การบริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์

ด้วยงานที่ฉันภาคภูมิใจ นำพาตัวและหัวใจไปสู่จังหวัดลพบุรี เป็นจังหวัดที่เรานัดหมายกันไปสร้างกระบวนการเรียนรู้ในโครงการพัฒนารพ.คุณภาพด้วยรัก...มาค้นหาเรื่องราวดีๆ ที่นี่ค่ะ มีรพ.ทุกแห่งในจังหวัดมารวมกัน ทั้งรพ.จังหวัด รพ.ชุมชน นอกจากนี้ยังมีเครือข่ายของรพ.ที่สำคัญคือ สถานีอนามัย มาร่วมสร้างกระบวนการเรียนรู้ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีสอ.มาร่วมเรียนรู้กับเรา ก็ดูเนียนไปเลยค่ะ เข้ากับ concept ใหม่ของเรา อิอิ... seamless คุณภาพไร้รอยต่อค่ะ รวมผู้เข้าร่วมประชุมทั้งหมดราวๆ 100 กว่าคน ค่ะ ครั้งนี้เรามีที่ปรึกษาใหม่ไปร่วมเรียนรู้ด้วยค่ะ ดีใจจัง...ออกเดินทางแต่เช้าตรู่กว่าจะไปถึงประมาณ 0900 น. ฤกษ์งามยามดี (ลาบานูน ก็ดี อิอิ) 

 

เข้าไปที่ศูนย์สัมนา มณนิภารีสอร์ต ผู้เข้าร่วมประชุมมาเกือบครบแล้ว...เราสำรวจดูภายในห้องประชุม..เป็นห้องเพดานต่ำ เปิดด้านข้าง ไม่สามารถเก็บเสียงและป้องกันเสียงจากภายนอกได้...งานเข้าแล้วพอลล่า... แป่ว...แถมยังลืมอุปกรณ์สำคัญ คือระฆังทอง ... ไว้ใช้เพื่อควบคุมเสียง ควบคุมกิจกรรม ขาดเขาไปแล้ว เราไม่มั่นใจเลย แต่พี่น้อง(พี่ที่ปรึกษาคนหนึ่งในทีม) ก็หามาให้ ทดแทนค่ะ อิอิ..เป็นกริ่งใช้เมื่อหมดเวลา อ่ะ ดีกว่าไม่มี แต่สถาการณ์จริงๆแล้ว ใช้แทนกันไม่ได้เลยค่ะ เรื่องนี้พอลล่าต้องปรับปรุง อย่าลืม !!!! อีกล่ะ..

ทีมวิทยากร นำโดยแม่ต้อยค่ะ

เราเรียนรู้จากชีวิตวัยเยาว์เพื่อเป็นการ วอร์ม อัพ ฝึกทักษะการฟัง ได้เรื่องเล่ามาสองเรื่องค่ะ ในวัยเด็กเธอป่วยเป็นไข้เลือดออก นอนรพ. รู้สึกเหงามาก ต้องห่างจากบ้าน ห่างพ่อ แม่ แต่สิ่งที่ทำให้ดีใจ คือได้อ่านการ์ตูนที่ชอบ พยาบาลหาหนังสือการ์ตูนมาให้ รู้สึกประทับใจหมอ พยาบาล โตขึ้นต้องเรียนพยาบาลให้ได้ จนปัจจุบันนี้เธอได้เป็นพยาบาลสมใจแล้วค่ะ (ดีนะ!! ที่ไม่ใช่สมศรี)

เรายังค้นหาเสริมสร้างให้การบริการด้วยหัวใจผุดบังเกิด ด้วยความคิดของทุกคน คิดเองพูดเอง ทบทวนไตร่ตรอง... แล้วมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ สลับกับ U theory โดยแม่ต้อย ค่ะ

มีโอกาสได้ฟังเรื่องเล่าจากพี่พยาบาลห้องฉุกเฉิน รพ.พัฒนานิคมท่านหนึ่งค่ะ พี่เขาไม่เคยเล่าที่ไหนมาก่อนเลย ทั้งๆที่รพ.เขาก็มีเวทีเล่าเรื่องค่ะ พอลล่าสนใจ ขึ้นมาทันที สนับสนุนให้พี่เขาเล่าค่ะ

เล่าไป เขียนไป ซึ้งไปด้วย คิคิ

การตั้งสีที่สร้างสรรค์ มั่กๆ อิอิ

สมองซีกขวาทำงาน....ด้วยนะคะ

วันหนึ่งอยู่เวรห้องฉุกเฉินมีวิทยุเรียกรถหน่วยเคลื่อนที่เร็ว ไปรับผู้ป่วยอุบัติเหตุรถจักยานยนต์ชนกับรถกะบะ แขนขวาขาดหลุดออกจากตัว แต่ระหว่างที่นำรถรพ.ออกนั้น รถนำส่งจากพื้นที่ได้พาคนไข้มาส่งก่อน จึงสวนทางกัน เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุ รถพยาบาลจึงพบแต่แขนข้างที่หลุดตกอยู่จึงเก็บแขนและมาทำความสะอาด แช่น้ำแข็งแพ็คไว้อย่างดีที่สุด ซึ่งเป็นครั้งแรกของหน่วยงานที่นี่ที่ได้มีโอกาสเก็บอวัยวะที่ใหญ่ขนาดนี้ เพราะปกติเคยแต่เก็บนิ้วขาดไว้ต่อเท่านั้น

          ระหว่างที่ทีมหนึ่งดูแลแขนที่ขาด สังเกตเห็นแหวนที่นิ้วสองวง จึงเก็บแหวน ที่ติดนิ้วไว้ให้ญาติหนึ่งวง อีกวงหนึ่งตกไปในถังขยะ หาไม่เจอ...ทีมได้ทำความสะอาดอย่างดี อีกทีมหนึ่งต้องดูแลคนไข้ที่ไม่รู้สึกตัว ความดันโลหิตเริ่มตก ทีมจึงประสานนำส่งไปที่รพ.จังหวัดโดยเร็ว คนไข้ไปถึงรพ.ลพบุรี ซึ่งจำเป็นต้องต่อแขนที่ขาด ต้องดูแลภาวะสมองที่กระทบกระเทือนและดูแลอวัยวะในช่องท้องที่บาดเจ็บ

         สามวันผ่านไป รพ.ได้ติดต่อภรรยาซึ่งกำลังตั้งครรภ์สามเดือนให้มารับแหวนคนไข้ ได้ซักถามอาการ  ภรรยาบอกว่าแขนได้ต่อเรียบร้อยแล้ว...พี่พยาบาลและทุกๆ คนในห้องฉุกเฉินรู้สึกดีใจที่สามารถต่อแขนได้ เพราะเนื่องมาจากการดูแลแขนที่ขาดเป็นอย่างดีและส่งต่ออย่างทันเวลา ต่อมาอีกประมาณ 1 เดือน ภรรยาคนไข้มายืมชุดทำแผลเพื่อทำแผลเองที่บ้าน จึงได้ซักถามพบว่าคนไข้กลับบ้านแล้วแผลที่แขนเกือบหายเป็นปกติ เพียงแต่ต้องทำกายภาพบำบัดต่อเนื่อง เพื่อให้แขนสามารถกลับมาใช้งานได้ตามปกติ ซึ่งทีมรพ.มีแผนในการไปเยี่ยมที่บ้านต่อไปค่ะ ปัจจุบันนี้ภรรยาคนไข้สนิทสนมได้รับการดูแลเป็นอย่างดีเมื่อไปฝากครรภ์

จากเรื่องเล่านี้ เราจะพบสิ่งที่ดีและความงามของหัวใจพยาบาลที่ดูแลคนไข้อย่างเต็มที่ ตลอดจนดูแลญาติ ครอบครัวทำให้ลูกไม่ขาดพ่อ ภรรยาไม่ขาดสามี เรื่องของทีมที่ดูแลคนไข้ฉุกเฉินได้เป็นอย่างดี ส่งต่อได้อย่างทันเวลา มีผลลัพธ์ในการรักษาเป็นที่น่าพอใจ แต่โอกาสพัฒนายังมีอีกค่ะ ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาของการพัฒนา อิอิ ซึ่งคิดว่าทีมคงจะมองเห็นจากเรื่องเล่านี้นะคะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการพัฒนาศักยภาพของผู้นำส่ง เก็บอวัยวะให้เรียบร้อย หากนำส่งแล้วควรส่งข้อมูลระหว่างทีม เรื่องการติดตามอาการคนไข้ที่ส่งต่อ การส่งต่อข้อมูลในการดูแลต่อเนื่องระหว่างรพ.สองแห่ง ถ้าภรรยาไม่มายืมชุดทำแผล พี่เขาอาจจะไม่ทราบว่าผู้ป่วยที่เขาช่วยเหลือสุดชีวิตได้รับการรักษาหายแล้ว และต้องการดูแลต่อเนื่องเรื่องใดบ้าง (ความจริงอาจจะส่งมา แต่ไม่ถึง ER ก็ได้นะคะ)แต่รายนี้ ทันทีที่รู้ว่าคนไข้ปลอดภัย พยาบาลดีใจอาจจะเท่าๆกับญาติเขาเลยค่ะ พี่เขาเล่าด้วยตาที่เป็นประกาย (มากๆค่ะ)