารยาทในสังคมออนไลน์...โลกเสมือนจริง

การมีมารยาทที่ดี เป็นสิ่งจำเป็นในทุกสังคม ไม่เว้นแม้กระทั่งสังคมออนไลน์ สังคมแห่งโลกเสมือนจริง

ครั้งแรกที่ผู้เขียนได้รู้จักเว็บบล็อกที่ชื่อ gotoknow.org เพราะผู้เขียนได้เรียนเกี่ยวกับการจัดการความรู้ กับท่าน ผศ.อรอนงค์ แจ่มผล 
ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรายวิชาการประกันคุณภาพการศึกษา  หลักสูตร ป.บัณฑิตวิชาชีพครู รุ่นปี 49  ที่มหาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
 ผู้เขียนได้สมัครเป็นสมาชิก ตั้งแต่ 18 มีนาคม 2550 มาถึงวันนี้ก็เป็นระยะเวลา 3 ปีแล้ว แม้ช่วงปีหลังนี้จะไม่ค่อยได้มาเขียนบันทึก
เพราะมีข้อกำหนดเรื่องเวลา ทำให้ต้องห่างหายไปบ้างแต่ก็ยังคงวนเวียนเข้ามาอ่านบันทึกของกัลยาณมิตรที่เคยแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน
อยู่อย่างสม่ำเสมอ 
 
แม้สังคมออนไลน์แห่งนี้ จะเปรียบเป็น “โลกเสมือนจริง”   ถ้าจะกล่าวแบบนี้ก็คงไม่ผิดนัก แต่ผู้เขียนได้สัมผัสกัลยาณมิตร
ที่ร่วมกันแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทั้งในโลกเสมือนจริง และบางท่านได้สัมผัสกันในโลกแห่งความเป็นจริง 
จึงยอมรับว่า สังคมแห่งนี้เป็นสังคมแห่งกัลยาณมิตรอย่างแท้จริง ที่ทุกท่านตั้งใจช่วยเหลือเกื้อกูลกันทั้งเรื่องการทำงาน ประสบการณ์
หรือจะเป็นด้านความรัก และกำลังใจที่มีต่อกันเสมอมาผู้เขียนจึงขอขอบพระคุณกัลยาณมิตรทุกท่านที่ร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งดีๆ 
ให้กับโลกเสมือนแห่งนี้..
 
แต่....เมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2552 ที่ผ่านมา  ผู้เขียนได้รับอีเมลฉบับนี้ เป็นครั้งแรกที่ได้รับอีเมลและข้อแสดงความคิดเห็นแบบนี้  
ซึ่งเป็นอีเมลที่ support มาจาก g2k  เนื้อความของอีเมลมีดังนี้ 
  
[gotoknow.org] You've received a contact mail @ Sat Mar 28 09:07:02 +0700 2009‏


จาก:
[email protected] 


ส่งเมื่อ:
28 มีนาคม 2552 9:07:06


ถึง:
[email protected]


 สวัสดี ครูมิม (mim_kpt)
 นี่คืออีเมลติดต่อจากผู้อ่าน กรุณาตอบโดยตรงไปยังผู้อ่านนั้น
------------------------------------------------------------
 ชื่อ: ผู้หวังดี
อีเมล: [email protected]
หัวเรื่อง: อยากเตือน
 ข้อความ:
คุณครูมิม ฟังดูดีจังเลย อ่านบทความในบล๊อก ก็ดูดีจังเลย แต่สงสัยว่าสิ่งที่ทำไปนั้นทำไปด้วยความจริงใจหรือไม่ ทำไม่คุณถึงสามารถ
คิดถึงคนนั้นคนนี้ในบล๊อก เพียงแค่เขียนกัน หรือ รู้จักกันในบล๊อกไม่กี่เดีอน แต่เป็นครู เป็นผู้หญิง สามารถแสดงความรู้สึกได้
เปิดเผยได้ขนาดนั้นเชียวเหรอ หรือ ที่เข้ามาเขียนในบล๊อกตั้งใจที่จะเข้ามาหาคนที่มีหน้าที่การงานดีในบล๊อกเอาไว้ดูแลหรือ 
แค่รู้จักก็ในบล๊อกไม่กี่เดีอนก็สามารถเขียนว่าเป็นคนรู้ใจของคนนั้นคนนี้ ฝันเฟื่องไปหรือเปล่า คิดไปเองหรือเปล่า อย่าเลย 
ระวังจะโดนหลอกนะ ง่ายขนาดนี้ ความจริงสถานะก็ดี หน้าที่การงานก็ดี ถ้าทำจริงอย่างที่เขียนในบล๊อก ดูเหมือนเป็นคนมีความคิดที่ 
แต่เหมือนเป็นคนขาดความรักยังงัยก็ไม่รู้ รู้สึกอ้อนชาวบ้านเค้าไปทั่ว โดยเฉพาะผู้ชาย ใช้รูปเป็นดอกหญ้าก็ดูเหมือนจะรู้ว่าตัวเอง
เป็นแค่ดอกหญ้าไม่มีใครเค้าสนใจ ไม่ได้มีค่าอะไรเลยเข้าใจตัวเองก็ดีแล้ว อย่าหวังสูง เป็นครูบาอาจารย์ ทำตัวแบบนี้ เวลาไปสอน
ลูกศิษย์ ไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ เวลาสอนลูกศิษย์ผู้หญิง ว่าเราต้องรักนวลสงวนตัว นะ แต่ครูเอง คิดถึงคนนั้น คนนี้ เป็นกำลังใจให้เสมอ
 แสดงตัวมากเกินไปหรือเปล่าจ๊ะคุณครู
 ------------------------------------------------------------
อีเมลนี้ส่งมาจาก: 125.24.36.68
 [email protected]
 
 
และยังมีข้อความแสดงความคิดเห็นอีกสองข้อความ ที่ไปแสดงอยู่ในลานแมงมิม ซึ่งผู้เขียนเป็นเจ้าของใน 
 lanpanya.com   ซึ่งผู้เขียนคิดว่าทั้งหมดเป็นข้อความจากบุคคลเดียวกัน ถึงแม้ว่าเลขไอพีของเครื่องและอีเมล
ที่แสดงจะแตกต่างกันก็ตาม ดังนี้
 
pinkky
[email protected] | 125.24.10.87
พ่อแม่คงกลัวว่าจะไปเสียท่ากับคนในบล๊อกละมั้ง รู้สึกว่าพยายามจะแสดงตัวตนเหลือเกิน ว่าอยากจะหา….ในบล๊อก
จาก จดหมายถึงเพื่อน..ฉันเป็นนักโทษแหละ, 2009/03/27 at 5:15 (เย็น)
pinkky
[email protected] | 125.24.10.87
อ่านดูแล้วเป็นชีวิตที่น่าเห็นใจและน่าชื่นชมคนหนึ่ง แต่คุณแม่คงลืมสอนเรื่องยางอายให้อีกเรื่องนะครูมิม 
เพราะเป็นครูแม้ว่าเขียนในบล๊อกไม่น่าจะแสดงความกระ….กระ…..กับคนอื่นโดยเฉพาะผู้ชาย 
รู้สึกว่ากำลังจะหาเป้าหมายอะไรบางอย่าง หรือหวังรวยทางลัด ถึงได้พยายามจะสือแม้กระทั่งในบล๊อกว่าตัวเองใจตรงกับเค้า 
คิดถึงเค้า คิดถึงเสมอ อ่านดูแล้ว ครูมิมน่าจะกลับไปให้คุณแม่สอนเรื่องสุภาษิตสอนหญิงอีกเรื่องนะ
จาก นิยายชีวิต…, 2009/03/27 at 5:13 (เย็น)
 
 
และข้อความต่อไปนี้เป็นข้อความของผู้เขียนจะเขียนถึงผู้หวังดี...ซึ่งผู้เขียนก็ไม่รู้ว่าผู้หวังดีเป็นใคร แต่ก็อยากจะเขียนถึงบ้าง
เผื่อบางทีผู้หวังดีจะได้นำกลับไปคิด  หากผู้หวังดีคิดได้ก็จะเป็นกุศลกับผู้เขียนอย่างน้อยในฐานะป็นเพื่อนร่วมโลกคนหนึ่ง
 
เมื่อได้รับอีเมลฉบับนี้ผู้เขียนกลับไปดูบันทึกเก่าและข้อแสดงความคิดเห็นในบันทึกที่ผ่านๆ มาทั้งสองบล็อก  
ไม่ว่าจะเป็นบันทึกของครูมิม หรือ เรื่องเล่าครูอาชีวะ ไม่มีบันทึกหรือการแสดงความคิดเห็นไหน ที่ผู้เขียนมีเจตนาหรือส่อไป
ในทางชู้สาว หรือมีเจตนาเพื่อเข้ามาหาผู้ชายอย่างที่ ผู้ไม่หวังดีกล่าวอ้างและกัลยาณมิตรที่แลกเปลี่ยนกันสำรวจดูแล้วส่วนใหญ่
เป็นผู้หญิงมากกว่าเป็นผู้ชาย   การเข้ามาในสังคมออนไลน์แห่งนี้ ผู้เขียนหวังเพื่อเข้ามาเก็บเกี่ยวความรู้ที่สมาชิกทุกท่านร่วมกันแชร์
ประสบการณ์ มิได้มีเจตนาอื่นแอบแฝง  
 
การที่ผู้หวังดี มาตัดสินว่าผู้เขียนมีเจตนาเข้ามาเพื่อจับผู้ชาย ใจง่าย หรือไม่รักนวลสงวนตัวนั้น ฟังดูอาจเป็นคำกล่าวหาที่รุนแรง
ไปหน่อย แต่ผู้เขียนก็เข้าใจว่า ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะตัดสินอะไรในอย่างที่ตัวเองคิด  ในความเข้าใจของผู้เขียนคิดว่าการจะตัดสินอะไรลง
ไปนั้นมันต้องมีผลมาจากพื้นฐานทางด้านจิตใจหรือพื้นฐานของครอบครัวเป็นหลัก   คนที่มีพื้นฐานครอบครัวที่ดีที่อบอุ่นก็มักจะเข้าใจ
ชีวิต และสร้างสรรค์แต่สิ่งดีๆ เพื่อสังคม แต่บางคนที่พื้นฐานครอบครัวไม่อบอุ่นก็อาจมีปมในชีวิต ที่ทำให้สามารถทำในสิ่งที่คนปกติ
ไม่ทำกัน  ซึ่งอันนี้ก็น่าเห็นใจเป็นอย่างยิ่ง 
 
ซึ่งผู้เขียนก็โชคดีที่มีพื้นฐานครอบครัวที่อบอุ่น  ไม่ได้มีปัญหาหรือมีปมใดๆ ในใจทั้งสิ้น การที่บอกว่าผู้เขียนต้องกลับไปให้คุณแม่สอน
เรื่องสุภาษิตสอนหญิงนั้น ผู้เขียนคิดว่าไม่จำเป็นต้องกลับไปให้ท่านสอนอีก เพราะผู้เขียนเข้าใจเรื่องมารยาทและขนบธรรมเนียมของ
หญิงไทยเป็นอย่างดี และมีมารยาทที่ดีต่อสังคมพอที่จะไม่วิพากษ์วิจารณ์หรือตัดสินคนอื่นแบบที่ผู้หวังดีกำลังกระทำอยู่ในขณะนี้  
จึงอยากให้ผู้หวังดีเก็บไปคิด เพราะการที่ผู้หวังดีขาดมารยาทในการแสดงความคิดเห็นที่สร้างสรรค์และหลบอยู่หลังอีเมลแบบนี้ 
เป็นสิ่งที่ปัญญาชนไม่พึงกระทำเป็นอย่างยิ่ง
 
อย่างไรก็แล้วแต่ไม่ว่าผู้หวังดีจะมีเจตนาหวังดีหรือไม่อย่างไรก็ตามผู้เขียนเข้าใจและพร้อมจะเรียนรู้การใช้ชีวิตบนสังคมออนไลน์
แห่งนี้ ว่าสังคมทุกสังคมก็มีทั้งคนดีและคนไม่ดี การที่เราจะคาดหวังว่าทุกคนจะเป็นคนดีและสมบูรณ์ทั้งกายและจิตใจเรานั้นคงเป็น
เรื่องยาก  เพราะฉะนั้นเราต้องเรียนรู้และยอมรับเพื่อที่จะใช้ชีวิตอยู่ในสังคมแห่งนี้ให้ได้......ก็เท่านั้นเอง
 
ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกท่านที่ร่วมกันสร้างสรรค์โลกเสมือนแห่งนี้ให้งดงามในใจของผู้เขียนตลอดระยะเวลา 3 ปีที่เป็นสมาชิก...
 
ขอบคุณค่ะ
ครูมิม...
 
 

[นายบอน@kalasin]

เป็นเรื่องธรรมดาครับ ที่ผู้หวังดี (เกินเหตุ) จะคิดอย่างนั้น

เมื่อไม่ได้เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ พูดคุยกันในประเด็นต่างๆ

การที่เอาแต่อ่าน แล้วใช้ประสบการณ์ของตัวเองมาตัดสินคนอื่นนั้น

ยังไงก็ผิดจากความเป็นจริงแน่นอน

หลายคน แค่ได้พุดคุยกันไม่กี่คำ ในเวลาไม่นาน กลับเหมือนรู้จักกันมานานแสนนาน

เพราะทำงานในวิชาชีพเหมือนกัน รับผิดชอบงานในลักษณะเดียวกัน

แค่เอ่ยออกมาคำหนึ่ง ทั้ง 2 ฝ่ายต่างเข้าใจถึงเรื่องที่เกิดขึ้น โดยไม่ต้องอธิบายมากความ

เหมือนคนที่สอนวิชาประกันคุณภาพการศึกษา แม้จะต่างสถาบันกัน แต่ก็พูดคุยกันรู้เรื่องในเวลาไม่กี่วินาที.... ในกรณีอย่างนี้ "ผู้หวังดี" จะพยายามคิดวิเคราะห์ยังไง ก็คงไม่มีทางเข้าใจ เพราะไม่ได้มาสอนวิชาประกันคุณภาพการศึกษาเหมือนครูมิม จะพยายามวิเคราะห์ ยกสำนวนโวหารมาพูดยังไง ..ก็ไม่มีทางถูกต้อง

ก็คงเช่นเดียวกับที่ครูมิมได้ไปรู้จัก เข้าไปสัมผัสกับเวบบลอกอีกที่หนึ่ง รู้จักพบเจอกับนายบอนที่นั่น มีกัลยาณมิตรหลายคนที่นั่น .... บลอกแห่งนั้น มีหลายฝ่ายมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร แต่ครูมิมก็สามารถเข้าถึงความจริงใจ ความเป็นกัลยาณมิตรจากสมาชิกหลายคนในบล็อกแห่งนั้นได้ครับ

อ่านข้อความจาก "ผู้หวังดี" แล้ว รู้สึกเห็นใจเขามากกว่า ที่ต้องพบเจอหลายสิ่งที่ไม่ดีเท่าไหร่ จึงสะท้อนออกมาดังข้อความที่ส่งถึงครูมิม...

แต่เมื่อดูข้อความที่ครูมิม สะท้อนออกมาแล้ว

ยิ้มครับ ยอมรับ ยิ้มในมุมมองความคิดของครูมิม จนรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

ในวันที่มีโอกาสได้พบครูมิม

เสียดายที่มีเวลาที่จะได้ทักทายครูมิมน้อยไปหน่้อย ในบทบาทที่รู้จักในบลอกอีกแห่งหนึ่ง แต่ไม่เสียดายโอกาสที่ได้พบเห็น รู้ัจักครูมิมตัวจริงเลยนะครับ

[add]

สวัสดีค่ะครูมิม

เข้ามาตั้งใจอ่านอย่างละเอียด

เห็นหลายต่อหลายท่านก็เจอลักษณะเช่นนี้

ทำให้หมดกำลังใจไปพักใหญ่เหมือนกัน

แวะมาเพื่อจะบอกว่า..ถ้าเราจริงใจและทำความดีซะอย่างอย่าไปสนใจเลยค่ะ

ขอให้กำลังใจนะคะ

สู้สู้..ยิ้มค่ะ

[mim]

สวัสดีค่ะคุณบอน..

ขอบคุณมากค่ะที่เข้ามาอ่าน ในหลายบล็อกที่เราไปพบเจอ แต่ละบล็อกก็มีความไม่เหมือนกันอยู่ในหลายๆ เรื่อง  อย่างเช่นบล็อกที่ไปพบเจอคุณบอน ที่นั่นก็มีความพิเศษที่ไม่เหมือนที่นี่  แต่สิ่งที่เราควรมีเหมือนๆ กันมารยาทร่วมสังคม ไม่ว่าจะเป็นสังคมแบบไหนก็ตามว่าไหมค่ะ

คุณบอนค่ะ ขอบคุณค่ะที่เข้ามาอ่านและเข้าใจความรู้สึก แต่ไม่เป็นอะไรค่ะ เรื่องหนักๆ กว่านี้ก็เจอมาแล้วค่ะ เรื่องแค่นี้ก็แค่ทำให้เราคันๆ ไม่ถึงกับเจ็บอะไรมากมายหรอกค่ะ  ขำๆ นะคะ

[ยูมิ]

มาชม

มองให้เห็นเหมือนเป็นเหรียญสองด้าน หรือ ให้เห็นภาวะความเป็นหยิน-อยางนะครับ

[mim]

สวัสดีค่ะพี่ ศน.add

หลายคนที่เจอลักษณะแบบนี้ก็จิตตกได้เหมือนกันนะคะ แต่เมื่อพิจารณาดูอีกที ก็เห็นเป็นเรื่องขำๆ ค่ะ เพราะสิ่งที่เค้าตัดสินเรานั้นจะเป็นจริงอย่างที่เค้าตัดสินหรือเปล่านั้น ตัวเราย่อมรู้ดีที่สุด หากเราไม่ได้เป็นแบบนั้น ก็ไม่เห็นต้องเก็บมาใส่ใจเลยใช่ไหมค่ะ

แต่เรื่องการมีมารยาทร่วมสังคมต่างหากละคะ คือประเด็นของการเขียนบันทึกนี้ขึ้นมา  มิมแค่อยากให้ทุกท่านได้อ่าน แล้วลองคิดตามดูจิตของตัวเองซิค่ะ ว่าถ้าเจอเรื่องแบบนี้เราจะจัดการกับจิตใจเราอย่างไร

ขอบคุณพี่ ศน.แอ๊ดมาค่ะสำหรับกำลังใจ สู้ๆ ยิ้มๆ เช่นกันค่ะ

^_^

[Direak]

มาเป็นกำลังใจให้ครับ...

 

[mim]

สวัสดีค่ะ อ.umi

ด้วยความระลึกถึงอาจารย์อยู่เสมอ ขอบพระคุณอาจารย์มากค่ะที่เข้ามาเตือนให้ระวังจิตใจของตนเองไม่ให้เศร้าหมองไปกับคำพิพากษาของใครก็ไม่รู้ที่เราไม่รู้จักเสียด้วยซ้ำ

เหรียญมีสองด้านหัวกับก้อย ถ้าเปรียบด้านหัวเป็นคนดี ด้านก้อยเป็นคนไม่ดี  เมื่อเรารู้อยู่แล้วว่าอันดีหรือไม่ดี แล้วทำไมจะเลือกด้านก้อยใช่ไหมค่ะ

เรามีสิทธิ์ที่จะเลือกไม่ใช่หรือค่ะ???

ขอบคุณอาจารย์มากค่ะ

[mim]

สวัสดีค่ะ พี่ Mr.Direct

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ 

กำลังใจนี่เองที่สร้างสรรค์สังคมแห่งโลกเสมือนจริงนี้ให้น่าอยู่นะคะ

[นายบอน@kalasin]

check ip adress ของผู้หวังดีต่อ ครูมิม

เป็นคนที่อยู่ใน กทม. ใช้ ISP คือ TOT  อันนี้คือ ข้อมูลคร่าวๆที่เช็คได้....

 

 

 

 

 

IP Address	Country	Region	City	Latitude/ Longitude	ZIP Code	Time Zone
125.24.10.87	THAILAND	KRUNG THEP	BANGKOK	13.75 100.517	-	+07:00
	Net Speed ISP Domain - TOT PUBLIC COMPANY LIMITED BANGKOK TOTBB.NET
	IDD Code Area Code Weather Station 66 - THXX0002 - BANGKOK

 

 

นอกจากนั้น เราสามารถปิง เพื่อตรวจสอบว่า หมายเลข ip address ปลายทางที่เราระบุไปนั้น online อยู่หรือไม่

 

C:\ping 125.24.10.87

 

Pinging 125.24.10.87 with 32 bytes of data:

Reply from 125.24.10.87: bytes=32 time<1ms TTL=128
Reply from 125.24.10.87: bytes=32 time<1ms TTL=128
Reply from 125.24.10.87: bytes=32 time<1ms TTL=128
Reply from 125.24.10.87: bytes=32 time<1ms TTL=128

Ping statistics for 125.24.10.87:
    Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
    Minimum = 0ms, Maximum = 0ms, Average = 0ms

ถ้าได้ ผลออกมาแบบนี้ก็แสดงว่า หมายเลข ip ปลายทาง online หรือเปิดเครื่องและเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตอยู่ครับ

 

 

------

แต่ถ้าผลออกมาแบบนี้
Microsoft Windows XP [Version 5.1.2600]
(C) Copyright 1985-2001 Microsoft Corp.

C:\ping 125.24.10.87

Pinging 125.24.10.87 with 32 bytes of data:
Request timed out.
Request timed out.
Request timed out.
Request timed out.

แสดงว่า เครื่องปลายทางมิได้ online อยู่

 

[mim]

คุณบอนค่ะ...

• ขอบคุณมากค่ะที่อุตส่าห์ไปหาข้อมูลมาให้
• รบกวนเวลาของคุณบอนหรือเปล่าค่ะ
• นี่คือน้ำใจของชาว g2k ที่มีให้สมาชิกด้วยกันเสมอมา
• ขอบคุณคุณบอนอีกครั้งค่ะ

[ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี]

น้องครูมิมคะ

มีเรื่องแบบนี้ด้วย ตกใจค่ะ  พี่เคยลังเลที่ออกมายืนในที่โล่งๆ แล้วก็เริ่มชิน แล้วก็กำลังเริ่มกังวลค่ะ เริ่มกลัวบ้างแล้ว

แต่อย่างไรแล้วพี่เป็นกำลังใจให้นะคะ ว่าแต่ว่า....น้าอึ่งกลับบ้านแล้วยังคะนี่...

 

[แสงแห่งความดี...]

แวะมาเป็นกำลังใจให้ ครับ

[mim]

พี่ดาวค่ะ...

ก็นึกไม่ถึงค่ะ ว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับตัวเองด้วย แต่ในเมื่อมันเกิดแล้วก็ได้แต่ทำใจให้เข้าใจมันให้ได้ค่ะ

ได้ข่าวว่าพี่ดาวไปพักผ่อนหรือค่ะ พักกาย พักใจนะคะ  ส่วนน้าอึ่งนั้นถึงบ้านด้วยความปลอดภัยค่ะ โทรมารายงานแล้วค่ะ

ขอบคุณพี่ดาวค่ะสำหรับกำลังใจให้มิมเสมอมา..คิดถึงค่ะ

[mim]

สวัสดีค่ะ..คุณ แสงแห่งความดี

• ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
• และขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

[mim]

ขอบคุณทุกท่านค่ะที่โทรมาถามไถ่ด้วยความห่วงเป็นใยว่ามิมจะกระทบกระเทือนใจกับเรื่องนี้  ขอยืนยันนะคะว่าตอนนี้สภาพจิตใจยังดีอยู่ค่ะ  แม้จะกระทบบ้างแต่ไม่มากพอที่จะทำให้เศร้าหมองได้ขนาดนั้นนะคะ 

ขอบคุณจริงๆค่ะ ...

[หยั่งราก ฝากใบ]

สวัสดีค่ะครูมิมที่รักและระลึกถึง

อ่านแล้วก็ตกใจ ไม่สบายใจ ....

พี่เชื่อมั่นว่าครูมิมเข้มแข็งค่ะ คำพูดแสดงถึงความคิด แต่ "การกระทำ" สำคัญที่สุดค่ะ

คนที่คิดเช่นนี้ก้บคนอื่น ก็แสดงถึงพื้นฐานความคิดของเขาอยู่แล้ว

อย่าใส่ใจเลยค่ะ... ครูมิมไม่ได้เป็นเช่นนั้น เขากล่าวเช่นนั้นเพราะเขาตีความผ่านความคิดของเขานั่นเอง

เอากลอนที่พี่แต่งอย่างกระพร่องกระแพร่งตอนท้อ... บางครั้งพี่เองก็ยังถูกคนเข้าใจผิด โดยไม่มีโอกาสได้บอกเล่าอะไรสักคำ แต่เขาก็เชื่อว่าเราเป็นเช่นนั้นไปแล้ว....แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาของเรานี่นา...

เขาคิดอย่างไรก็เรื่องของเขา ไม่ใช่เรื่องของเราสักหน่อย...นะ

“ย่างย่ำทุกรอยเหยียบ	มิราบเรียบล้วนรู้เห็น
แง่หินดินดานเป็น	มรรคาลาดสู่ทางฝัน
ทุกก้าวที่ย้ำย่าง	คือเส้นทางของคืนวัน
คือธารที่ก่อกลั่น	เกื้อเธอกล้าแสนอดทน
สรรค์สร้างสู่ทางฝัน	ตั้งใจมั่นแม้มัวมนท์
วารวันผันผ่านพ้น	หลอมคนกล้าสิ “งดงาม”

สู้ ๆ นะคะ

(^___^)

[mim]

พี่โก๊ะคนดี...

ขอบคุณมากค่ะสำหรับบทกลอนนี้  อย่างที่พี่โก๊ะเคยบอกมิมว่า นักรบ..จะต้องเผชิญกับความยากลำบาก การที่จะเป็นนักรบที่ดีได้ ต้องหมั่นฝึกฝน อดทน เพียรพยายาม จึงจะสามารถเป็นนักรบที่ดีได้  และนี่ก็เป็นอีกบทพิสูจน์หนึ่งของวิถีแห่งนักรบ  หากมิมไม่สามารถผ่านเรื่องนี้ไปได้ นั่นก็แสดงว่า มิมไม่มีคุณสมบัติพอที่จะกล้าก้าวไปสู่เส้นทางแห่งนักรบได้  หากวันนี้ผ่านมันไปได้ นั่นก็เป็นเพียงบันไดเริ่มต้นที่เราจะกล้าก้าวในบันไดขั้นต่อไป....

มิมใส่ใจกับ ผู้หวังดี คนนี้ค่ะ  แต่จะไม่เก็บมันมาเป็นปัญหาของตัวเอง จนทำให้ไม่สามารถที่จะเดินหน้าต่อไปได้  การที่ผู้หวังดีคนนี้ส่งข้อความแบบนี้มาถึงมิม ก็ต้องขอบคุณเขาบ้าง ที่ทำให้เราได้เรียนรู้สังคมอีกรูปแบบหนึ่ง อย่างที่เราไม่เคยเจอ เมื่อเรียนรู้มันแล้ว ก็ต้องทำความเข้าใจกับผู้คนให้มากขึ้น   ไม่ว่าผู้หวังดีคนนี้จะเป็นใครก็ตามอาจจะเป็นคนใกล้ๆ ตัว หรือเป็นคนในโลกเสมือนแห่งนี้  เขาก็เป็นอีกคนหนึ่งที่อยู่ร่วมสังคมกับเราเพียงแต่เขาอาจจะขี้ขลาดไปหน่อยที่ไม่กล้าจะเปิดเผยตัวเอง  เขาทำให้เราได้เรียนรู้หลายๆ แง่มุมของสังคม จึงควรต้องขอบคุณเขาบ้าง  จริงไหมค่ะ...

อย่างที่พี่โก๊ะบอก เขาคิดอย่างไรก็เรื่องของเขา ไม่ใช่เรื่องของเราสักหน่อย   ทำไมต้องเก็บมันมาเป็นปัญหาของชีวิตด้วย  ในเมื่อเขามีเจตนาไม่ดีก็รู้อยู่  เขาจึงไม่มีคุณค่าพอจะทำให้ชีวิตเราเศร้าหมองหรอกค่ะ

มิมเชื่อมั่นในตัวเองว่า ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาในโลกเสมือนแห่งนี้ มิมไม่ได้เป็นอย่างที่ผู้หวังดีคนนี้กล่าวอ้าง และก็มั่นใจว่าตัวเองคิดและกระทำแต่ในสิ่งที่ดีที่ถูกที่ควรมาตลอด  และไม่เคยบังอาจไปตัดสินคนอื่นแบบนี้ 

กรรมใดที่มิมและผู้หวังดีคนนี้มีต่อกัน มิมขออโหสิให้ทุกประการ

ขอบคุณพี่โก๊ะมากนะคะสำหรับกำลังใจ แต่อย่างห่วงหรือกังวลนะคะ มิมอยู่ได้และไม่เป็นอะไรเลยค่ะ.....

รักพี่โก๊ะค่ะ

 

[นายบอน@kalasin]

• ไม่รบกวนเวลาหรอกครับ
• น้าอึ่งโทรมาถามว่า เช็คยังไง เค้าอยากรู้
• แนะนำให้เข้าเวบ ลองทำเอง น้าอึ่งตาลาย ดูไม่เป็น
• คนทำเป็นเลยบอกว่า เดี๋ยวจะทำให้ดู
• "ฝากด้วยนะคะ"
• คนทำเป็น เลยต้องแว๊บเข้ามาทำให้เห็น ในเวลาแป๊บนึง
• นี่ก็เนื่องมาจากน้ำใจของน้าอึ่ง ที่ห่วงใยครูมิมนั่นเอง

[mim]

คุณบอนค่ะ...

• ขอบคุณน้ำใจที่มีให้กันอีกครั้งหนึ่งค่ะ
• ซาบซึ้งน้ำใจกัลยาณมิตร หลายๆ ท่านค่ะ ที่ห่วงใย ใส่ใจความรู้สึกของมิมโดยตลอด
• เป็นสิ่งดีๆ ที่เราร่วมกันสร้างสรรค์ให้สังคมแห่งนี้น่าอยู่นะคะ
• ขอบคุณค่ะ

[คิม นพวรรณ]

สวัสดีค่ะน้องครูมิม

• เป็นครั้งแรกนะคะที่เจอกันในบล็อก
• รีบเร่เข้ามา..จะฝากความรัก ความคิดถึงมาหาอย่างสุดหัวใจ
• แต่..ทำไมต้องมาพบกับเรื่องเหลวไหลแบบนี้
• ขฃพี่คิมมาเป็นกำลังใจให้นะคะ
• ปล่ยไปเถอะค่ะ..ไม่ต้องเก็บมาคิดให้รกสมอง
• น่าสงสารมากกว่าพวกผู้ป่วยทางจิต
• พี่คิมเองก็โดนนะคะ...มีเมล์จากคนในบล็อกไปหาผู้ชาย (เป็นรุ่นน้อง ๆของพี่คิม) ใส่ร้ายป้ายสีพี่คิม  แต่ละคน  FW เมล์มาให้พี่คิมอ่าน
• พี่คิมรู้สึกเวทนาและสงสารเขาค่ะ  แผ่เมตตาให้เสมอ ๆ
• สู้ ๆ นะคะ อยู่กับปัจจุบันอย่างใสสะอาดค่ะ