อ่านตอนที่แล้ว สอนงานผ่านบล็อก : 22. ทำงานต้องมีแผน (คิดก่อนทำ-ทำตามที่คิด)
หลายครั้งที่มักได้ยินเพื่อนๆ นักส่งเสริมการเกษตรมักพูดกันเสมอๆ เมื่อจะต้องเขียนรายงานผลการทำงาน หรือบันทึกสิ่งที่ได้ลงมือทำงานในพื้นที่ เพื่อที่จะนำมาแลกเปลี่ยน นำเสนอ หรือประชาสัมพันธ์งานของตนเองว่า “ไม่รู้จะเขียนอย่างไร” “ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร” หรือไม่ก็ “เขียนไม่เป็น” ให้พูดดีกว่า
ทำได้ พูดบอกเล่าในสิ่งทีได้ลงมือทำได้ แต่ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร จะเขียนอย่างไร เมื่อจับปากกาจะเขียน หรือเมื่อจะลงมือพิมพ์ก็นึกไม่ออก เขียนไม่ได้ นี่ก็น่าจะเป็นจุดอ่อนของข้าราชการ หรือคนทำงานนะครับ ที่วัฒนธรรมการทำงานของเราไม่ได้ปลูกฝัง หรือฝึกฝนให้คนพัฒนาทักษะในการเขียน การจดบันทึก ฯลฯ ให้ทำตามสั่ง - ตามโครงการให้เสร็จ
ส่วนการรายงานผลการทำงานก็ทำเพียงกันแบบสั้นๆ ว่าได้ทำอะไร ใช้เงินไปกี่บาท คนมารับบริการ-อบรมกี่คน ฯลฯ ดีขึ้นมาหน่อยก็ดูหลักฐานต่างๆ เท่าที่มี เช่น รูปภาพ หลักฐานที่เป็นหนังสือ-คำสั่งต่างๆ เป็นต้น การรายงานผลด้วยการเขียนแม้จะมีแต่ก็เป็นเพียงส่วนน้อย ที่ผ่านมาเท่าที่เคยเห็นคนจะเขียนกันก็ต่อเมื่อจะทำผลงานเพื่อเลื่อนระดับกันเสียเป็นส่วนใหญ่
ตอนที่แล้วได้เขียนถึงการวางแผนว่า เมื่อทำแผนแล้วก็ต้องลงมือทำตามแผน ซึ่งก็คือ “ทำอย่างที่เขียน” แต่เมื่อทำไปแล้วยังไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรก็ให้นึกเสมอว่า
“เขียนอย่างที่ทำ” คือ
· ทำอย่างไรก็เขียนไปตามนั้น
· จะเรียงลำดับกิจกรรมที่ทำ หรือ
· เขียนไปตามระยะเวลาที่ลงมือทำ คือก่อน-หลัง หรือ
· เรียบเรียงเป็นประเด็นตามเนื้อหาที่กำหนด
· ฯลฯ
ก็สุดแท้แต่ความถนัด ไม่มีผิด-ถูก ขอเพียงมีรายละเอียดครบถ้วนตามที่ได้ลงมือทำจริง และอย่าเขียนในสิ่งที่ไม่ได้ทำ ก็เท่านั้นเองครับ
บันทึกมาเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
วีรยุทธ สมป่าสัก 18 มีนาคม 2552
สวัสดีคะ คุณสิงห์ป่าสัก
เขียนในสิ่งที่่ำทำ มักเขียนได้ลื่นไหล และมีชีวิตชีวามากกว่าเขียนในสิ่งที่ไม่ได้ทำ...
มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยคนคะ
---^.^---