การมีส่วนร่วมอย่างกัลยาณมิตร คือ การคิดเชิงระบบ

 

          การทำงานในรูป  “คณะกรรมการ”  เป็นการทำงานเพื่อหวังให้งานที่ออกมามีความสมบูรณ์  โดยให้คณะกรรมการทุกท่านได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับงานที่ต้องพิจารณา

       หลายครั้งครับ ที่การทำงานในรูปของคณะกรรมการเป็นประโยชน์  เพราะมาจากหลายๆ แนวคิด ทำให้งานออกมาสมบูรณ์ มีประสิทธิภาพ

        แต่ในทางตรงกันข้าม  หลายครั้งครับ ที่การทำงานในรูปของคณะกรรมการ   ก็เป็นไปในทิศทางที่ไม่ราบรื่น

          เพราะคณะกรรมการบางท่านชอบแสดงความคิดเห็นไปในทิศทางที่ไม่คิดเชิงระบบ  (Systems thinking) นั่นคือ   มองที่มุมเดียว จุดเดียว  โดยพยายามหาจุดบกพร่องให้ได้

          การแสดงความคิดเห็นดังกล่าว เป็นการเริ่มต้นของการมีส่วนร่วมด้วยบรรยากาศที่ไม่ค่อยดีเลยครับ

          เหมือนกับเป็นคนละพวกกัน

       ผลที่ตามมา คือ ต้องทำงานด้วยความหวาดระแวง มองคณะกรรมการด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร

          ผมว่าบทบาทที่เหมาะสมของคณะกรรมการ   น่าจะเป็นบทบาทของความเป็นกัลยาณมิตร  ที่ช่วยเสริมเติมเต็มการทำงานตามทิศทางที่เจ้าของงานวางเอาไว้  นั่นคือ

           1.  ให้การยอมรับก่อนในเบื้องต้น  เพื่อแสดงความเป็นพวกเดียวกัน

           2.  ให้ความคิดเห็นจากมุมมองของเจ้าของงาน  ไม่ใช่จากมุมมองของตัวเอง  นั่นคือ ต้องมองงานของเขาให้เข้าใจก่อน  โดยมองงานให้เป็นระบบ  (Systems thinking ) ก่อนที่จะแสดงความคิด  และ แสดงความคิดให้สอดคล้องกับระบบงานของเขา

         3. การแสดงความคิด ต้องเสริม “ความเป็นตัวตน” ของเขาครับ   ไม่ใช่ไปลด “ความเป็นตัวตน”  ของเขา

        ด้วยเทคนิคของการมีส่วนร่วมอย่างกัลยาณมิตร  ก็น่าที่จะทำให้บทบาทของคณะกรรมการมีความสมบูรณ์ ทั้งเรื่องงาน และ เรื่องคนครับ

 

                            ขอบคุณครับ