(จุ๊บแจงมาช่วยแม่รับแขก)
คนบางคนมีวันนี้และวันต่อๆไป..
แต่ทุกคนต้องมีสักวันที่ไม่มีวันนี้และวันไหนๆต่อไปอีกแล้ว
อินิจจังวัตสังขารา มาแล้วก็ไป ลาลับ ลาล่วงไป 
เมื่อต้องไปทุกคน ไปแบบไม่มีอะไรเหลือเลย
ที่อุตส่าห์ดิ้นรนแลกมาด้วยความทะเยอทะยาน
หรือด้วยกลอุบายร้อยแปด
สุดท้ายมันก็ไอ้แค่นั้นแหละ

มาน่านเที่ยวนี้ได้ทบทวนบาปบุญคุณโทษ
ฟังพระสวดช่วยให้คิดอะไรๆเยอะแยะ

  • ขบวนเฮฮาศาสตร์เริ่มต้นในตอนเย็น

รถรอกอดนำขบวน ตามด้วยรถคุณหมอจอมป่วน รถอาเหลียงปิดท้าย

รวมพลเมืองได้ 10 ชีวิต

กว่าจะมองหาร้านอร่อยเ จอก็ชมซอกซอย 2-3 รอบ

ไปถึงยังเข้าผิดร้านอีก

ผมไปสั่งกับข้าวร้านข้างๆ แต่พวกเราไปนั่งป๋อหลอที่ร้านข้าวต้ม

 

  • ยังดีที่ไม่สั่งอาหาร ต้องไปบอกให้เข้าร้านอร่อย

สั่งผัดผักฮาก ปลากระพงผัดพริก แกงป่า ผัดฉ่าปลาดุก ไข่เจียว

หมูผัดน้ำพริกลาบ 

ทุกคนลงความเห็นว่า..ลำแต้ๆ สมคำร่ำลือ

ใครมาที่หลังจะพาไปชิมอีก บ่ต้องห่วง

 

หลังจากอิ่มแล้วเราไปร่วมงานคุณแม่บัวเขียว  พระกำลังสวด พวกเราไปนั่งรอบนอก วันนี้คนมาร่วมงานจนล้นออกมาข้างนอก อาจจะเป็นคืนสุดท้ายแล้วที่จะมีพิธีบังสกุลที่บ้าน บ่ายพรุ่งนี้เราจะส่งคุณแม่บัวเขียวไปสวรรค์ จบพิธีสงฆ์พวกเราที่มาใหม่ไปเคารพศพ แล้วอำลาเจ้าภาพ พรุ่งนี้เที่ยงจะมาใหม่  ออกจากงานเราไปเข้าอีกงานหนึ่ง เป็นงานประเพณีประจำปีวัดแช่แห้ง

  

เมื่อคืนก่อนผมกับตาหวานก็ไปกันมาแล้ว คืนนี้ไปอีก ไปขี้บักขี้เบ้าอีกหลายลูก จะเอาไปฝากคนอีสาน เพราะทางโน้นไม่เคยเห็นเคยมีอย่างนี้มาก่อน พวกเราไปไหว้พระทำบุญ ผมเสี่ยงเซียมซีได้เบอร์ 11 คำทำนายบอกว่าจะได้กอดคนอีกนับพัน เอ้อเน๊อะ..ทำนายเอาใจกันเหลือเกิน  ตอนนี้กลับมาถึงโรงแรมแล้ว คณะเราเหมายกขั้น จึงเฮฮากันได้เต็มที่ไม่มีแขกอื่นมาปะปน  นัดกันว่าจะตื่น 8.00 น.  ไปเที่ยวตลาดเช้า แล้วไปเที่ยวที่ือื่นๆอีก เอาไว้เล่าให้ฟังดีไหมครับ  

 

น้าแห่งชาติจะมาถึง  04.00 น.

รอกอดอาสาไปรับ

หมอเบิร์ดน่าจะมาถึงก่อนเที่ยง

จบ