- สวัสดีครับพ่อ ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ตอบทีละข้อนะครับ
1) ได้มีหมายเชิญมาร่วมไหม? ไม่มีครับ
2) ถ้าไม่มามีข้อเสนอแนะอะไรจะฝากไหม? หากเป็นงานส่งเสริมแล้วพอมีครับ
- การบูรณาการในพื้นที่มีอยู่แล้ว บางอย่างควรบูรณาการตั้งแต่ส่วนกลาง (มุมมองคนในพื้นที่) เพราะบางงานเหมือนกันแต่ทำคนละครั้ง การสนับสนุนงบประมาณ ก็ลักหลั่นแตกต่างกัน
- เท่าที่สัมผัส เจ้าหน้าที่ในระดับผู้ปฏิบัติจะไม่ค่อยมีปัญหาในการทำงานเชิงบูรณาการ เพราะเป็นเพื่อนๆ กันทั้งนั้น อยู่ที่...
- นักส่งเสริมการเกษตร ของกรมส่งเสริมการเกษตรตอนนี้ปรับตำแหน่งเป็น"นักวิชาการส่งเสริมการเกษตร" ดังนั้น ต้องปรับแนวคิดและบทบาทไปเป็นคุณอำนวย กระตุ้นให้เกิดกระบวนการ ลปรร.
- คือเป็นนักจัดการความรู้น่าจึงจะเหมาะกว่าในสถานการณ์ปัจจุบัน (ไม่ใช่ผู้รู้ไปถ่ายทอดทุกเรื่อง)
- งานส่วนใหญ่ยังเป็นโครงการเฉพาะกิจตามปีงบประมาณ ทำเพื่อให้เสร็จแต่บางทีก็ไม่สำเร็จ น่าจะเป็นงานพัฒนาที่ต่อเนื่อง และวัดผลให้ถึงการยกระดับรายได้ หรือแก้ปัญหาของเกษตรกรอย่างแท้จริง อาจจะต้องต่อเนื่องมากว่า 1 ปี แต่ต้องเกิดจากล่างขึ้นบน
- ปัจจุบันคนทำงานในสนามจะมีน้อย มีเพียงหน่วยของกรมส่งเสริมการเกษตร และงานนโยบายต่างๆ เช่น งานภัยธรรมชาติ งานจดทะเบียนรายโครงการ ฯลฯ ก็จะลงไปเบียดเวลาของการทำงานเพื่อพัฒนาไปมาก
- ใช้ไอทีให้มากกว่านี้ เช่น การใช้แผนที่ดาวเทียม บริการที่สนับสนุนเจ้าหน้าที่-เกษตรกร (บางอย่างก็มีแล้ว แต่อาจจะ ปชส.เพื่อให้เกิดการใช้ประโยชน์น้อย เช่น บริการตรวจวิเคราะห์ดิน,ตอบคำถามทางการเกษตร เป็นต้น)
- เชื่อมโยงกันในทุกหน่วยอย่างจริงจัง ใช้ประโยชน์จากความเชี่ยวชาญ โดยเอาพื้นที่-เกษตรกรเป็นตัวตั้ง แล้วระดมสรรพกำลังลงไปทำงานร่วมกับชาวบ้าน (ไม่ใช่เอาองค์กรของใครของมันเป็นตั้วตั้ง)
- น่าจะให้คนเข้ามาเขียนบล็อกบ้างก็น่าจะดีนะครับ จะได้ทะลายกำแพงของกระทรวงทบวงกรมลงได้บ้าง
- ไม่รู้ว่าจะตรงประเด็นหรือเปล่า
- ขอบพระคุณมากครับ (หากมีจะเพิ่มเติมมาอีก)