เรื่องของคนที่ชอบแสดงความคิดเห็น โดยขาดข้อมูลความรู้

          เมื่อสายวันนี้   ผมได้นำเสนอโครงการให้ที่ประชุมพิจารณาในรายละเอียด  โดยที่หลักการใหญ่นั้น ได้รับอนุมัติแล้ว

          ผู้เข้าประชุมมาจากหลายหน่วยงานครับ

          ต่างคนต่างพูด ต่างคนต่างคิด นานาจิตตัง  ให้ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมกันอย่างหลากหลายครับ แทบที่จะผิดหลักการเดิมไปเลย  ที่เป็นอย่างนั้น  เพราะ

          1.  ประธานตัวจริงในที่ประชุมคนที่รับหลักการไม่มาครับ   ให้คนที่มาประชุมทำหน้าที่ประธาน   คนที่ทำหน้าที่ประธานไม่มีความรู้ในเรื่องที่ผมทำครับ  ปล่อยให้พูดกันเรื่อยเปื่อย

        2.  คนที่พูดแสดงความคิดเห็น ก็ประเภท  โหลๆ อยากพูด พูดกันมันปากไปเลยครับ คือ พยายามจะเปลี่ยนโครงการของผมให้ได้   โดยที่ไม่มีความรู้ในเรื่องที่ผมทำอยู่เลยครับ  อาศัยว่าไม่มีใครคุมเกม   เลยฉวยโอกาสพูดแสดงศักดา  และ ให้ความคิดเห็นว่าโครงการของผมนั้น  มีข้อบกพร่องมากมาย จำเป็นต้องเปลี่ยนตามที่เขาเสนอแนะ

          3. คนที่พูดเสนอแนะให้เปลี่ยนแปลงทั้งหลาย  ผมไม่โต้แย้งอะไรหรอกครับ  ผมเพียงเพียงแต่บอกว่าที่พูดมานั้น ขอให้แสดงเหตุผลประกอบด้วย ว่ามีหลักการอะไรมารองรับ   และจะดำเนินการโดยใคร  อย่างไร   พอผมถามไป    ก็ไม่ตอบครับ

          4. แสดงว่าเหมือนกับที่มีผู้กล่าวว่าสังคมไทย เป็นสังคมที่ชอบแสดงความคิดเห็น   แต่ไม่ชอบหาความรู้ครับ   โดยบอกต่อไปว่าในสิ่งที่ถูกต้องในการแสดงความคิดเห็น  ก่อนที่จะแสดงความคิดเห็นอะไร  ผู้แสดงความคิดเห็นต้องหาความรู้ในเรื่องนั้นๆ มาก่อน

          5. งานนี้โชคดีของผมครับ   ก่อนที่โครงการของผมจะถูกเปลี่ยนแปลงไปตามอำเภอใจของแต่ละคน   พอดีที่ประธานตัวจริงเดินเข้ามาพอดี   ท่านบอกว่าในเมื่ออนุมัติเป็นหลักการไปแล้ว ก็ต้องให้ทำตามที่อนุมัติ    ใครจะขอเปลี่ยนแปลงอย่างไร   ให้เสนอโครงการเข้ามาใหม่

          เงียบกริบ...  ครับ 

          งานนี้  ผมเลยขออนุญาตสรุปว่า  สมาชิกในที่ประชุมบางคน

ไม่ชอบความรู้   แต่ชอบพูด   และ   อยากมีบทบาท

ก็เท่านั้น..ครับ

ผมนึกอยู่ว่า  ถ้าประธานไม่มาในวันนี้    จะออกมาแบบไหน