ความรู้,,..เมื่อไม่ได้ใช้นานวันเข้าก็เก่าและลืมไปเลยว่า “เรามีความรู้ชุดนั้นอยู่” แต่ไม่รู้อยู่ซ่อนอยู่ในลิ้นชักช่องไหน..!!

 

ผกากรอง ได้ชื่อว่าเป็นวัชพืชอันตรายติดอันดับ 1 ใน 10  วัชพืชร้ายแรงของไทย  ซึ่งประกอบไปด้วย

  •       ผักโขมหนาม (Amaranthus  spinosus)
  •       หญ้าข้าวนก (Echinochloa  curs – galli)
  •       หญ้านกสีชมพู (Echinochloa  colonum)
  •       หญ้าคา (Imperata  cylindrica)
  •       หญ้าโขย่ง (Rottboellia  cochinchinensis)
  •       แห้วหมู (Cyperus  rotundus)
  •       ผักปราบ (Commelina  spp.)
  •       ไมยราบยักษ์ (Mimosa  pigra)
  •       สาบเสือ (Eupatorium  odoratum)
  •       ผกากรอง (Lantana  camara)
  •       หญ้าขจรจบ (Pennisetum  spp.)
  •       ผักตบชวา (Eichhornia  crassipes)

 

แต่หลายแห่งก็นำผกากรองมาประดับสวนเพราะสีของดอกสดใส และไม่ต้องดูแลมากนัก

 

ถ้าท่านเคยผ่านไปอำเภอเดิมบางนางบวช สองข้างทางก่อนถึงบึงฉวาก จังหวัดสุพรรณบุรี  จะเห็นต้นผกากรองออกดอกหลากสีสวยสดใส ในหนึ่งต้นมีอยู่ห้าสี ซึ่งสามารถทำได้ไม่ยากด้วยการขยายพันธุ์พืชโดยวิธีการเสียบยอด ขายกระถางละ 150 บาท

 

 

เรื่องราวของผกากรอง 

เรื่องการขยายพันธุ์พืช

เรื่องวิธีการเสียบยอด

 

ทั้งหมดไม่ใช่เรื่องใหม่

 

..

ใต้ดวงอาทิตย์นี้ไม่มีอะไรใหม่ (There’s nothing new that’s under the sun)

 

แต่ปัญหา (ของผม) ก็คือ ความรู้เหล่านั้น ถูกถอดกองทิ้งไว้ที่ไหน ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เมื่อไม่ได้ใช้นานวันเข้าก็เก่าและลืมไปเลยว่า “เรามีความรู้ชุดนั้นอยู่” แต่ไม่รู้อยู่ซ่อนอยู่ในลิ้นชักช่องไหน..!!

 

 

เป็นเรื่องของความไม่สมดุลระหว่างบทบาทกับหน้าที่ความรับผิดชอบ ที่ทำให้เดี๋ยวนี้ผมคุ้นเคยกับการจับปากกามากกว่าจับจอบหรือจับมีดตอนกิ่ง และคุ้นเคยกับการทำงานบนหน้ากระดาษ มากกว่าทำงานตากแดดตา-กลม ในแปลงผักแปลงหญ้าฯ

 

 

แล้วถ้าจะรื้อฟื้นความรู้เรื่องขยายพันธุ์พืช ผมคงต้องฝึกเพลงมีดเพื่อพัฒนาฝีมือไปอีกนานพอดู

 

หรืออาจบางที มันอยู่ลึกเกินไปกว่าจะรื้อฟื้นกลับมาคืน ก็เป็นได้