หลังเลิกงานเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2552

ผมเดินออกมาจากสนามบินอุดรแล้วเห็นผู้โดยสารชาวต่างชาติ 3 คนนี้นอนอาบแดดอยู่ในสวนหย่อม ข้างอาคารที่พักผู้โดยสาร

แว๊บแรกคือตกใจระคนตื่นเต้นครับที่ได้เห็นทั้ง 3 คนนี้ เพราะว่า

  • ผู้โดยสารที่รอขึ้นเครื่องส่วนใหญ่จะอยู่ในตัวอาคาร

  • ถ้าอยู่รอข้างนอกก็จะนั่งเฉยๆ อย่างมากก็เอกเขนกนั่งกับพื้น ซึ่งเป็นเรื่องปกติ

อีกอย่างแดดวันนั้นร้อนมากนะครับ บ่าย 3 โมง อุณหภูมิ 35-38 องศา คือถ้าร้อนก็น่าจะเข้าไปนอนอ่านในห้องแอร์เย็นๆ หรือหาร่มไม้บังใช่มั้ยครับ ผมเลยเกิดความสนใจในเพื่อนต่างชาติทั้งสามนี้ขึ้นมา :)

เดินเข้าไปทักและขอชักรูปเก็บภาพจำไว้  ทั้งสามก็ยิ้มทักและเชิญให้ผมถ่ายได้ตามสบาย ^_ ^

ดูสิครับ น่ารักจริงๆ

ผมเห็นเค้าเหล่านี้แล้วนึกไปถึงว่า

เค้าช่างรู้ใจตัวเองจริงๆว่าต้องการอะไร

ร้อนก็ถอดเสื้อ  เมื่อยก็หาที่นอน  หนุนกระเป๋าต่างหมอน  นอนอ่านหนังสือรอเวลาขึ้นเครื่อง

สบายใจเฉิบ 555

...................................................................................................

ทำอะไรก็ได้ แค่ซื่อสัตย์ต่อตัวเอง และไม่เดือดร้อนผู้อื่น :)

ดูตัวอย่างนี้ละกันครับ ถ้าเป็นคนไทยคงไม่กล้ามานอนถอดเสื้อตรงนี้ เพราะกลัวโน่น พะวงนี่ กลัวคนอื่นจะดูแคลนและมองว่าไม่เหมาะ ทั้งๆที่ใจเราก็รู้ว่าต้องการอย่างนั้นอยู่

หมายรวมถึงเรื่องอื่นๆด้วยน่ะนะครับ อิอิ

ขอบพระคุณมากนะครับที่แวะเข้ามาชม ^_^

ไปทะเลกันมั้ยครับ ร๊อน ร้อน