ก่อนอื่นผมต้องขอออกตัวก่อนเลยว่า  ภายหลังการได้รับรางวัลสุดคะนึงแล้วนั้น  ผมเงียบหายไปจากบล็อกอย่างสิ้นเชิงเลยก็ว่าได้ 



นั่นไม่ใช่เพราะเหตุผลกลใดเลย  นอกเสียจากภาระกิจที่ต้องเดินทางขึ้นลงระหว่างมหาวิทยาลัยกับชุมชนในอำเภอต่างๆ ...

บางวัน  ผมนั่งรถบดขยี้เส้นทางอันวิบากและแสนไกลข้ามอำเภอหลายอำเภอ  ขณะที่บางวันก็เก็บตัวเงียบเตรียมการสรุปงานการฝึกอบรมพัฒนา สมรรถนะหลัก  (Core  Competency) ของผู้บริหารสายสนับสนุนในมหาวิทยาลัย ฯ ที่เพิ่งแล้วเสร็จลงเมื่อวันที่ ๑๒  มีนาคม  ๒๕๕๒ 

และหลายต่อหลายวัน  ก็กลับเข้าที่พักจนดึกดื่น  ทำดีที่สุดก็แค่ประคับประคองให้ตัวเองค่อยๆ ซุกกายลงบนฟูกนอน  ราวกับลูกนกที่อ่อนเพลียจากการบินฝ่าเวิ้งฟ้าอันกว้างใหญ่มาอย่างยาวนาน  จนพลอยให้เงียบหายไปอย่างหน้าตาเฉย

 

 

เฉกเช่นกับเช้าวันนี้ 
ผมตื่นขึ้นในเวลาเกือบๆ จะตี ๕  ฟ้ามืดครึ้ม-อากาศชื้นหอบเอากลิ่นอายเมฆฝนของค่ำคืนที่ล่วงมาปะทะเข้ากับใบหน้าอย่างจัง  พร้อมๆ กับละอองฝนอันแสนจะบางเบาก็ยังคงโปรยปรายลงมาจากฟ้ามืดอย่างต่อเนื่อง  


แต่ในภาวะเช่นนั้น  ความสดชื่น  ก็ดูจะมีอิทธิพลเหนือความงียบเหงาในหัวใจของผมอย่างเด่นชัด ผมจึงได้แต่สูดอากาศเข้าปอดอย่างช้าๆ...และเยือกเย็น...  จากนั้นก็พาตัวเองซุกตัวเข้าไปในรถยนต์คู่ชีพ  ก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากลานจอดรถ มุ่งหน้าไปรับเพื่อนร่วมทางอีก
4 คนเพื่อมุ่งหน้าไปยังจังหวัดบุรีรัมย์

 

วันนี้  ผมมีพันธกิจทางใจสองประการด้วยกัน
ประการแรกคือการเดินทางไปร่วมงานบวชของ
“คุณสมปอง มูลมณี”  หรือ ขุนแผ่นดินเย็น หนึ่งในแกนนำสมาชิก “กลุ่มไหล”  ที่  “เทใจ”  ช่วยผมขับเคลื่อนกิจกรรมมาอย่างเยี่ยมยุทธ  จนเป็นที่ประจักษ์ทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย

ส่วนประการที่สองนั้น  เป็นการไปเยี่ยมค่ายของสโมสรนิสิตคณะพยาบาศาสตร์ที่จัดขึ้นในพื้นที่อำเภอคูเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ 

 
 

เกี่ยวกับการไปร่วมพิธีบวชของ “น้องสมปอง”  นั้น
ผมและทีมงานข้ามพ้นเขตเทศบาลมหาสารคามในราวๆ ๗ โมงเช้า  มุ่งหน้าเข้าสู่อำเภอต่างๆ ของจังหวัดมหาสารคาม  อันได้แก่  วาปีปทุม-พยัคภูมิพิสัย  และอำเภออื่นๆ ของจังหวัดบุรีรัมย์ตามลำดับคือ  สตึก-ประโคนชัย-บ้านกวด  ซึ่งกว่าจะเดินทางถึงจุดหมายเวลาก็ล่วงเข้า ๔ โมงเช้าเศษๆ เข้าไปแล้ว...
 

หมู่บ้านของสมปองมีชื่อว่า “บ้านหินลาด”  ตำบลโนนเจริญ  อำเภอบ้านกรวด  จังหวัดบุรีรัมย์ ...ซึ่งเป็นหมู่บ้านขนาดกลาง  อยู่ห่างจากตัวจังหวัดในราวๆ ๗๐ กิโลเมตร

ผมเคยนั่งขบคิดอย่างสบายๆ มาแล้วระยะหนึ่ง-
ครั้งหนึ่งในเดือนมีนาคม ปี ๒๕๓๘  ผมและน้องนิสิตพรรคชาวดินเคยมาออกค่าย แถวๆ บ้านกรวด  โดยนำเงินกำไรจากคอนเสริ์ต
“หอบเสื่อมาเผื่อน้อง” อันน้อยนิดไปเดินท่อประปาให้กับทางโรงเรียน  รวมถึงการเดินท่อประปาเข้าไปยังครัวเรือนต่างๆ ที่ยังขาดงบประมาณในการดำเนินการ-จนช่วยให้นักเรียนและครอบครัวที่ยากจน  สามารถมีระบบประปาใช้ได้อย่างทั่วถึง 


งานค่ายครั้งนั้น  ถือได้ว่าแหวกขนบนิยมการออกค่ายของชาว มมส อยู่บ้างเหมือนกัน  เพราะส่วนใหญ่มักมุ่งเน้นไปในด้านการสร้างอาคารเรียนเสียมากกว่า 


และค่ายในครั้งนั้น ก็จุดประกายให้ผมส่งต่อแนวคิดทำนองนี้ไปสู่พรรคชาวดินอีกครั้ง  จนนำไปสู่การริเริ่มให้มีค่ายทางเลือกใหม่ที่ฉีกออกมาจากการสร้างอาคารเรียนมาสู่การเรียนรู้ชุมชน  และลดทอนการสร้างอาคารใหญ่ๆ  มาเป็นการสร้างวัตถุที่ไม่ใหญ่โต  ไม่สิ้นเปลืองงบก่อสร้าง  และสร้างสิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวกับด้านสุขภาวะแทน  ในชื่อ
“สาธารณสุขสู่ชนบท”  (ทั้งๆ ที่ตอนนั้น มหาวิทยาลัยของเรา ก็ไม่มีคณะแพทย์ฯ คณะพยาบาลฯ  คณะสาธารณสุขฯ) 

และนั่นคือความทรงจำที่เป็นปัจจุบันสำหรับผม  เป็นเรื่องราวดีๆ ที่ชีวิตไม่เคยลืมเลือน และแทบไม่น่าเชื่อว่า  วันนี้จะได้มาพบเจอกับ “สมปอง”  ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเด็กนักเรียนที่เคยได้ใช้ชีวิตอยู่รายรอบพื้นที่ของการออกค่ายในครั้งนั้นอย่างแทบไม่น่าเชื่อ

พานบายศรีที่เพื่อนๆ กลุ่มไหล บรรจงเย็บขึ้นด้วยใจ

 

สำหรับสมปองนั้น..
บัดนี้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว


ก่อนหน้านั้น-ภายหลังการฝึกงานจากเมืองหลวงยุติลง  สมปองยังคงเข้าๆ ออกระหว่างหอพักกับกองกิจการนิสิตราวกับเป็นกิจวัตรประจำวัน  บางวันมานั่งคุยเล่น แต่ระยะหลังมาขันอาสาช่วยงานโดยปราศจากเงื่อนไขใดๆ ...และผมก็เชื่อว่า  การมาที่กองกิจการนิสิตนั้น  เป็นเพราะความ
“ผูกพัน”  มากกว่าการ “ไม่มีที่ไป” 


สมปอง...
ประสบความสำเร็จอย่างไม่กังขาในเรื่องการเรียนและกิจกรรม  มีความสามารถหลากหลาย ทั้งในด้านการพูด การร้อง การรำ การเต้นในแบบิวิถีอีสานๆ ... เป็นคนพูดจาฉะฉาน  อารมณ์ขัน...และเก็บประเด็นได้อย่างน่าทึ่ง   และที่สำคัญคือการเป็นผู้มี
“จิตอาสา” อย่างน่ายกย่อง  จนเป็นที่รักของใครๆ ในมหาวิทยาลัย

 

ในเวทีกิจกรรมนั้น,...
ไม่มีใครแทบจะไม่รู้จักสมปอง...  ผมเคยเปิดเวทีเสมือนคอนเสริ์ตให้เขาทอล์คโชว์อย่างระห่ำ  จนมีพ่อยกแม่ยกมาเกาะขอบเวทีเชียร์อย่างไม่เคยขาด 

หลายครั้ง, สมปองกลายเป็นผู้แทนมหาวิทยาลัยเดินทางออกไปจัดกิจกรรมเนื่องในโอกาสต่างๆ กับหน่วยงานภายนอก  รวมถึงการได้รับการเชิดชูเกียรติให้เป็นต้นแบบของการรณรงค์มหาวิทยาลัยไร้แอลกอฮอล์ และการเป็นต้นแบบ
“ฑูตตักสิลา” ของจังหวัดมหาสารคาม


สุดท้ายเมื่อหลุดพ้นออกมาจากการเป็นผู้นำนิสิตในสังกัดองค์กรชมรมและสโมสรนิสิตคณะแล้ว  สมปองและทีมงาน  ก็รวมตัวกันเป็นกลุ่ม “ไหล”  ช่วยผมขับเคลื่อนกิจกรรมแบบทางเลือกใหม่ได้อย่างคึกคัก  ถึงแม้จะเป็นห้วงสั้นๆ ก็ต้องถือได้ว่า “กลุ่มไหล” หรือ “ทีมไหล”  ได้กลายมาเป็นประวัติศาสตร์หนึ่งของกิจกรรมแห่ง “มมส” ไปแล้ว  ภายใต้แนวคิดกิจกรรมที่สนุกสนานแบบไม่ไร้สาระ  ดังที่พวกเขาเรียกด้วยภาษาของพวกเขาเองว่า “สาระบนความไร้สาระ” นั่นเอง


บวช...อีกตัวตนความเป็นชายในวิถีไทย


สำหรับผมแล้ว..
ในวิถีกิจกรรม  ผมอุ่นใจเสมอที่มีสมปองและทีมไหลอยู่เคียงข้าง  ผมไม่เคยหวั่นใจกับภารกิจใหญ่ๆ ยิ่งมีพวกเขาเป็นหุ้นส่วนทางใจในภารกิจนั้นๆ ผมก็ยิ่งมีพลังอย่างล้นเหลือต่อการฝ่าข้ามไปสู่จุดหมาย


เฉกเช่นกับครั้งหนึ่ง...
ผมและน้องๆ กลุ่มไหล ซึ่งมีสมปองร่วมอยู่ด้วย  เคยลุยน้ำออกไปสู่หมู่บ้านต่างๆ ในรายรอบมหาวิทยาลัย  เพื่อช่วยเหลือชาวบ้านที่ประสบภัยน้ำท่วม 

งานครั้งนั้น ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี  ถ้าไม่นับมวลนิสิตอื่นๆ ที่มาสนับสนุนแล้วนั้น  หลักๆ ก็ล้วนแล้วแต่เป็น

“พลัง” ของพวกเขาทั้งสิ้นๆ  เพราะดึกดื่นเที่ยงคืน...ร้อนแดด..หรือแม้แต่ฝ่าคลื่นฝนที่ตกมาราวกับฟ้ารั่ว  พวกเขาก็เคียงบ่าเคียงไหล่อยู่กับผมอย่างไม่ย่อท้อ


<p style="text-align: center;">  
พ่อและแม่ …ผู้เป็นทั้งหมดของชีวิต “นาคสมปอง”
</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center; tab-stops: 132.75pt;">   </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center; tab-stops: 132.75pt;"> บรรยากาศของการกินหมาก…อีกวิถีความเป็นไทยในงานบวช</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center; tab-stops: 132.75pt;">
</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">วันนี้ผมจึงอยากบันทึกเรื่องราวดีๆ ของคนดีๆ …คนเล็กๆ  สักคนหนึ่งไว้ในพื้นที่คุณภาพที่มีชื่อว่า “G2K”  แห่งนี้</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">ในจังหวะที่ผมเข้าไปผูกแขน “นาคสมปอง” นั้น …
ผมไม่รู้จะเอ่ยถ้อยคำใดดี  เพราะหัวใจทั้งหัวใจ อัดแน่นไปด้วยความปลื้มปิติในตัวเขาเกินกว่าจะนำถ้อยคำใดๆ มาบอกกล่าวกับเจ้าตัวได้  จึงได้แต่นำคำกล่าวของพิธีกรประจำงานบวชในวันนี้มาฝากย้ำกับเขาอีกรอบ ว่า –
</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"> </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">บวช …
บ…  หมายถึง  ความบริสุทธิ์
ว…  หมายถึง   การวัดใจ  อันได้แก่  การฝึกฝนจิตใจผ่านทางโลกและทางธรรม
ช… หมายถึง  การชั่งใจ  อันได้แก่  การวิเคราะห์ สังเคราะห์ถึงสิ่งที่ใจได้สัมผัสและฝึกฝนจากวิถีธรรม ทั้งในมิติทางโลกและทางธรรม
</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"> </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center; tab-stops: 132.75pt;">
</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"> </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">ครับ…
วันนี้ เป็นอีกวันที่สังขารต้องเปิดตำราทำสงครามกับระยะทางอันแสนไกล 
แต่ทุกๆ จังหวะที่เป็นไปนั้น …
</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">กลับเป็นความสุขอันยิ่งใหญ่ที่หัวใจชื่นบาน

และอิ่มเอมเป็นที่สุด</span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"> </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"> </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">……………………………………………………………………………………………………</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"> </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">ย้อนบันทึก

</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">http://gotoknow.org/blog/pandin/155633

จดหมายที่ผมหลงรัก.. (อย่างล้นใจ)</span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">http://gotoknow.org/blog/pandin/156743</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"> งานบวชของคนสู้ชีวิต และแม่บุญธรรมคนยากที่ไม่เคยยากไร้ซึ่งความรัก</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;">http://gotoknow.org/blog/pandin/81852</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"> บวชพระ : อีกหนึ่งวีถีความเป็นชายของวัฒนธรรมชาวไทยพุทธ</p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 132.75pt;"></p>