ก่อนอื่นต้องเฉลยก่อนว่า ทำไมต้อง "ครั้งใหญ่" ... มันรู้สึกเช่นนั้นจริงๆครับ  รู้สึกตื่นเต้นล่วงหน้าที่จะได้พบ ได้ฟัง ได้แลกเปลี่ยนเรื่องราว ความคิด และประสบการณ์กับผู้คนอันเป็นเสมือนเครือญาติใกล้ชิดที่หลากหลาย มากมายที่สุด  มันตื่นเต้นดีใจล่วงหน้ามาหลายวันแล้วครับ แม้ปัญหาสารพัดจะประเดประดังกันเข้ามาสู่ชีวิต  แต่ผมก็กองมันเอาไว้ชั่วคราวได้  เมื่อคืนนี้กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปตีสองกว่า ตีสี่ก็ตื่นขึ้นมารีบออกเดินทางปตามเวลาที่นัดหมาย

   รอบนี้ผมได้รับความอนุเคราะห์จากท่าน Conductor และ ป้าจุ๋มให้ได้ร่วมเดินทางไปสวนป่าโดยพาหนะส่วนตัวของท่าน Con. โดยไม่ต้องลำบาก ทุลักทุเลเหมือนเช่นบางครั้งที่ผ่านมา ตอนบันทึกอยู่นี้ ... อยู่บ้านป้าจุ๋ม .. ท่าน Con มาแล้วครับต้องรีบไปแล้ว ...

   ขออภัยครับ กำลังจะเริ่มเรื่อง ป้าจุ๋มมาบอกว่า คุณ Conductor มาแล้ว ก็เลยต้องรีบ Upload และปิดเครื่องไปขนของขึ้นรถครับ

   ผมนัดหมายว่าจะไปถึงบ้านป้าจุ๋มก่อนตีห้า  แต่กว่าจะได้ออกจากบ้านก็ 4.45 น.แล้วครับ  ตัดสินใจวางแผนเดินทางให้เร็วที่สุดไม่ให้ผิดนัดมากนักด้วยการเลือกที่จะวิ่งเส้นรัชดามาเลี้ยวขวาที่คลองประปาแยกประชาชื่น เลี้ยวซ้ายขึ้นทางด่วน (15 บาท) ข้างๆรพ.เกษมราษฎร์  ใช้ความเร็วบนทางด่วน 120 กม./ชม. ถึงบ้านป้าจุ๋มตอน 5.05 น.พอดี คุณป้าแห่งชาติรีบเปิดประตูให้นำรถเข้าไปจอด  ดีใจที่ทราบว่าท่าน Conductor ยังมาไม่ถึง  คุณป้าแห่งชาติเตรียมเครื่องดื่มเสริมสุขภาพอุ่นๆมาเสริฟพร้อมหมี่กรอบแสนอร่อยฝีมือท่านเอง  ผมจัดการไปพร้อมๆกับพยายามต่อ GPRS จาก Dopod 818 Pro. เข้า Notebook คู่ชีพ ติดขัด ขึ้น Error อยู่นาน ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงถึงจะแก้ไขสำเร็จและเริ่มเขียนบันทึกนี้

   ขณะนี้ 7.24 น. เราอยู่ที่หน้าโรงปูน TPI ที่สระบุรีครับ  ออกเดินทางมาแล้วเป็นเวลา 1 ชม.ครึ่ง ระยะทาง 132 กม. ผมนั่งเบาะหลังฟังป้าจุ๋มคุยเรื่องสัพเพเหระกับท่าน Con. ร่วมแจมเป็นระยะ และเขียนบันทึกนี้อยู่ครับ

   ถึงบรรทัดนี้ เรามาได้ 145 กม. จาก กทม.แล้วครับ เครื่อง GPS ที่หน้ารถแจ้งว่าจะถึงสวนป่าประมาณ 11 น.   .. แบตจะหมดแล้วครับ .. โปรดคอยติดตามภาคต่อไป .. ภาพถ่ายมีครับแต่น่าจะนำขึ้นไม่ทัน เพราะพลังงานหล่อเลี้ยงเจ้า Acer คู่ชีพผมเหลือน้อยเต็มที แค่ 24 % เท่านั้นครับ

    ...... ผม ป้าจุ๋ม และคุณ Conductor ถึงสวนป่า มหาชีวาลัยอีสานแล้วเมื่อเวลาประมาณ 11.45 น. ท่านเจ้าสำนัก ครูบาสุทธินันท์มาต้อนรับถึงรถที่จอดอยู่ที่ลานใผ่ ด้วยสีหน้าและรอยยิ้มแห่งความอิ่มเอิบใจ เที่ยวนี้ผมไม่มีอะไรเลยทำพิธีมอบ ไข่เค็มไชยา (ของแท้) 1 กล่อง โดยมีป้าจุ๋มเป็นสักขีพยาน และท่าน Con. เป็นตากล้องบันทึกภาพ .. คิวต่อมาเป็นของป้าจุ๋ม ที่ได้มอบของที่ตั้งใจเตรียมมา  หลังจากนั้นก็เข้าบ้าน  ดีใจที่เห็น "หลวงพี่ติ๊ก" กำลังฉันเพลอยู่พอดี .. คิวต่อไปก็เป็นของญาติโยมครับ .. ได้พบครูอึ่ง  น้าสร้อย ครู Aram และคณะจากลำพูน ที่กำลังวุ่นกันอยู่ในครัว .. ทานอาหารกลางวันกันด้วยความอิ่ม อร่อยทั้งกายและใจครับ  .. อดนอนนมาทั้งคืน ภาคบ่ายเรา 3 คนซึ่งต่างก็นอนตีสอง ตื่นตีสี่กันมา ก็แยกย้ายกันไปเฝ้าเทวดาตามอัธยาศัย .. อากาศร้อนมากแต่ใจไม่ได้ร้อนตาม กลับอบอุ่น เบาสบายเหมือนทุกๆครั้งที่ได้มาที่นี่ .. ตื่นมาบ่ายสามโมงกว่าก็รีบอาบน้ำชำระกาย ลงมาสำรวจบริเวณ เก็บภาพบรรยากาศการเตรียมงานที่ดูทุกคนต่างทำหน้าที่ด้วยความสุข .. น้องออต ของเราก็มาแล้ว กำลังเตรียมที่แสดงผ้าลายอันงดงามเลื่องชื่อ .. ป้ายผ้าต้อนรับชาวคณะทุกกลุ่มก็เรียบร้อย สวยงามดีและเพิ่งแขวนเข้าที่ไปเมื่อสักครู่นี้เอง

    คงต้องจบบันทึกแรกเพียงแค่นี้ครับ  และขอปิดท้ายด้วยภาพถ่ายส่วนหนึ่งโดยไม่มีคำบรรยาย  ภาพอีกส่วนจะได้นำเสนอในบันทึกต่อไปครับ

๑

 

๒

 

๓

 

๔

 

๕

 

๖

     เข้ามาต่อเติมครับ  จะบอกว่า อยากดูรูปอีกเยอะๆ โปรดคลิก ที่นี่ ครับ