น้องอ้นเกิดมาเป็นหลานคนแรก เราทุกคนมีความยินดีที่น้องอ้นเป็นของขวัญที่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประทานให้กับครอบครัวเรา ต่อมาเมื่อลูกอายุ 7 เดือนเริ่มคืบคลานเราพบว่าลูกมีรอยช้ำตามตัวซึ่งเป็นสิ่งที่ผิดปกติ เราจึงพาลูกไปพบแพทย์และส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลรามาธิบดี กรุงเทพ แพทย์บอกเราว่าลูกมีโรคเลือดออกง่ายทางพันธุกรรมโรคฮีโมฟีเลียชนิดรุนแรงมาก ดิฉันและครอบครัวรู้สึกว่าทำไมสิ่งนี้ต้องเกิดกับครอบครัวเราด้วย สิ่งที่ดิฉันต้องทำคือเป็นหลักให้กับทุกคนเพราะการที่เป็นพยาบาลที่ทุกคนคาดหวังว่าจะสามารถดูแลลูกได้อย่างดีที่สุด เราต้องเป็นกำลังใจให้กันและกัน เราเลี้ยงลูกแบบปกป้องอย่างเต็มที่เพราะมิฉะนั้นถ้ามีภาวะเลือดออกน้องอ้นจะเป็นรุนแรงมาก ยาที่รักษาก็มีราคาแพงมาก ชาวบ้านว่าเราเลี้ยงลูกไม่เป็นไม่ได้ธาตุดิน ธาตุหินเหมือนเด็กคนอื่น เราก็เพียงแต่อธิบายว่าลูกมีข้อจำกัดด้านสุขภาพ
จนกระทั่งต้องเข้าสู่วัยเรียน เราหนักใจมากเกรงว่าทางโรงเรียนจะไม่รับลูกเข้าโรงเรียน เพราะลูกของเพื่อนดิฉันที่ต่างจังหวัดประสบปัญหานี้ ดิฉันจึงได้มาปรึกษาคุณครูที่แผนกบริบาลโรงเรียนน่านคริสเตียนศึกษา ปรากฏว่าคุณครูให้ความเอ็นดูและรับที่จะดูแลน้องอ้นเป็นพิเศษ น้องอ้นจึงได้รับการศึกษาเหมือนเด็กคนอื่นๆ จนกระทั่งอยู่ในระดับชั้นอนุบาลและประถมศึกษา ได้รับความเอื้ออาทรจากคุณครูทุกคน เพื่อนๆจะทราบว่าต้องระวังอะไรบ้าง เมื่อตอนที่น้องอ้นมีเลือดออกเพื่อนๆจะรีบปฐมพยาบาลและไปแจ้งให้คุณครูทราบเพื่อให้การช่วยเหลือ อย่างไรก็ตามสิ่งที่เป็น อันตรายมากที่สุดคือน้องอ้นได้รับการกระแทกทำให้มีเลือดออกที่ไตมีอาการปัสสาวะเป็นเลือด ตอนอยู่ชั้นประถมปีที่ 2 เราต้องพาไปรับการรักษาที่โรงพยาบาลรามาธิบดี กรุงเทพ ซึ่งเป็นภาวะรุนแรงที่สุดที่ครอบครัวเราประสบมา
ในช่วงการเปลี่ยนถ่ายฟันน้ำนม ดิฉันกับพ่อน้องอ้นต้องเปลี่ยนกันตื่นขึ้นมาดูแลช่องปากลูกทุก 2 ชั่วโมง เพราะถ้ามีเลือดออกอาจออกมากกว่าปกติหรืออุดกั้นทางเดินหายใจเป็นอันตรายถึงกับชีวิตได้ ต้องคอยพลิกตัวให้นอนหงายเพราะถ้านอนตะแคงทับแขนก็จะทำให้เลือดออกในข้อแขนทำให้ข้อศอกบวมปวดได้ เวลาลูกเจ็บดิฉันอยากเจ็บแทนลูกเพราะเห็นลูกทรมานมาก เมื่อลูกเดินไม่สะดวกพ่อและลุงที่เป็นครูอยู่ที่โรงเรียนประถมต้องให้ลูกขี่หลังขึ้น-ลงห้องเรียนโดยมีเพื่อนๆคอยหิ้วกระเป๋าให้ ทางโรงเรียนให้โอกาสทางการศึกษากับน้องอ้นเท่าเทียมกับเด็กคนอื่นโดยที่ไม่เกรงว่าจะเป็นภาระ เมื่อตอนที่น้องอ้นได้เข้าค่ายกิจกรรมเด็กหัวแหลมในภาคฤดูร้อน ลูกตื่นเต้นมากแต่มีความกังวลว่าคุณครูอาจไม่รับเพราะมีโรคประจำตัว น้องอ้นมีความสุขมากที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนั้น ด้านผลการเรียนน้องอ้นก็ไม่ทำให้ครอบครัวเราต้องผิดหวัง เพราะเป็นคนชอบอ่านหนังสือทุกประเภท มีความรับผิดชอบต่องานที่ได้รับมอบหมาย อาจด้วยข้อจำกัดด้านกิจกรรมหลายอย่าง
สิ่งที่ครอบครัวเราภาคภูมิใจคือน้องอ้นได้รับทุนการศึกษาพระราชทาน จากการเขียนบัตรถวายพระพร หนูรักพระเจ้าอยู่หัว สามารถสอบเข้าห้องเรียนพิเศษระดับชั้นมัธยมปีที่ 1 รวมถึงการ ได้รับการคัดเลือกเข้าโครงการเด็กอัจฉริยภาพของการสถาบันส่งเสริมอัจริยภาพและนวัตกรรมการเรียนรู้



พูดจริงๆน๊ะครับ ผมอ่านอย่างตั้งใจมากเลย ผมเกือบจะร้องไห้เลยล่ะครับ ยินดีด้วยครับ
เป็นกำลังใจให้ครอบครัวของคุณน้อยหน่านะคะ น้องอ้นขอให้แข็งแรงค่ะ และขอให้เรียนเก่งค่ะ
คุณน้อยหน่าและครอบครัวเป็นแบบอย่างที่ดีมากเลยค่ะในการดูแลน้องอ้น นำมาเล่าสู่กันฟังบ่อยๆนะคะ เด็กที่เป็นโรคนี้ในบ้านเรามีจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียวค่ะ หากเราไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้จากการตรวจเลือดก่อนการสมรส เราก็ต้องเรียนรู้ที่จะหาวิธีดูแลลูกที่เกิดมาเหมือนเช่นที่ครอบครัวน้องอ้นทำได้อย่างมีคุณภาพยอดเยี่ยมเช่นนี้แหละค่ะ เห็นได้จากภาพว่าน้องอ้นมีความสุขสมวัยเลยจริงๆ เป็นกำลังใจให้สำหรับคุณพ่อคุณแม่ที่ยอดเยี่ยมครอบครัวนี้นะคะ
คุณน้อยหน่าดิฉันก็ไม่แตกต่างมีลูกเป็นทาลัสซีเมีย เราต้องอดทนดูแลลูกเพื่อให้เขาได้รับสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต เข้าใจที่สุด ว่าการที่มีลูกมีโรคประจำตัวเป็นอย่างไร ชีวิต เข้า-ออก โรงพยาบาลเป็นประจำ รู้ว่าเหนื่อยมาก ดีว่าทุคนรอบข้างช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ทุกวันนี้เราก็มีความสุขตามอัตภาพของเราค่ะ
เป็นกำลังใจให้คุณน้อยหน่า และ ครอบครัว ด้วยนะคะ.....
ขอให้มีความสุขค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้ครอบครัวคุณน้อยหน่านะคะ โลกเรามีโรคแปลกๆ เยอะนะคะ
เป็นกำลังใจให้ครับผม...
ยินดีกับน้องอ้นครับ
หวังว่าความเจริญทางการแพทย์จะสามารถรักษาน้องอ้นให้ปกติได้
อภินิหาร และสิ่งมหัศจรรย์ มีจริงแน่นอนครับ
ในฐานะที่ก็เป็นลูกคนหนึ่งของคุณพ่อคุณแม่ พี่น้อยหน่าเป็นคุณแม่ที่ประเสริฐมากค่ะ เป็นกำลังให้กับครอบครัวของพี่ และน้องอ้นนะคะ
ภูมิใจกับน้องด้วยคนค่ะ.
เป็นกำลังใจให้ทั้งครอบครัวเลยนะคะ..น่ารักทั้งครอบครัวเลยค่ะง.อบอุ่นจัง..^^
ขอเป็นกำลังใจให้คะ สู้ๆๆนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณน้อยหน่า
สวัสดีค่ะคุณน้อยหน่า แวะมารอบสองค่ะ ขอบคุณที่แวะบันทึก บทที่ 5 เป็ดอย่างฉันก็มี Role Model ค่ะ คุณแม่ของเราทุกคนคือต้นแบบแรกของชีวิตเราด้วยค่ะ และนับเป็นบุญยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับลูกทุกคน หากลูกสามารถนำแนวทางการดำเนินชีวิตของท่านมาเป็นแบบอย่างได้ในเวลาต่อมาค่ะ บางคนพลาดบุญของตัวเองตรงนี้ไปอย่างน่าเสียดายนะคะ
สวัสดีครับ เป็นกำลังใจให้น้องอ้นครับ ด้วยอำนาจแห่งพลังจิตจากมวลมิตร แรงพลังความรักความเมตตาจากครอบครัวญาติพี่น้อง แรงพลังแห่งคุณความดีที่ท่านและครอบครัวได้สร้างสมมา มารวมกันเป็นมหาพลังอันยิ่งใหญ่ดลบันดาลให้น้องอ้นค่อยๆทุเลาลงจากหนักเป็นปานกลาง จากปานกลางเป็นเบาบางและหายเป็นปกติในที่สุด โดยเร็ววัน
น้องน้อยหน่าคะ
แม่ต้อยขอเป็นกำลังใจนะคะ ขอให้มีความอดทน เข้มแข็ง บอกน้องอ้นด้วยว่ามีคนเป้นกำลังใจให้คะ