สาธุ

เรื่องนี้ อ่านแล้วได้คิด

เรารักสิ่งใด เราก็ทุกข์เพราะสิ่งนั้น เราก็มีพ่วงมาอีก ทั้งวัตถุ คน

จิตใจเรานั่นแหละ ทีมัวเป็นห่วง

แต่ห่วง นั้น ก็เพื่อสนองตัวเราให้สบายใจอีกนั้นแหละ

เพราะที่สุด เราก้รักกายใจของเรานี้ที่สุด

เพราะเรายังยึดว่ากายใจนี้เป้น ตัวเราของเรา

การเกิดทุกข์คราวเป็นทุกข์ แบบท่านว่าจริงๆ