ต่อจากบันทึกนี้   KM ในมหาชีวาลัยอีสาน » จบการเดินทางไปเยี่ยมญาติ 1,680 ก.ม P  ของพ่อครูบาสุทธินันท์

       ตอนค่ำคืนของวันเสาร์ที่ 7 มีนาคม  2552  ผมได้รับโทรศัพท์จาก อ.ราณี  ว่าครูบาจะพาคนแซ่เฮมาเยี่ยมเยียนสวนของผมในวันพรุ่งนี้  (8 มีนาคม) จะถึงช่วงประมาณ  11 โมง  พอทราบข่าว  คนที่เฮเป็นคนแรกก็คือน้องไผ่ครับ  บอกว่าดีใจที่ครูบาและชาวเฮจะมาเยี่ยมเยียนถึงสวน   

       ที่สวนอากาศจะดีมากในช่วงปลายฝน-หน้าหนาว  แต่ช่วงนี้ก็อากาศร้อนมากๆ  แต่ก็ไม่เป็นปัญหากับชาวคณะแต่อย่างใด  อยู่ใต้ร่มไม้ชายคากระท่อมคอยรักที่สวนผม ก็ร่มรื่น พอคลายร้อนได้บ้าง

ดูเอาเองนะครับว่าใครเป็นใคร (ทุกคนล้วนชอบการถ่ายภาพอยู่ในสายเลือด...อิอิ)

 

 

 

         จากนั้นผมและน้องไผ่ก็พาชมสวน  แม้อากาศจะร้อนแต่แฟนๆ ก็เดินกันแบบทรหด รอบสวน


ผ่านใต้ต้นงิ้วที่มีดอกงิ้วหล่นและแห้งเป็นปุ๋ยอยู่เต็มต้น

 


ตามองดาว...เท้าติดดิน

 


เอ....รุมดูอะไรกันเอ่ย

 


รังมิ้มครับ  ช่วงนี้มีดอกลำไยบาน

   เนื่องจากมีเวลาน้อย  อยู่ที่สวนของผมประมาณ 1 ชั่วโมงเศษ ก็ต้องเดินทางต่อไปบ้านน้องครูมิม  เพราะว่าแม่น้องครูมิมทำขนมจีนน้ำยาเจไว้รอแล้ว  ที่สวนผมก็เตรียมอาหารไว้เช่นกัน น้องไผ่แกงฮังเล  นึ่งข้าวเหนียว ไก่ย่างเตรียมไว้เหมือนกัน  ดีใจและตื่นเต้นจนลืมยกมาให้แขกเหรื่อ

*********************

       บ่ายโมงกว่านิดหน่อย เราก็เดินทางจากสวนของผมที่ตำบลท่าขุนราม อำเภอเมือง ไปยังบ้านน้องครูมิม ที่ตำบลโพธิ์ทอง  อำเภอปางศิลาทอง 

 

 
ทางไปบ้านน้องครูมิม อิอิ


ถึงแล้วครับบ้านน้องครูมิม


 
ที่บ้านน้องครูมิมปลูกมะขามหวานครับ พอถึงก็จัดการขนมจีนน้ำยาเจกันทันที

 


พ่อครูบาชิมอย่างละเล็กละน้อย

 

แล้วก็ถึงเวลาที่ต้องกอดเพื่อแยกย้ายกันกลับ

 

          คนใกล้ไม่รีบกลับก็แวะไปเยี่ยมสวนมะขามหวานของน้องครูมิม  คุณแม่ของน้องครูมิมบอกว่าช่วงปีใหม่จะมีมะขามหมูทานอร่อยมาก  และช่วงนั้นอากาศ -บรรยากาศจะดีมาก  หากโชคดีอาจได้เกี่ยวข้าวด้วย

        ขอให้ทุกๆ ท่านเดิทางกลับโดยสวัสดิภาพนะครับ  ท่านที่ไม่ได้มาก็ดูภาพไปก่อน เอาไว้โอกาสหน้าค่อยแวะไปเยี่ยมเยือนก็แล้วกันนะครับ

สิงห์ป่าสัก

9  มีนาคม  2552