GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ครูคือเรือจ้าง

ครูคือเรือจ้างที่มองไม่เห็นฝั่งจริงหรือ
ดิฉันเป็นคุณครูคนหนึ่งที่มีประสบการณ์ในการสอนที่ไม่มากนัก ในครั้งแรกที่มีนิสิตยกมือไหว้ ดิฉันยังจำความรู้สึกได้ดี ดิฉันชาไปทั้งตัว ในความคิดที่เกิดขึ้นในสมอง คือ นี่เราเป็นคุณครูแล้วหรือ แล้วคุณครูต้องทำหน้าที่อย่างไร ต้องปฏิบัติตนอย่างไรจึงจะมีค่า มีเกียรติพอที่จะได้รับการยกย่อง เคารพนับถือ จนถึงปัจจุบันดิฉันก็ยังไม่รู้คำตอบว่าต้องทำอย่างไรบ้าง แต่สิ่งที่ปฏิบัติ คือ เอาใจใส่ต่อนิสิต รักเค้าให้เหมือนลูก ให้เหมือนหลาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อดิฉันมีลูก ดิฉันมีความรู้สึกว่าลูกศิษย์ของดิฉันเป็นลูกจริงๆ แต่ผลที่ตามมาคือ ความกังวลใจ ความห่วง และความไม่ได้ดั่งใจ และมีความรู้สึกว่าปัจจุบันที่เป็นอยู่คือเป็นเรือจ้างที่มองไม่เห็นฝั่ง แต่พยายามที่จะส่งลูกศิษย์ขึ้นจากน้ำเพื่อไปใช้ชีวิตอยู่บนฝั่งให้ได้ แต่ความรู้สึกตรงนี้ปัจจุบันได้คลี่คลายไปเนื่องจากการได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันกับเพื่อนร่วมงานหลายๆคนโดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านคณบดีคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ ผศ.ดร.รสริน ว่องวิไลรัตน์ โดยการแลกเปลี่ยนเรียนรู้นั้นเป็นวิธีการที่คุณครูจะมองเห็นฝั่งที่จะส่งลูกศิษย์ขึ้นไปและต้องพยายามตามติดการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นบนฝั่งอย่างต่อเนื่อง  และที่สำคัญที่สุดคือดิฉันไม่ได้ทำหน้าที่คนเดียว การส่งลูกศิษย์ขึ้นฝั่งนันเป็นการส่งต่อเนื่องกันเป็นทอดๆ ฉะนั้นต้องอาศัยความร่วมมือจากคุณครูทุกคนค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): uncategorized
หมายเลขบันทึก: 24432
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ค่ะ  อยากเห็นหน้าจัง เพราะดิฉันทราบดีว่าสวยสดชื่นเหมือนดอกไม้ที่เห็นในภาพประเดิมนี้

แวะอ่านประวัติด้วยค่ะ  ชอบมาก แน่ใจได้เลยว่า เป็นนักเล่าเรื่องตัวยง

ไม่ได้เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ แต่รับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่อาจารย์ปรารถนาดีต่อลูกศิษย์มากเลยค่ะ
ไม่ได้เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ แต่รับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่อาจารย์ปรารถนาดีต่อลูกศิษย์มากเลยค่ะ
  • แวะเข้ามาเยี่ยมครับ
  • ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ครับ
  • แค่บันทึกแรกก็ประทับใจ "นักเล่าตัวยง" แล้ว
  • ขยันเขียนหน่อยนะครับ คุณครู
  • ผมจะลองทำรูปดอกไม้ให้เล็กลงนะครับ (เป็นรูปของคุณครูเองนะครับ ย่อให้เหลือ 1/4 ครับ)

  • ได้มาสี่ดอกรวดเลยครับ

เป็นหนึ่งในลูกๆที่อาจารย์ส่งขึ้นผั่งครับ  แต่ว่าค่อนข้างจะเปียกน้ำนิดหน่อย เพราะชอบลงไปว่ายน้ำป๋อมแป๋มอยู่ข้าง ๆ เรือบ่อย ๆ

(-_-)  รักและเคารพมากๆเลยครับ

  ตอนนี้ก็พยายามที่นำสิ่งที่ได้รับมาจากตอนเรียนมาใช่ตอนทำงานครับ SUPERVISOR ของบริษัทเอกชน เกี่ยวกับอุตสาหกรรมแปรรูปเนื้อสัตว์  จะพยายามอย่างที่สุดเพื่อนายเรือที่ผมเคารพ และลูกเรือที่บ้า ๆบอๆ ก็สู้กับคนอื่นได้อย่างไม่อายใคร

ขอขอบพระคุณครับ

ญาณวุฒิ  ถิ่นสุข  รหัส 44311132 (สมัยนั้น)

คิดถึงอาจารย์จังค่ะ.. ยังประทับใจการสอนของอาจารย์รายวิชา instrument อยู่เลย  (^^)  จำได้ว่ามีวันนึงอาจารย์เกือบจะทดลองเผาห้องแลป เพื่อดูว่าพวกหนูจะดับไฟกันยังไงด้วย  พวกเราห้ามอาจารย์กันแทบแย่แน่ะวันนั้น (^^)

 ชอบวิธีการสอนของอาจารย์มากๆค่ะ..

ขอให้อาจารย์สุขภาพแข็งแรงนะคะ

ก่อนอื่นก็ขอขอบคุณ อ. นะครับที่ช่วยสอนและให้ความรู้แก่ผม ซึ่งผมชอบวิธีการสอนของ อ. มากครับ อ. ทำให้ผมรู้สึกสนุกไปกับการเรียนการสอนและยังได้ทำแลปจริงๆๆ พบและทดลองเผาห้องแลป จริงๆๆ(ความจริงก็หวังว่าจะได้เผาห้องแลปนะครับวันนั้นอะถ้าเพื่อนไม่ห้าม อิๆๆ ประสบการณ์ในชีวิตครั้งหนึ่งที่เกือบจะได้เผาห้องแลป) อ. สอนดีมากครับ ทำให้ผมชอบรายวิชาทาง จุลชีววิทยาประยุกต์ เช่นจุลอุตสาหกรรม อ. ได้นำพาผมคนนี้มาส่งถึงฝั่งแล้วครับ และในครั้งนี้ผมก็จะพยายามนำตัวเองข้ามฝั่งอีกฝั่งหนึ่งให้ได้ครับ ปล. ถ้า อ. มีอะไรให้ผมช่วยผมยินดีช่วยครับผมด้วยความเต็มใจครับ เพราะผมก็คงจะมีเรื่องไปปรึกษา อ. อีกเหมือนเดิม

ขอให้ อ. มีความสุขมากๆๆ ครับ

  • ดีใจมากครับที่ได้มีโอกาสพบ "คุณครู" อีกท่านหนึ่งใน GotoKnow
  • สิ่งที่ท่านปฏิบัติต่อนิสิต คือจิตวิญญาณของความเป็น "ครู" โดยแท้
  • ขอบพระคุณมากครับ

ขอบคุณนะค่ะอาจารย์ หนูได้เรียนกับอาจารย์แล้ว สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือ อาจารย์ใจดีมาก ใส่ใจพวกหนูทุกคน ทำให้หนูมีกำลังใจในการทำlap ทุกครั้งที่หนูทำไม่ได้ อาจารย์จะอยู่ข้างๆเสมอ ทำให้หนูเกิดความพยายาม ขอบคุณมากนะค่ะ

ครู คือ ผู้สร้างโลกผ่านทางเด็ก
เป็นกำลังใจให้คุณครูครับ
ขอบคุณครับ