กลับไปบ้านมาสามวัน พรุ่งนี้ (ออ.ลืมเป็นวันนี้แล้วครับ) ตั้งใจเริ่มงานครับ ฮือ ไม่ใช่ที่มหาวิทยาลัยครับ เนื่องจากได้รับเชิญไปร่วมการสนทนากลุ่มที่ภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา มอ.ปัตตานี ช่วงบ่ายละครับถึงจะได้เข้าที่ทำงาน คืนนี้ก่อนจะเริ่มงานที่ค้างคามาหลายวัน ก็ลองเช็คเมลดู ปรากฏได้ข้อสรุปว่า หายไปสามวัน มีคนคิดถึงไม่น้อยเลยทีเดียว (อัลฮัมดุลิลลาห์) สรุปตั้งแต่สองทุ่มจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้หยิบงานตัวเองมาทำครับ เพราะต้องอ่านและแก้ไขงานที่เพื่อนอาจารย์ขอให้ช่วยอ่านและให้ข้อเสนอแนะ บังเอิญว่าสมองกำลังโปร่ง เหมาะแก่การอ่านงานและแก้ไขงานประเภทนี้พอดีครับ ส่วนงานส่วนตัวก็เลยต้องเก็บเอาไว้ก่อน คืนพรุ่งนี้คงได้เริ่ม (อินชาอัลลอฮ์)

งานที่เพื่อนอาจารย์ส่งมาให้อ่าน ผิดคาดผมมากครับ ผมคิดว่าอาจารย์คงทำได้ไม่ได้เท่านี้ ฮิฮิ ปรากฏงานส่วนใหญ่ออกมาค่อนข้างดีครับ แต่เมื่อให้ผมเป็นคนวิจารณ์ละก้อ ไม่ผิดหวังแน่นอนครับ

วันนี้ก่อนจะถึงมาปัตตานี ผมก็แวะที่บิ๊กซีหาดใหญ่ครับ เหตุผลเพื่อเอาโทรศัพท์มือถือไปซ่อม เนื่องจากลำโพงมันไม่มีเสียง ทั้งๆ ที่เพิ่งใช้ไปเพียงสองเดือนเท่านั้นเอง ที่งงมากคือ ตอนซื้อคนขายบอกว่ามีศูนย์ซ่อมที่หาดใหญ่ แต่ผมเซิร์ทหาจากเน็ทแล้วไม่มี เลยจะไปถามคนขายอีกครั้งว่าอยู่ที่ไหน สรุปว่า ไม่มีครับ ต้องส่งไปกทม.อย่างเดียว และต้องรอเป็นเดือนจึงจะได้กลับ ผมเลยได้ข้อเสนอให้ไปที่ร้านซ่อม และประมาณค่าซ่อมที่ห้าร้อยบาท ผมเลยเปลี่ยนใจครับ ไปให้เพื่อนที่เป็นช่างซ่อมมือถือที่ อ.จะนะซ่อมให้ดีกว่า ไหนๆ ก็ทางผ่านแล้ว ฮือได้ผลครับ เพราะเพื่อนเก็บค่าซ่อมแค่ร้อยเดียวเอง อะไหล่ไม่มีครับ แต่ใช้ลำโพงของยี่ห้ออื่นแทนกันได้พอดิบพอดี

ผมใช้เวลาที่หาดใหญ่ไม่นานครับ เพราะเตาฟิกยังมีอาการไข้อยู่ ส่วนฟัจญรีนอาการท้องเสียดีขึ้นแล้วครับ อาการของเตาฟิกคือเป็นฝื่นแดงครับ ทั้งตัวเลย ก่อนไปละงู ให้หมอที่ รพ.สิโรรสดู ท่านว่า แพ้ยา ให้หยุดยา ซึ่งที่กำลังกินอยู่คือยาแก้ท้องเสีย แล้วท่านก็ให้ไปคุยกับเภสัช ปรากฏเภสัชไม่เห็นด้วยครับ ท่านก็ว่า เตาฟิกกินยานี้มาตั้งแต่ตอนสี่เดือน ไม่เคยมีประวัติการแพ้ยานี้เลย ผมก็เริ่มสับสนครับ เชื่อใครดี  ปรากฏมาอยู่ที่บ้านปู่ได้คืนเดียว วันต่อมาปู่ก็พาเตาฟิกไปหาอีกหมอหนึ่ง ท่านก็สรุปว่า แพ้ยาเหมือนกัน และท่านก็ว่า ถึงจะเป็นยาที่กินมาก่อน จะมาแพ้เอาตอนปีหนึ่งผ่านไปก็เป็นไปได้ ปัญหาคือ เตาฟิกแพ้ยาอะไร เพราะที่ทานอยู่คือ ยาฆ่าเชื้อ ยาแก้ท้องเสีย หรือเป็นพาราเซทตามอลที่ให้ไปก่อนหน้านั้น แล้วก็หยุดไป แล้วก็มากินอีกรอบเมื่อมีฝื่นแดงขึ้น แต่หลังจากนั้นก็ฝื่นแดงหนักขึ้นไปอีก

รอบนี้เลยเที่ยวหาดละงูได้ไม่มากครับ เพราะไม่อยากให้เตาฟิกและฟัจญรีนตากแดดตามลมมาก แต่ไม่พาไปก็ไม่ได้เพราะอิลฮามและเตาฟิก ตั้งเป้าไว้แต่ต้นแล้วครับว่า ไปบ้านปู่ ก็ต้องไปทะเล

กรณีของฟัจญรีนนี้เรื่องใหญ่ครับ ใครๆ ดูก็บอกว่าเป็นเด็กผู้ชาย ฮิฮิ ส่วนอิลฮาม เอาชุดว่ายน้ำไปจากปัตตานีครับ แต่ก็ไม่ได้ว่ายน้ำจนได้เพราะไปทะเลช่วงน้ำลงพอดี ผมก็สบายใจไปเพราะไม่ต้องกลัวว่าเตาฟิกจะลงเล่นน้ำด้วย