
"เบื่อจัง ! ฉลาดอยู่คนเดียว..."
ผมมักได้ยินประโยคนี้อยู่บ่อย ๆ ครับที่ทำงาน แล้วก็มาได้ยินอีกครั้งหนึ่งครับตอนที่เพื่อนมาเล่าให้ฟัง และคนที่พูดประโยคนี้ก็เป็นหัวหน้าเหมือนกันครับ...
ถ้าให้คิดต่อ ถ้าคุณฉลาดอยู่คนเดียว คนอื่นก็โง่หมดนะสิครับ...
สำหรับผมแล้ว ผมมองว่าหัวหน้าที่ฉลาด ก็ต้องสามารถสอนงานและฝึกฝนให้ลูกน้องของตนฉลาดและเป็นพี่เลี้ยงให้ลูกน้องสำหรับงานที่ลูกน้องทำไม่ได้...
ถ้าจะมองว่าที่องค์กรขับเคลื่อนไปข้างหน้าไม่ได้ เพราะมีแค่ตัวเราคนเดียวที่ฉลาด แต่คนอื่นโง่หมด ผมว่าไม่น่าจะเป็นมุมมองของคนที่ฉลาดนะครับ...
มองคนอื่นอย่างให้เกียรติ เพื่อเขาจะได้ให้เกียรติเราด้วย...
ให้เกียรติลูกน้องเพื่อเขาจะได้พร้อมช่วยงานเราเต็มที่...
ลองเปลี่ยนจากมองตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง แล้วหันมองรอบ ๆ ข้างบ้าง เพื่อว่าเราจะได้เจอมุมมองใหม่ ๆ ที่ไม่ใช่แค่มุมมองของเราคนเดียวนะครับ...
ใช่เลยค่ะ..ส่วนใหญ่คนเราจะมองตนเองเป็นศูนย์กลาง..เห็นอย่างนี้แล้วเหนื่อยนะคะ..อย่างนี้..ก็ดี..ใช้เป็นบทเรียนการฝึกสติและปลงค่ะ..
....ไปนอนก่อนนะคะ..ราตรีสวัสดิ์ค่ะ..^^
เห็นด้วยค่ะ คนฉลาดต้องเป็นผู้ฟังที่ดี ไม่เป็นผู้พูดแต่เพียงฝ่ายเดียว
สำหรับกระติก
ก็ชอบพูดว่า เบื่อจัง ฉลาด(น้อย) อยู่คนเดียว (ตัวเอง)
เลยต้องถาม ถาม ถาม ไปเรื่อย เผื่อจะฉลาด (จริงๆ) บ้าง
แต่ละคน มีจุดเด่น จุดด้อย ทั้งนั้น บางอย่างเรารู้ เขาไม่รู้
บางอย่าง เราไม่รู้ แต่เขารู้
ก็ต้องแลกเปลี่ยนกันค่ะ
ไม่มีใครเก่ง ทั้งหมด
แวะมาดู อยากจะฉลาดๆ บ้างค่ะ อิ อิ อิ
หาคุณเฉลียวมาอยู่ด้วยสิคะพี่ อิอิ
นั่นนะสิ...เบื่อคนฉลาดอยู่เหมือนกัน
ถ้าเรารู้จักใช้คนฉลาด เราจะฉลาดยิ่งกว่านะคะ
ไม่ต้องเบื่อเขาหรือเธอ เราอาจได้งานมากขึ้น
ครับ...คุณ คุณครูแอ๊ว
ใช้เป็นการฝึกฝนและทบทวนตัวเราเองครับผม...
ทำงานไปเรียนรู้ไปเพื่อพัฒนาตนเองครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...คุณ ไก่...กัญญา
เห็นด้วยเลยครับ...
เปลี่ยนเป็นพูดให้น้อยลง ฟังให้มากขึ้นน่าจะดีกว่ากันเยอะเลยนะครับ...
ขอบคุณครับผม...
สวัสดีครับ...
เริ่มต้นทำงานในวันใหม่ที่สดใส...มีความสุขมากๆนะครับ ;)
ครับ...คุณ กระติก~natachoei ที่ ~natadee
ใช่ครับผมคนเรารู้และเก่งไม่เหมือนกัน...
การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ย่อมทำให้ทั้งตัวเราและคนอื่น ๆ ได้รู้และได้เก่งมากขึ้นนะครับ...
ขอบคุณครับผม...
เห็นด้วยค่ะ!!!
แต่ปล่อยให้เค้าพูดเถอะค่ะ
เป็นหัวหน้าถ้าไม่ให้เค้าคิดว่าเค้าฉลาดอยู่คนเดียว ในที่ทำงาน
เค้าก็คงไม่มีโอกาสจะไปพูดที่ไหนแล้วหล่ะ ให้โอกาสเค้าหน่อย
เปลี่ยนจากมองตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง มามองเป้าหมายของการทำงานให้สำเร็จด้วย
มันสมองของคนฉลาดหลายๆคนน่าจะดีกว่านะคะ แต่การจะสร้างคนให้ฉลาดแบบเค้าก็คงยากนะคะ
เฮ้อ!!! คิดแล้วเหนื่อยแทนคนฉลาด
"เป็นครูสอนคนอื่นก็ดีอยู่
หากสอนตนเองด้วยจะดีมาก
เราตรวจให้คะแนนคนอื่นข้อนี้ถูก ข้อนั้นผิด
เราเคยตรวจดูตนเองบ้างหรือเปล่า
วันเวลาผ่านไปตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
คะแนนฝ่ายดี กับคะแนนฝ่ายชั่วนั้น
ข้างไหนมันมากน้อยกว่ากัน
กลับไปตรวจตัวเองเด้อ ศิลมีมากมายหลายข้อ
ไม่ต้องรักษาหมดทุกข้อดอก
รักษาแต่ใจเจ้าของให้ดีอย่างเดียว
กาย วาจา ก็จะดีไปด้วย"
โอวาทหลวงพ่อผาง จิตตคุตุโต ค่ะ พิมไปให้เค้าอ่านบ้างก็ได้นะคะอิอิ
ครับ...คุณ ใบไม้
ยินดีที่แวะมาครับ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...คุณ ♥.·° ♥paula ที่ปรึกษาตัวน้อย° ..✿
น่าสนใจนะครับ...
หาคุณเฉลียวมาอยู่ด้วยจะได้หายเบื่อครับ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...คุณ nana งาน พสว.ศอ.8
หากมองว่าใครฉลาด ใครโง่ ความน่าเบื่อย่อมเกิดขึ้น...
แต่หากมองเรื่องของการประสานความร่วมมือ...
บรรยากาศในการทำงานย่อมดีขึ้นกว่ากันเยอะนะครับ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...พี่แก้ว แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช
เห็นด้วยเลยครับ...
เรียนรู้ที่ใช้งานลูกน้องแต่ละคนให้เหมาะสมน่าจะดีกว่ากันครับ...
ขอบคุณครับผม...
ได้ข้อคิด ดีจังเลยครับ
ขอบคุณ ครับ
ได้ความรู้มากเลยครับ
ผมจะลองปรับใช้กับตัวเอง
และนำจุดดีของเพื่อนๆมาใช้
ครับ...เพื่อนเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เดี๋ยวตามไปโหวตรางวัลสุดคนึงให้ครับเพื่อน...
ขอบคุณมากครับ...