อยากจะเชิญชวนให้ผู้ที่มีลูก หลาน ที่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่า จะเรียนอะไรดี หันมาสนใจวิชาชีพพยาบาลค่ะ
เมื่อหลายวันก่อนผู้เขียนอยู่เวรตรวจการของแผนกฯ บังเอิญได้เจอแฟ้มลงชื่อเพื่อทำเรื่องขอเบิกเงินค่าล่วงเวลา(OT)และเงินเวรของพยาบาลประจำการหอผู้ป่วยแห่งหนึ่งในแผนกฯพบว่า น้องๆพยาบาลใหม่ที่เพิ่งเรียนจบทำงานปีแรกแต่ละคนได้รับเงินดังกล่าวตั้งแต่ 10,000 กว่าบาทถึง 19,000 กว่าบาท/เดือน โดยเฉลี่ยแล้วน่าจะอยู่ที่ 15,000 บาท/เดือน ทั้งนี้ขึ้นกับจำนวนเวร นั่นหมายถึงใครขึ้นเวรมากก็ได้มากค่ะ โดยเงินดังกล่าวนี้จ่ายให้เท่ากันหมดทุกคน ไม่แบ่งแยกว่าเป็นพยาบาลที่มีประสบการณ์มากหรือน้อย ดังนั้นทันทีที่เรียนจบเป็นพยาบาล ก็มีโอกาสได้รับค่าตอบแทนนี้ ซึ่งพอรวมกับเงินเดือนแล้ว พยาบาลใหม่เหล่านี้ ก็จะมีรายได้เกือบเดือนละ 20,000 - 29,000 บาท โดยประมาณและคิดว่าถ้าเป็นโรงพยาบาลเอกชนก็คงได้มากกว่านี้ค่ะ..ผิดกับสมัยที่ผู้เขียนเริ่มทำงานใหม่ๆตอนนั้นเงินเดือน 2,750 บาท เงินเวร 40 บาท/เวร ค่ะ..เอิ๊กกๆๆ..
ในปัจจุบัน..ขณะที่หลายคนตกงานหรือกำลังหางานทำ..แต่ที่ ร.พ.ศรีนครินทร์ มข. ต้องทำสัญญาจ้างพยาบาลเข้าทำงานคนละ 70,000 บาทถึง 200 อัตรา..หาที่ใหนได้ค่ะ..ยังไม่ได้ทำงานก็มีเงินเข้ากระเป๋าแล้ว..บางท่านทำงานมาหลายปียังไม่มีเงินเก็บถึง 70,000 บาทเลยค่ะ..
ดังนั้นจะเห็นว่าอาชีพพยาบาลนอกจากจะไม่ตกงานแล้วยังมีค่าตอบแทนที่คุ้มค่าเหนื่อยค่ะ โดยเฉพาะสำหรับผู้ที่เรียนจบพยาบาลใหม่ๆ ทำงานหนักแค่ 1-2 ปีก็มีรถยนต์คันงามขับ(..แต่อาจจะยังไม่มีคนช่วยขับ) ผู้เขียนเห็นแล้วจึงอยากจะเชิญชวนให้ผู้ที่มีลูก หลาน ที่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่า จะเรียนอะไรดี หันมาสนใจวิชาชีพพยาบาลค่ะ เพราะนอกจากจะไม่ตกงานแล้ว ยังมีรายได้งามๆ ส่วนองค์ประกอบอื่นๆก็ใช้วิจารณญาณในการตัดสินใจค่ะ..
สวัสดีคะน้องลดา
ประชาสัมพันธ์ดีมากเลยคะ
เดี่ยวนี้พยาบาลรายได้ดี
ได้ทำงานด้วยความรัก มีคุณค่ามากขึ้นนะคะ
แต่ก่อนจบมาเงินเดือน สามพันกว่าบาท ต่างกันมาก
น้องจบใหม่รายได้มากกว่าพี่ ๆอีก
ที่สำคัญนอกเหนือจากรายได้ที่ดูดี แล้ว ก็อยากให้เน้นเรื่อง ใจรัก ด้วยค่ะ เพราะถ้าลืมปัจจัยนี้ไป น้องที่เข้ามาเป็นพยาบาลอาจจะไม่มีความสุขไปตลอดก็เป็นได้ เพราะเป็นงานที่ ภาระงานไม่น้อยเลย แล้วก็อยู่กับความทุกข์ ความไม่สุขสบายของผู้คนรอบข้าง ถ้าไม่มีใจรักที่อยากจะช่วยเหลือผู้อื่นจริงๆ ก็ อาจเสียใจได้นะคะ ขนาดคนที่เข้ามาด้วยใจรักแล้วก็ยังมีท้อถอยเป็นบางคราวค่ะ...แต่อย่างไรก็เป็นกำลังใจให้กับผู้ที่รักงานพยาบาลมากๆ ค่ะ...
สวัสดีค่ะน้องดา
คิดถึงนะคะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณลดา
หนูกำลังเรียน พยาบาลปี่ 3 อยู่เลยค่ะ
หนูเรียนที่โรงเรียนพยาบาล รามาธิบดี ม.มหิดล
ที่นี่ขึ้นวอร์ดกันตอนปี 2 ตอนนั้นรู้สึกว่างานพยาบาลมันยากมากเลย รู้สึกท้อ
และที่เคยรุ้มาว่าเงินเดือนพยาบาล ไม่คุมค่าเหนื่อยค่ะ(เคยได้ยินพี่ๆเค้าบ่นกัน)
ตอนนั้นอยากเปลี่ยนไปเรียนอย่างอื่นมากเลยค่ะ แต่พอเรียนเพิ่มขึ้น ได้ดูแลผู้ป่วย และเริ่มทำอะไรเป็นบ้างแล้ว ก็รู้สึกชอบนะคะ เลยเรียนต่อได้ และวันนี้ได้มาอ่านบันทึกของพี่ก็รู้สึกเหมือนเป็นแรงเสริมที่ดีอีกทาง(เห็นแก่เงินเปล่าคะ-*-) ให้หนูมั่นใจในวิชาชีพของเรามากขึ้นค่ะ^^ เย้ๆๆ ขอบคุณนะคะ
เพื่อนผมเรียนพยาบาลกันหลายคนครับ
ที่ วิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี
เจอกันปีละครั้ง แต่ละคนราศรี จับเชียวครับ
ไปสมัครด้วยคนคาะ พี่ลดา อิอิ รับไหมคะ
น้องคิดว่า..ถ้ามีหลาน..ที่สามารถเรียนได้ก็อยากแนะนำเหมือนกันค่ะ..
ได้ยินแว่วๆมาว่าจะขึ้นค่าเวรอีกนิดหน่อยด้วยค่ะ..
แล้วแต่ว่า..ใครจะให้อะไรเป็นองค์ประกอบสำคัญในการตัดสินใจค่ะ..
แต่ถ้าคุณภาพชีวิตดี..อย่างอื่นๆก็คงจะตามมาค่ะ..
คนนี้เขาเป็นโรค nurse phobia
กลัวนางพยาบาล
แต่ นส.เขาไม่กลัว อิอิ
อ่านแล้วนึกถึงสมัยตัวเองจบใหม่ๆ
ก้ได้เงินเดือนแรกตั้ง 2750 เหมือนกัน
งานทุกอย่างมีท้อถอย..มีเหนื่อยหล้า..และมีความสุข..อยู่ที่เราคิด
หลายคนเข้ามาเรียนโดยไม่ทราบว่างานพยาบาลเป็นอย่างไรค่ะ?
แต่คนทุกคนมีศักยภาพในการเรียนรู้..สามารถปรับเปลี่ยนกระบวนความคิดได้ค่ะ..
ยามท้อ..ลองนึกดู..เมื่อหลายวันก่อนนั้นมีเรื่องดีๆ..เกิดขึ้นระหว่างเรากับผู้ป่วยและญาติอย่างไร..เช่น วานนี้ญาติเตียง 13 เอาครีมรกแกะจากออสเตรเรียมาฝาก..วันนี้ เตียง 7 เอา coke กับผลไม้มาฝาก ...
ไม่ใช่เพราะอยากได้ของฝาก..แต่พี่รู้ว่าสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากกว่าของฝากคือ.. ความรู้สึกที่ดีๆค่ะ..
รักในงานของตัวเอง..มองอย่างมีคุณค่า..จะมีความสุขเสมอค่ะ
ทราบว่าลูกสาวครู..เลือกที่จะเป็นครู..เหมาะสมแล้วค่ะ
ใบม็อก..แก้อะไรค่ะ..ไม่ทราบจริงๆค่ะ..เกิดไม่ทัน..เอิ๊กกกๆๆๆ
เป็นห่วงเสมอค่ะ..
ตอนเรียน..หนักทุกที่..ทุกคนค่ะ..โดยเฉพาะตอนฝึกงานค่ะ
แต่เรียนจบแล้ว..จะรู้ว่าคุ้มค่าที่มาเรียนค่ะ..
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณลดา
เห็นบันทึกของพยาบาลแล้ว อดมาอ่านไม่ได้
ดีใจ และภูมิใจค่ะ ที่ได้ทำงานด้านนี้
มันทำให้เราได้เจอกับผู้คนที่หลากหลาย
และทำให้เราได้เรียนรู้ในหลายเรื่องราว
แต่คนที่มาทำงานแบบนี้ได้ ถ้ามีใจรัก และอยากและช่วยเหลือคนอื่น ก็จะทำงานอย่างมีความสุขมากขึ้นค่ะ
เพราะต้องอาศัยความอดทนสูง ต้องอดนอน
มีเวลาไม่เหมือนคนอื่น ครอบครัวต้องเข้าใจ
แต่ท้ายสุด เราก็มีความสุขกับมันอยู่ดี เพราะเราเลือกแล้วที่จะเป็นพยาบาล
ขอบคุณค่ะ
ดิฉันเป็นหลานรหัสของพี่ลักษณ์พยาบาลที่ มอ. ค่ะ
งานพยาบาลได้เจอผู้คนหลากหลาย ได้เรียนรู้มากมาย..เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ..และไม่มีตำราเล่มใหนเขียนเนื้อหาได้มากมายเท่ากับเรื่องราวที่เราเจอขณะทำงานในโรงพยาบาลค่ะ..
แค่ชีวิตผู้ป่วย 1 ราย ก็เท่ากับนิยาย 1 เรื่องแล้ว...
อดทน..อดนอน..เป็นโจทย์ที่ยากสำหรับคนอื่น..แต่พยาบาลทำได้ค่ะ
ขอบคุณที่มาให้กำลังใจพยาบาลด้วยกันค่ะ
เป็นพยาบาลต้องชื่นชมพยาบาลด้วยกันค่ะ..
เรียนทำมาย...น่าเบื่อจาตาย
ตอนนี้ทั้งงานเอกสาร / งานบริการ / งานวิชาการ
ยิ่งอยู่โรงพยาบาลรัฐบาล มีระบบ Senior
พี่สั่งน้อง...เซ็ง
พยาบาลที่ไม่อยากเป็นพยาบาลแล้ว
ทำงานมากี่ปีแล้วจ้ะ..คนเก่ง..คุณลดาอยู่ในฐานะ Senior หรือเปล่าหนอ??
ต้องยอมรับว่าทุกวันนี้ทั้งงานเอกสาร..งานบริการ มากขึ้นจริงๆ..
ทั้งนี้ด้วยระบบการประกันคุณภาพโรงพยาบาลค่ะ..
แต่..ดีใจมั๊ย..ถ้า ร.พ ของเราได้คำรับรองว่า..ผ่านการประเมินแล้ว..เป็นโรงพยาบาลที่มึคุณภาพ..เทห์ออก
เหมือนการสอบอย่างหนึ่ง..ทำอย่างไรจะสอบผ่าน..ท้าทาย..ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ
น่าภูมิใจออก..ที่เราได้มีส่วนร่วมกับตรงนั้น..
พี่สั่งน้อง..เซ็ง..เอิ๊กกๆๆ..พยาบาลใหม่ยังต้องการระบบพยาบาลพี่เลี้ยงค่ะ..ลองไปถามเขาดูนะ..
ก็ให้คิดว่า..พี่ก็เคยเป็นน้องมาก่อน..อีกไม่กี่ปี(เดาเอา)..ก็จะได้สั่งน้องแล้ว.. น่านะ..
สุดท้าย...งานราชการที่ใหนๆตอนนี้เอกสารเพียบ..ลองถาม blogger ที่เป็นครูดูนะคะ...
เบื่อบ้าง..เซ็งบ้าง..สนุกบ้าง..ดิฉันเข้าใจค่ะ..แต่อย่าท้อนะ..คนดี
เป็นกำลังใจให้นะคะ
เพิ่งทราบว่า อาจารย์กลัวนางพยาบาล..เอิ๊กกกๆๆๆ
มิน่าหละ..พี่เลยไม่ได้เจอตัวเป็นๆสักที...
เหมือนพี่เลย..ตอนนี้พี่ก็อยาก มีแฟน เอ้ย.ไปเป็นอาจารย์..เอิ๊กกๆๆ
ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจค่ะ
พี่ลดามีเพื่อน จบ ป.โท ด้วยกัน อยู่ที่ ร.พ. รามาฯชื่อ ป้อม(อมรรัตน์) อยู่หน่วย day chemo..ค่ะ
ตอนฝึกงานอยู่ปี 2 การพยาบาลเป็นอะไรที่จินตนาการไม่ออกเลยค่ะ..มืด..เพราะเรายังเด็ก..พี่ลดาว่าการพยาบาลถ้าจะทำให้ดีต้องมีความเข้าใจชีวิตนิดนึงค่ะ..แค่ศาสตร์อย่างเดียวไม่พอ..ต้องมีศิลป..แต่ศิลปมันต้องอาศัยความเข้าใจของผู้ปฏิบัติในการคิดเชื่อมโยงค่ะ..โตขึ้นจะสนุกกว่านี้..และเมื่อถึงขั้น Advance แล้ว..ไม่มีคำว่าเบื่อค่ะ..เอิ๊กกๆๆๆ..
พี่ดีใจที่น้องมีใจรักงานพยาบาล..เมื่อทำงานถึงระดับหนึ่งน้องจะรู้ว่าเงินไม่มีความหมายเลยค่ะ..(พอแล้ว)..แต่จะทำด้วยความสุขกับงานแค่นั้น..
ตอนนี้ถ้าพี่เข้า ward แล้ว พี่แทบจะไม่ไปใหนเลยค่ะ...
ให้กำลังใจ..เรียนจบภายใน 4 ปี นะคะ...คนเก่ง