การแสดงตารีอีนา มีที่เดียวที่ อ.แว้ง จ.นราธิวาส เป็นการประยุกต์ท่าร่ายรำของมโนราห์รวมกับท่าร่ายรำซีละ

             นอกจากกิจกรรมของ อสม.ดังที่กล่าวในบันทึกที่ผ่านมา  ยังมีการแสดงศิลปะพื้นบ้านโดยชุมชน  ชุดแรกเป็นการแสดงซีละ  ได้เห็นท่าร่ายรำที่สวยงาม  สอดแทรกศิลปะการต่อสู้ที่ดูแล้วตื่นเต้น     เร้าใจ

        ความสามารถของพี่น้องฝาแฝดในการแสดงซีละ

คู่ที่สอง  เป็นคู่ของหนึ่งในคู่แฝดกับพ่อ  พ่อเป็นครูผู้สอนซีละให้

            อีกชุดเป็นการแสดงตารีอีนา (Tari  Ena) ซึ่งมีที่เดียวที่  อ.แว้ง   จ.นราธิวาส (พื้นที่ อ.แว้ง           และสุไหงโกลคเป็นพื้นที่ติดต่อกัน)

             จากข้อมูลของ นายมุสตอปา    เจ๊ะมะ  ผู้อำนวยการโรงเรียนไม้ฝาด ได้สรุปความเป็นมาของการแสดงตารีอีนาว่า   มีมาแต่สมัยโบราณ  เดิมการแสดงจะมีผู้แสดง  1-3  คน  ท่าร่ายรำมีไม่กี่ท่า โดยเน้นที่ความอ่อนช้อยของผู้รำ จนในที่สุดการแสดงนี้เกือบจะเลือนหายไป

             ต่อมาจากอิทธิพลการแผ่ขยายของวัฒนธรรมท้องถิ่นภาคใต้ของไทย  คือ  การแสดงมโนราห์ โดยมีครูมโนราห์คนหนึ่งได้มาอยู่ในมาเลเซีย  มีเพื่อนรักเป็นอาจารย์ดีกา  หรือซีละ  ทั้งสองได้แลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างกันและได้ร่วมกันประยุกต์ท่าร่ายรำของมโนราห์รวมกับท่าร่ายรำซีละ  จนกลายเป็นท่าร่ายรำตารีอีนา  และได้รวมเครื่องดนตรีของทั้งสองประเภทมาเป็นเครื่องดนตรีสำหรับตารีอีนา   การแสดงนิยมแสดงในพิธีการสำคัญต่าง ๆ

            ในปี พ.ศ.2516  นายยะโก๊ะ   อาแวอาแซ (เปาะนิโก๊ะ)  ชาวกลันตัน   ประเทศมาเลเซีย ซึ่งเป็นอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านซีละและตารีอีนา  ได้เดินทางมาเยี่ยมญาติที่บ้านสามแยก  ต.กายูคละ  อ.แว้ง  จ.นราธิวาส การมาในครั้งนี้ท่านได้สอนทั้งซีละและตารีอีนาแก่ชาวบ้านสามแยกที่สนใจ

            ในปี  พ.ศ.2528  นายมุสตอปา  เจ๊ะแม   ได้ย้ายมาเป็นผู้ช่วยครูใหญ่โรงเรียนบ้านสามแยก จึงได้ร่วมกับนายอาหะมะ  ยะเอร์และนายมะยะโก๊ะ  ยูโซ๊ะ  ซึ่งเป็นผู้ชำนาญด้านซีละและตารีอีนา  นำการแสดงทั้งสองอย่างมาฝึกให้กับนักเรียนโรงเรียนบ้านสามแยกโดยการบรรจุเป็นหลักสูตรท้องถิ่น เพื่อเป็นการอนุรักษ์ศิลปะทั้งสองอย่างนี้ให้มีการสืบทอดตลอดไป

           ในปัจจุบันนายมะยะโก๊ะ   ยูโซะ  ซึ่งเป็นศิษย์ของเปาะนิโก๊ะ   ได้พัฒนาท่าการร่ายรำให้งดงามยิ่งขึ้น  และได้สอนให้กับนักเรียนและเยาวชนในหมู่บ้านจนชำนาญสามารถที่จะไปแสดงตามที่ต่าง ๆ  ได้และได้รับเชิญให้ไปแสดงตามงานต่าง ๆ  อยู่ประจำ

การแสดงตารีอีนา ของนักเรียนโรงเรียนบ้านไม้ฝาด 

 

                          นายมะยะโก๊ะ   ยูโซะ  ครูผู้ฝึกสอนการรำตารีอีนา 

       ได้เห็นศิลปะการแสดงที่นับว่าควรค่าแก่การอนุรักษ์  มีการสืบทอดให้กับนักเรียนซึ่งเป็นลูกหลานอยู่ในพื้นที่  รู้สึกชื่นชมมากค่ะ 

      ยังมีอีกภาพที่เป็นความประทับใจ  ให้เห็นถึงความรักในศิลปะของเด็ก ๆ ในชุมชนนี้  ภาพนี้ค่ะ

ปู่กับหลานค่ะ  พอเสียงเพลงขึ้นหลานก็ออกมาร่ายรำ น่ารักมากค่ะ

                                                                      สวัสดีค่ะ