ส่วนในระดับที่๓ คือคุณภาพนั้นต้องฝังในงานประจำ กลายเป็นวัฒนธรรม และครอบคลุมทั่วทั้งองค์กร น่าจะเทียบเคียงได้กับคู่ชีวิตและความมั่นคง

หากใครที่ได้อ่านเรื่องเล่าในตอนที่ผ่านมาของแม่ต้อยก็จะทราบว่าในการเดินทางไปที่จังหวัดอุดรธานีในสัปดาห์ที่ผ่านมานั้นแม่ต้อยได้พา ผู้เชี่ยวชาญด้านกระบวนการคุณภาพที่เป็นฝรั่งไปด้วยคนหนึ่ง เธอผู้นี้เป็นผุ้หญิงที่เก่งมาก เคยเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่ประเทศแคนาดามาแล้วสองแห่ง แห่งแรกคือโรงพยาบาล Victoria hospital ที่เมือง Winipeg และแห่งที่สองเป็นโรงพยาบาลขนาด ๕๐๐ เตียงที่เมือง Vancuver

แม่ต้อยได้รู้จักเธอเพราะเมื่อเราเริ่มต้นนำแนวคิดเรื่องการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลมาใช้ในประเทศไทย พวกเราได้ไปศึกษาระบบ ตลอดจนประสบการณ์จากโรงพยาบาลหลายๆแห่งที่ประเทศแคนาดา  และเธอยังเป็นคนแรกๆที่มาช่วยประเมินโรงพยาบาลในประเทศไทยให้ผ่านการรับรองกระบวนการคุณภาพในช่วงสมัยแรกๆที่เราเริ่มดำเนินการ

       เมื่อมาถึงจังหวัดอุดรธานี เธอบอกเราว่าที่นี่แหละเป็นแห่งแรกที่เธอได้มาเยี่ยมโรงพยาบาลเมือประมาณ ๑๐ ปีที่ผ่านมา เนื่องจากโรงพยาบาลค่ายประจักษ์ศิลปะคม นั้นเป็นโรงพยาบาลแรกๆของประเทศไทยในการนำระบบคุณภาพโรงพยาบาลมาใช้จนผ่านการประเมิน

       มาคราวนี้เธอมีความสุขมาก เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างมากมาย แม่ต้อยได้ให้เธอไปเยี่ยมโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในวันแรก  เมื่อกลับจากการเยี่ยมโรงพยาบาลเธอมีเรื่องราวมากมายมาเล่าให้แม่ต้อยฟังจนรับฟังแทบไม่ทันเลยทีเดียว

       แต่มีเรื่องหนึ่งที่เธอมาแอบกระซิบกระซาบถามแม่ต้อยด้วยสีหน้าจริงจังว่า” นี่ เธอ ..เธอ รู้จักคำว่า กิ้ก ไหม? แปลว่าอะไรนะ?

เอาละสิ  แม่ต้อยนึกในใจ คงมีคนมาสอนคำแปลกๆให้อีกแล้วละสิ เลยถามเธอว่ารู้จักคำนี้มาได้อย่างไร? เธอบอกว่าคุยกันในโต๊ะอาหารกลางวัน..ที่จริงเขาถามเหมือนกันว่ารู้จักไหม เธอคงกลัวเสียหน้าจึงบอกว่ารู้จัก..แต่แอบมาถามแม่ต้อยตอนนี้แหละ

       แม่ต้อยจึงอธิบายว่าคำว่า” กิ้ก” นี้มันเป็นรอยต่อระหว่างระดับหนึ่งไประดับหนึ่ง หากเปรียบเทียบกับการพัฒนาคุณภาพ

ในระดับ ๒ คือการประกันคุณภาพความเสี่ยง มีเป้าหมายชัดเจน วัดผลได้ คงเทียบเคียงได้กับที่เรามีเพื่อนที่ไว้ใจได้ เชื่อถือได้   คบหากันอย่างสนิทใจ

ส่วนในระดับที่๓ คือคุณภาพนั้นต้องฝังในงานประจำ กลายเป็นวัฒนธรรม และครอบคลุมทั่วทั้งองค์กร น่าจะเทียบเคียงได้กับคู่ชีวิตและความมั่นคง

      

ดังนั้น “ กิ้ก” น่าจะประมาณ ๒.๕ ก็น่าจะพอ เข้าใจไหมคะ?

(ฮ่าๆๆๆ เรียกว่า อธิบายแบบเอาตัวรอดสุดๆ)

 

คุณมาเรียนทำท่าจะเข้าใจ เธอหัวเราะอย่างสนุกสนาน  เพราะเธอบอกว่า ถ้าอย่างนั้น เธอไม่มี” กิ้ก” หรอกเพราะตอนนี้เธออยู่ในระดับ ๔ ไปแล้ว

      

 “ว่าแต่ว่า ใครที่มีความเชี่ยวชาญในเรื่อง"กิ้ก"ช่วยแก้ไข ปรับปรุงความหมายที่แท้จริงให้แม่ต้อยด้วยก็แล้วกันนะคะ หากแม่ต้อยอธิบายความหมายผิดพลาดไป..และแม่ต้อยจะขอบคุณมากคะ.”

แม่ต้อยก็พูดแบบไทยๆ..ให้ฝรั่งเข้าใจแบบนี้ละคะ  พอไหวไหมคะ?

สวัสดีคะ

 คุณมาเรียน และน้องเปเล่ พยาบาลที่อุดรธานี หลังจากไปเยี่ยมโรงพยาบาลแล้วเธอมาร่วมทำกลุ่มกับพวกเรา

สนุกสนานมากคะ