เป็นเรื่องธรรมดาครับ ที่ผู้หวังดี (เกินเหตุ) จะคิดอย่างนั้น

เมื่อไม่ได้เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ พูดคุยกันในประเด็นต่างๆ

การที่เอาแต่อ่าน แล้วใช้ประสบการณ์ของตัวเองมาตัดสินคนอื่นนั้น

ยังไงก็ผิดจากความเป็นจริงแน่นอน

หลายคน แค่ได้พุดคุยกันไม่กี่คำ ในเวลาไม่นาน กลับเหมือนรู้จักกันมานานแสนนาน

เพราะทำงานในวิชาชีพเหมือนกัน รับผิดชอบงานในลักษณะเดียวกัน

แค่เอ่ยออกมาคำหนึ่ง ทั้ง 2 ฝ่ายต่างเข้าใจถึงเรื่องที่เกิดขึ้น โดยไม่ต้องอธิบายมากความ

เหมือนคนที่สอนวิชาประกันคุณภาพการศึกษา แม้จะต่างสถาบันกัน แต่ก็พูดคุยกันรู้เรื่องในเวลาไม่กี่วินาที.... ในกรณีอย่างนี้ "ผู้หวังดี" จะพยายามคิดวิเคราะห์ยังไง ก็คงไม่มีทางเข้าใจ เพราะไม่ได้มาสอนวิชาประกันคุณภาพการศึกษาเหมือนครูมิม จะพยายามวิเคราะห์ ยกสำนวนโวหารมาพูดยังไง ..ก็ไม่มีทางถูกต้อง

ก็คงเช่นเดียวกับที่ครูมิมได้ไปรู้จัก เข้าไปสัมผัสกับเวบบลอกอีกที่หนึ่ง รู้จักพบเจอกับนายบอนที่นั่น มีกัลยาณมิตรหลายคนที่นั่น .... บลอกแห่งนั้น มีหลายฝ่ายมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร แต่ครูมิมก็สามารถเข้าถึงความจริงใจ ความเป็นกัลยาณมิตรจากสมาชิกหลายคนในบล็อกแห่งนั้นได้ครับ

อ่านข้อความจาก "ผู้หวังดี" แล้ว รู้สึกเห็นใจเขามากกว่า ที่ต้องพบเจอหลายสิ่งที่ไม่ดีเท่าไหร่ จึงสะท้อนออกมาดังข้อความที่ส่งถึงครูมิม...

แต่เมื่อดูข้อความที่ครูมิม สะท้อนออกมาแล้ว

ยิ้มครับ ยอมรับ ยิ้มในมุมมองความคิดของครูมิม จนรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

ในวันที่มีโอกาสได้พบครูมิม

เสียดายที่มีเวลาที่จะได้ทักทายครูมิมน้อยไปหน่้อย ในบทบาทที่รู้จักในบลอกอีกแห่งหนึ่ง แต่ไม่เสียดายโอกาสที่ได้พบเห็น รู้ัจักครูมิมตัวจริงเลยนะครับ