ครูอ้อยรีบมาโรงเรียนตั้งแต่ตีห้าครึ่ง  เพื่อมาทำงานของตัวเอง  ให้พล่องๆๆลงไปบ้าง 

ดีใจ  มีความสุขมาก  ที่วันนี้ได้ทำอะไรหลายๆอย่าง  สมกับที่ฝันว่า.....ได้ไปตลาด  ซื้อสิ่งของมากมาย  เต็มตะกร้า  มันคือตะกร้าแห่งความสุขทีเดียว

*****

สืบเนื่องเรื่องเมื่อวานนี้  ที่ได้รับโทรศัพท์เครื่องสายนอกโรงเรียน  จากลูกศิษย์เก่าของท่านรองผู้อำนวยการที่เสียชีวิตไปแล้ว 

ครูอ้อยได้นำลงในบล็อกชื่อ.....โรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย(กระจ่าง สิงหเสนี)  ไว้อาลัยแด่ผู้วายชนม์..พรพรรณ ประไพ

เสียใจที่รู้ว่า  ครูของตนเสียชีวิตได้แล้วและรู้ข่าวได้จากบล็อกของครูอ้อย  ครูอ้อย ก็ยินดีที่ได้ทำประโยชน์ตรงนี้ ให้แก่ผู้รับข้อมูลข่าวสารได้รวดเร็ว.....

*****

งานของครูอ้อย  เบาบางลงไปมากทีเดียว  แต่ต้องรอบคอบเรื่อง  ตัวเลข  สถิติ  ที่ต้องได้มาจากข้อมูล  หลายๆเรื่อง 

ดังนั้น  วันพรุ่งนี้  มีการอบรม เรื่อง Backward Design  ครูอ้อย  จะแตะมือกับ พี่ครูที่โรงเรียน  มาหลบกบดานงานที่โรงเรียนก่อน  ไม่อยากรับงานใหม่เลย......จะล้นตะกร้าแล้ว

*****

ที่ดีใจ  ก็คือ  ได้ช่วยเพื่อน  อธิบายให้เพื่อน  ตั้งแต่เวลาสายๆๆ  จนเกือบเที่ยง 

หากทำไม่ได้  ก็คือ  ทำไม่ได้จริงๆๆ  ยิ่งเวลาเหลือน้อย ก็ไม่อยากจะหลงทางไปมากกว่านี้  จึงต้องมาถามไถ่กันให้เข้าใจ 

ส่วนตัวครูอ้อย ก็จะละเอียดถี่ถ้วนถึงเรื่องแผนการจัดการเรียนรู้  ต้องสอดคล้องกับนวัตกรรมที่ได้จัดทำ 

เน้นแล้วเน้นอีก  และที่สำคัญ  แต่ละคน  ที่เข้ามาปรึกษา  ก็จะมีอุปนิสัยใจคอแตกต่างกันไป.....คิดแล้วปวดสมอง 

พยายามถามให้เข้าใจว่า.....คิดอย่างไรจึงมาถาม ครูอ้อย

ทำไมไม่มาถามตั้งนานแล้ว  เหลือเวลาอีก 10 กว่าวันนี้.....จะทันไหมนี่ 

***** 

วายยยย......นวัตกรรมยังไม่เสร็จเลย  แล้วข้อมูลจะเป็นประจักษ์ หรือคะ  ในเมื่อ ปิดภาคเรียนแล้วนี่.......

อืมมมม  ผู้เชี่ยวชาญในโรงเรียน  ตั้งหลายท่าน  เวียนกันไปหา  ไปขอความช่วยเหลือ  .....ก็ดีนะคะ

*****

โค้งสุดท้าย  กำลังจะเข้าทางตรงกันแล้ว  บางท่าน  บางคนก็วิ่งเบียดลู่กัน.....ตกลู่วิ่งกันไปเลย 

บางท่าน  ก็เดิน วิ่ง สลับกันไป คนเดียว  ตรงดิ่งสู่เส้นชัยอย่างสบายใจ  ไม่ต้องเบียดกับใคร......ยินดีด้วย

สำหรับครูอ้อย  แซ่เฮ....จะส่งวันสุดท้าย  หรืออาจจะคนสุดท้าย  ก็ได้......เอิ๊กเอิ๊ก

ขอบคุณมากค่ะ  ที่เป็นกำลังใจ  กลับบ้านก่อนค่ะ  ฝนจะตก