เหรียญสองด้าน

ออมสินที่ไม่เคยหมด

ความสุข หลายคนแสวงหาคำๆนี้อยู่ตลอดมา เราได้รับความสุขนี้จากใครมากที่สุด เราทุกคนก็คงจะนึกถึงพ่อกับแม่ของเรา และเราละเคยมอบความสุขเหมือนเคยได้รับมอบให้กับท่านไปบ้างหรือเปล่า มีเพียงเราลูกๆทุกคน ที่รู้อยู่ในใจของตนเองและเป็นเพียงผู้เดียวที่จะสามารถตอบคำถามนี้ได้

สมมุติว่าเราได้รับความสุขเหล่านั้นจากพ่อแม่เรามา ก็ให้แทนเป็นเหรียญๆหนึ่ง แล้วนำไปหยอดกรปุกออมสินไว้ ตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมาเราคงจะมีเหรียญเหล่านี้อยู่กระปุกออมสินกันมากมาย บางทีอาจจะล้นออกจากกระปุกออมสินเลยก็ว่าได้ เมื่อถึงเวลาที่เราประสบผลสำเร็จในหน้าที่การเรียนถึงวันแห่งการแสดงความยินดีนั้นก็คือ วันรับปริญญา เราคงจะจำภาพในวันนั้นได้ไม่มีวันลืม วันที่พ่อและแม่ของเราแสดงรอยยิ้มอันมีความสุขเมื่อได้เห็นความสำเร็จของลูก นับจากวันนั้น ถ้าเราได้มอบความสุขที่เหมือนกับวันรับปริญญาของเราให้กับท่าน ก็ให้หยิบเหรียญที่อยู่ในกระปุกที่เราได้หยอดเหรียญลงไปเมื่อเราได้รับความสุขจากท่าน ขึ้นมาหนึ่งเหรียญ จนถึงบั้นปลายชีวิตของท่านทั้งสองเราบอกได้ไหมว่าเราได้หยิบเหรียญออกจากกระปุกของเราได้หมดหรือไม่ หากถึงวันนั้นจริงเราคิดไหมว่า ทำไมเราถึงไม่สามารถหยิบเหรียญออกได้เท่ากับที่เราได้ใส่เข้าไป ผมคนหนึ่งที่อยากจะบอกผ่านข้อคิดของเรื่องนี้ให้ทุกคนได้อ่าน และลองคิดทบทวนดูว่า การที่จะมอบความสุขให้กับคนที่รักเรามากที่สุดนั้นเราต้องรอเวลา หรือโอกาสต่างๆด้วยหรือเปล่า ความสุขนั้นสามารถให้กับท่านได้ทุกที่ทุกเวลาและสิ่งที่สำคัญมากที่สุด เราทำให้ท่านหมดห่วงได้แล้วหรือยัง................