มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองอิศานปุระนั้นเอง

2 . อาณาจักรเจนละมีอายุราว พ.ศ. 1100-1400 ปี

          เมื่อปี พ.ศ. 1170 พระเจ้าภววรมันและน้องชายชื่อจิตเสนมีอำนาจปกครองดินแดนแถบนี้ยังหาเมืองไม่เจอโดยตั้งอาณาจักรเจนละรวมเอาอาณาจักรฟูนันไว้ในอำนาจด้วย  ในช่วงจิตเสนปกครองได้นามพระเจ้ามเหนทรวรมัน  มีนักโบราณคดีพบศิลาจารึกของพระองค์ที่ จ. สุรินทร์ จ. บุรีรัมย์  จ. ปราจีนบุรี จ. เพชรบูรณ์ และยังพบเมืองโบราณยุคนี้ในเมืองศรีเทพและเมืองศรีวัตสะปุระ จ. เพชรบูรณ์

เมื่อปี พ.ศ. 1170 ได้ย้ายไปสร้างเมืองใหม่ชื่อ...อีศานปุระ...อยู่เหนือเมืองกำปงธมไป 12 ไมล์ในประเทศกัมพูชาแบ่งการปกครองเป็นสองมณฑลคือทางใต้และทางเหนือ

ในปี พ.ศ. 1300 อาณาจักรเจนละทางใต้ถูกรุกรานและเข้าปกครองโดยกษัตริย์ชวา

ในปี พ.ศ. 1400 พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 เมื่อเดินทางกลับมาจากชวาแล้วทรงกอบกู้เอกราชขับไล่กองกำลังชวาออกไปและมีอำนาจเด็ดขาดในการปกครองอาณาจักรเจนละสืบต่อมาและมีความสัมพันธ์ทางการทูตกับจีนอย่างใกล้ชิด  เกี่ยวกับศาสนายังคงเป็นศาสนาพราหมณ์ที่โดดเด่น 

 ภาษาที่ใช้ในราชการคงเป็นภาษาสันสกฤตตามที่พบในหลักศิลาจารึก  และทำให้เชื่อได้ว่าภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยหรือภาคอีสานก็เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเจนละที่มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองอิศานปุระนั้นเอง.