รูปอาหารเยอะนะ ระวังหิวกัน อิอิ

สวัสดีครับทุกท่าน มาแล้วนะครับภาพตลาดน้ำอัมพวาที่เดย์ไปเยือนมา 2 วัน

เป็นอาการของคนที่เพิ่งไปมาครั้งแรกครับ อะไรก็ดูตื่นตาตื่นใจไปหมด :)

ผมเจออะไรก็ถ่ายรูปไว้หมด ไม่ค่อยรู้จักประมาณตนในการเก็บภาพครับ 555

ต้องขอโทษจริงๆที่ข้อมูลอันเป็นทางการนั้นขออนุญาตไม่เปิดเผยนะครับ...เพราะไม่รู้จริง แป๊วววว!!! เพราะรู้แค่คร่าวๆเท่านั้นเอง เกรงว่าจะเล่าผิดน่ะครับ :)

เน้นภาพที่ต้องตา ต้องใจ ดูเพลินๆนะครับ

ลงเรือน้อยลอยลมกันเลยจ๊า...

ขอแนะนำพี่วันชัยก่อนเลยนะครับ

พี่วันชัยเกิดและโตที่แม่กลองนี้ เป็นคนท้องถิ่นที่เห็นทุกการเปลี่ยนแปลงอันช้าๆของอัมพวา

จากบ้านริมคลองฯ ถ้าต้องการจะไปตลาดเย็นอัมพวา พี่เล็กเชื้อเชิญเราให้นั่งเรือพายจากบ้านซึ่งห่างจากตลาด 4 กิโลเมตร นั้นเป็นระยะทางที่ Perfect มาก เพราะเราจะได้พายไปถึงช้าๆ ชมชีวิตริมคลองเรื่อยๆ ฟังพี่วันชัยเล่าเรื่องสนุกๆให้ฟัง :)

ช่วงเวลาที่เรือออกคือ 4 โมงเย็น ซึ่งแม้ค้าแม่ขายที่ตลาดเพิ่งออกมากัน ทำให้เราพายหวานเย็นไปเรื่อยๆ

ระหว่างทางนั้นคือช่วงเวลาที่ดีมากๆเลยครับ พี่วันชัยเค้าก็จะเล่านู๊นเล่านี่ให้ฟัง บ้านหลังนู้นเป็นบ้านยายผม, บ้านหลังนั้นอายุ 100 กว่าปี อยู่มาสามชั่วอายุคนแล้ว, ฯลฯ

เรือพายของเราเป็นจุดสนใจมากๆครับสำหรับนักท่องเที่ยวด้วยกัน ผมเข้าข้างตัวเองว่าเค้าอิจฉาเรือพายอย่างเรา อิอิ เพราะสังเกตเรือยนต์นักท่องเที่ยวที่ขับสวนกัน ต่างก็หันมองเราแบบยิ้มๆ ยิ้มตอบกันไปมาเป็นไมตรีจิตที่น่าประทับใจของคนที่ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ :)

พี่คนขับเรือยนต์นั้นรู้กันครับว่า พอเห็นเรือน้อยๆอย่างเราก็จะชะลอเครื่อง เบาคลื่นไม่ให้กระเพื่อมมาซัดเราให้เซเซ มีมี พี่วันชัยเล่าว่าบางคนก็ไม่น่ารัก เห็นเราพายช้านัก แกล้งไม่เห็นขับผ่านอย่างเร็ว คลื่นนี้สาดข้ามหัวเปียกหมดเลย :)

อีกรอยยิ้มที่ผมชอบและมีเวลาทักทายกันมากที่สุด คือ รอยยิ้มจากนักท่องเที่ยวตามโฮมสเตย์ริมน้ำครับ สวัสดีครับ ยิ้มทักทาย บางบ้านกำลังปิ้งย่างอาหารอยู่ก็ชวนกันขึ้นไปกินด้วยก็มี :) (ถึงแม้จะชวนกันเล่นๆก็เถอะ แต่ประทับใจมากๆ)

ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้วครับ ตลาดน้ำยามเย็นอัมพวา...สุดคนึง

เรือมาส่งแล้ว ลงเดินกันเลยนะครับ :) เริ่มกันที่ฝั่งถนนเลียบนที แล้วเดินข้ามไปข้ามมาโดยไม่เรียงลำดับเหตุการณ์นะครับ

  

ข้ามสะพานคลาสสิคกันดีกว่า ตื่นเต้นตื่นเต้น :)  

  

  

  

  

 มาเจอร้านน้ำหวานยอดฮิตแห่งอัมพวา

  

คนแน่นตลอด

เลี้ยวขวาเลียบริมคลอง ไปทางต้นน้ำดูว่ามีอะไรขายบ้าง?

  

  

เดินกลับออกมา เลี้ยวเข้าซอยกันดีกว่าครับ

  

  

  

  

  

  

มีมุมน่าสนใจมากมายอย่างนี้ เติมพลังให้ท้องเราก่อนดีกว่าเดี๋ยวเป็นลม แล้วค่อยเริ่มเดินต่อ :)

ไปนั่งริมตลิ่งเหมือนคนอื่นเค้ามั่งดีกว่า ไม่งั้นจะเหมือนมาไม่ถึงอัมพวา อิอิ

ได้ที่แล้วใช่มั้ย นั่งแล้วก็สั่งเล้ยยย

เอาเจ้านี้ละกัน ที่รักอยากกินกุ้งโตๆ

ถ่ายรูปไว้ดีกว่า เดี๋ยวปอบลงแล้วจะไม่ได้บันทึก

และแล้วปอบก็ลงจริงๆ...หมดอย่างรวดเร็ว

สงสารกุ้ง 4 ตัวนี้จังคร๊าบ :)

.................................................

ท้องเลิกร้องแล้ว ควักเลนส์ซูมส่องดูชาวบ้านดีกว่าเค้ากินอะไรกัน?

และต้องมาสะดุดกับคุณยายในภาพข้างล่างท่านนี้ครับ

แกขายข้าวโพดปิ้ง พายมาอย่างแม่ค้าทั่วไปแหละครับ

แต่ผมรู้สึกว่า คุณยายท่านนี้ จริงกว่า

ดูสิครับ แววตาเมียงมองหาผู้ใดก็ได้ที่ต้องการข้าวโพดปิ้งสักฝัก ข้าวโพดที่อาจจะปลูกเองหรือซื้อเค้ามาอีกทีก็ตาม

แต่ยายแก่จนป่านนี้ ยายคงรักที่จะขายข้าวโพดเหมือนสมัยยังสาว เหมือนรักสายน้ำแม่กลองแห่งนี้สุดใจ

ยายมองหาคนหิว ยายมองหาที่ว่างแคบๆพอลำเรือเพื่อจะเข้าแทรกจอด ถ้าได้ก็ดี เพราะนักท่องเที่ยวจะได้สั่งกินง่ายๆ และยายจะได้หยุดพักบ้าง

ผมมองทั้งยาย ทั้งแม่ค้าคนอื่นๆ และมองนักท่องเที่ยวด้วยกัน คิดเอาเองว่า...

ไม่มีใครเห็นคุณยายเลย :( แต่ผมคุณยายนะครับ เห็นชัดมากด้วย :)

..............................................................................................

กินหมดแล้ว ลุกให้คนอื่นนั่งดีกว่า เดี๋ยวโดนประนามเนาะ อิอิ ปะ ที่รัก

เดินเล่นอีกรอบแล้วค่อยกลับที่พักกัน :)

  

  

  

  

  

  

  

นี่คนนี้ขอบอกครับ เก่งมากๆ :)

พี่แกมาขายอุปกรณ์มัดจัดทรงผม แล้วตั้งโต๊ะสาธิตทรงผมต่างๆให้ลูกค้าดู

คล่องแคล้ว ว่องไวและ เจ๋งจริงครับ แต่ละทรงใช้เวลาประมาณ 30 วินาที !

ทำได้หลายสิบทรง คนดูนี้ก็เพลินมากๆครับ ทำไปพูดไป ผึบ ผับ ผึบ ผับ อิอิ

ที่เด็ดกว่านั้น แกเอาสามีมาช่วยเลี้ยงลูกตอนที่พี่สาวทำงานอยู่

เกิดเหตุการณ์ลูกร้องหาแม่ครับ แล้วไงต่อ? โชว์เด็ดๆจะหยุดมั้ย?

แม่ทำไง? แล้วพ่อจะทำไง?..........

ลูกร้องหาแม่ แม่ก็ต้องทำหน้าที่แม่ครับ สามีล่ะ............?

เข้ามาเสียบต่อได้อย่างลื่นไหลมากๆครับพี่น้อง!!!!

คือทรงนั้นยังค้างคาอยู่ แต่สามีเข้ามาช่วยสาธิตต่อ แล้วอธิบายต่อไปได้อย่างแนบเนียน เรียกว่าแผ่นไม่มีตกร่อง หรือสะดุดเลยครับ :) สุดยอด ครับ สุดยอด

  

  

  

เหนื่อยแล้ว และก็มืดแล้วด้วยครับทุกท่าน เดย์ต้องกลับแล้ว :)

ต้องขออภัยนะครับถ้าใครอยากเที่ยวต่อ

คงต้องเดินกันเองแล้วล่ะจ่ะ อิอิ

ภาพสุดท้ายที่เดย์เก็บไว้ก่อนกลับครับ :)

....................................................................

กลับมาที่พักแล้ว สำรวจดูซิว่าซื้ออะไรมาบ้างวันนี้

ภาพกระเป๋าแตกครับ อิอิ ใบแค่นั้นยัดใส่ซะตุงเชียว 555

....................................................................................

ลืมบอกไปครับว่าเดย์ย้ายที่นอนมาที่

บ้านอิ่มอุนครับ :) แตกต่างจากบ้านพี่เล็ก อันนี้จะออกแนวโรงแรมหรูๆครับ

เดี๋ยวบันทึกหน้าจะมาแนะนำบ้านหลังนี้ให้อ่านนะครับ น่าสนใจเช่นกัน :)

.....................................................................................

ขอบคุณมากนะครับที่ติดตามกันมาถึงอัมพวา

บันทึกหน้าอย่าลืมตามอ่านกันอีกนะครับ :)