ตอนนี้หนูเป็นป้าแล้วนะ มีหลาน กำลังเห่อ

พอหลานออกมาแล้ว เราร้องไห้หรือยัง...?

ไม่ร้อง

ทำไมถึงไม่ร้องล่ะ
อย่าบอกนะว่าหัวเราะ มีความสุข...

ใช่ ทำไมหรอ...?

การเกิดแต่ละครั้งนั้นหนูว่าเป็นความสุขไหม...?

คนเป็นแม่หนูว่าสุขนะ
แต่คนเกิดมาน่ะไม่รู้จะทุกข์หรือสุข

ตั้งแต่หนูเกิดมาจนถึงทุกวันนี้แม่หนูมีความสุขมากขึ้นไหม...?

หนูว่ามากขึ้นนะ

อ้อ ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าหนูเป็นเด็กดี

เพราะหนูคิดว่าตอนหนูเด็ก แม่คงทุกข์กะหนู

ตอนนี้หนูว่าแม่ยังทุกข์เพราะหนูไหม...?

ก็ยังทุกข์อยู่แระ

ท่านพระอาจารย์เคยบอกกับโยมบ่อย ๆ ว่า การมีครอบครัวนี้เป็นทุกข์
ได้แฟนดีก็ทุกข์ แฟนไม่ดีก็ยิ่งทุกข์
โยมก็ถามว่า หลวงพ่อคะ ได้แฟนดี ๆ แล้วทุกข์อย่างไงเหรอ...?
ท่านพระอาจารย์ตอบว่า
ก็ทุกข์เพราะเป็นห่วงมันไง...

ใช่
เพราะหนูคิดว่าแม่ยังห่วงเราอยู่

ถูกต้อง ๆ

จะกิน จะอยู่ จะนอน การงาน

แล้วหนูว่าแม่หนูจะมีความสุขตอนไหน...?

สารพัด ที่ยังทำให้เค้าเป็นทุกข์
แต่เค้าก็ยังมีความสุข
ที่เห็นเราทำอะไรๆ หลายๆ ด้วยตัวเราเอง
เรียนจบ มีงานมีการทำ
ทุกข์แบบมีสุข

ถูกต้อง ๆ
การมีความสุขแบบนี้ เปรียบเทียบได้กับการที่เราต้องวิดน้ำออกจากสระทั้งสระ เพื่อหาปลามากินเพียงตัวเดียว

หรอค่ะ

ถูกต้อง ๆ
เหมือนที่หนูต้องอดทนเรียนหนังสือตั้งแต่อนุบาล ถึงปริญญาโท เพื่อที่จะได้เงินเดือนสองหมื่นกว่าบาทเนี่ยแหละ

เน้อ
แม่อดทนเลี้ยงเรามาแทบตาย
เพื่อให้เห็นเราประสบความสำเร็จ

ประสบความสำเร็จ ก็ยังต้องห่วงเราต่ออีก

เค้าไม่ได้หวังอะไรให้ตัวเองเล้ย
หวังให้ลูกอย่างเดียว

ถ้าเรามีครอบครัวก็ต้องห่วงเราอีกเป็นสองเท่า

ถูกๆๆๆ

มีหลานอีกก็ห่วงเพิ่มเป็นทวีคูณ

ห่วงไม่จบไม่สิ้น

ดังนั้น การเกิดทุก ๆ ครั้งนั้น จึงเป็นความทุกข์
เปรียบเสมือนเห็ดที่โผล่ขึ้นจากดินแล้วมีดินติดขึ้นมาด้วย

ค่ะ

ตัวเราก็เปรียบได้กับก้อนทุกข์ก้อนหนึ่ง
ถ้าเรามีแฟนเราก็ไปเอาก้อนทุกข์มาไว้กับเราอีกก้อนหนึ่ง
มีลูกก็เพิ่มก้อนทุกข์ขึ้นมาอีกก้อนหนึ่ง

เยอะๆๆขึ้นๆ

อย่าว่าแต่คนเลย
แค่มีโทรศัพท์มือถือสักเครื่องหนึ่ง ก็เปรียบได้กับมีก้อนทุกข์โผล่มาอีกก้อน
แค่โทรศัพท์หายก็ทุกข์แย่แล้ว

อืมใช่
ทุกข์ทั่วหน้าไง...